အခန်း နံပါတ်၅ က မိချို ကို လွှတ်ပေးပါ တဲ့ ..။
စားပွဲထိုးကောင်လေး လာပြောလို့ ကောင်တာမှာ တီဗွီအသေးလေး ထိုုင်ကြည့်နေတဲ့ ဆိုင်မန်နေဂျာ က မိချိုှ ကို လှမ်းကြည့်ပြီး မေးငေါ့ပြ သည် ..။
မိချို ဂျာနယ် ဖတ်နေရာက ထရပ် သည် ..။ ချွတ်ထားတဲ့ ခွာအမြင့်ဖိနပ်ကို စီးပြီး မရှိတဲ့ တင်လေးကို လှုပ်ခါပြီး သန့်
စင်ခန်းကို အရင်ဝင် သည် ..။ သန့်စင်ခန်း က ဟိုး ဆိုင် နောက်ဘက်ထဲမှာ ..။
အခန်းနံပါတ် ၅ ထဲမှာ လူနှစ်ယောက် ရှိနေ သည် ..။
" စိန်ဝင်းထွန်း ..မင်း အပြင်ထွက်ကွာ ..."
" ဗျာ ..."
" မင်း တော်တော် ဒုံးဝေးတဲ့ကောင်..ကောင်မလေး လာမယ် ..ငါ နဲ့သူနဲ့ ဘဲ ခဏနေမယ်..မင်း..အပြင်ထွက်ပေး "
"ဟုတ် ...ဟုတ် ..."
အရပ်မြင့်မြင့် နဲ့ တရုတ်ကပြားလို လူ အခန်းထဲက ထွက်သွား ပြီး အရှေ့က ကောင်တာ ဆီ လျောက်သွား သည် ..။
မှောင်နေတဲ့ အခန်းထဲ မှာ ထိုင်နေတဲ့ လူသည် အခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့ ကောင်မလေး ကို တွေ့လိုက်ရတာနဲ့ " လာ
မိချို ..ညည်းကို တွေ့ချင်လွန်းလို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်ရတာ . ." လို့ လှမ်းပြောလိုက် သည် ..။
ကောင်မလေး သည် ဒီလူရဲ့ အနားမှာ ဝင်ထိုင်လိုက် သည် . .။ " မိချို . .လက်ပေးစမ်း . .ဒီမှာ စမ်းကြည့်..." အမှောင်ထဲမှာ ကောင်မလေး ရဲ့ လက်ထဲ သူ့တောင်မတ်နေတဲ့ လိင်တန်ကြီး ကို ထည့်ပေးလိုက် သည် ..။
ကောင်မလေး က လိင်တန်ကြီး ကို ဆုတ်ကိုင်လိုက် သည် . .။
"ပူနွေးနွေးကြီး တော့ . . ." တိုးတိုးလေး လေသံ နဲ့ ပြောလိုက်တဲ့ ကောင်မလေး ရဲ့ အသံ ကို ကြားလိုက် ရ သည် .။
"ဟီး...ဟီး...နင်ကြိုက်လား..မိချို . ."
ကောင်မလေး က ဘာမှ မဖြေဘဲ ဒီလူရဲ့ ခါးပိုင်း နဲ့ ကျောပိုင်းကို လိုက်စမ်း သည် ..။
"ဟားဟား . .ဘာလုပ်တာလဲဟ . ."
" အကို့ ခါတိုင်း ပါနေကျဟာကြီး မပါဘူးလား . ."
" အော်..သေနတ်လား ..အပြင်က ကောင်ဆီ မှာပါတယ် . .အဟဲ..ကားထဲမှာလဲ တလက်ရှိတယ်..ဘာဖြစ်လို့လဲ..မိ
ချို ကြည့်ချင်လို့လား . ."
" အင်း..."
" ပြမယ် . .ပြီးရင်ပြမယ် . .ပုလွေ အရင်ကိုင်လိုက်အုံး ..."
ကောင်မလေး သည် လိင်တန်ကို အရင်းကနေ ဆုတ်ကိုင်ထားရာက ဂွေးစိနှစ်လုံး ကို ပြောင်းပြီး ဆုတ်ကိုင်လိုက် သည်။ " အို . . .အင်း . . ."
ကောင်မလေး ရဲ့ လက်ချောင်းများ က ဖွဖွလေး ဆုတ်နယ်နေရာက တင်းတင်းကျပ်ကျပ်ကြီး ဖျစ်ညှစ်လာသည် ..။
"ဟဲ့..မိချို ..ဖြေးဖြေး..အို...အား....အား...ဘာ..ဘာလို့ ညှစ် ...အား . . "
"ရှူး..တိုးတိုး .."
"ဟင် . .ဒါ . .ဒါ ဘာကြီးလဲ . ."
အေးစက်မာကျောနဲ့ သံမဏိပြောင်းတုတ်တုတ်ကြီး သူ့နားထင်ကို လာထိထောက်လာလို့ မေးလိုက်တဲ့ အသံ က
တုန်ခါနေ သည် . .။
အခန်းထဲမှာ က မှောင်နေတာမှ ဘာမှ မတွေ့ရ ..။
" ဝေမှိုင်းချို ...."
"ဟင်....မင်း...မင်း.............မင်း ဘယ်သူလဲ . . . .မင်း မိချို မဟုတ်ဘူးလား . . ."
" မဟုတ်ဘူး . . နင် မုဒိန်းကျင့်ခဲ့တဲ့ မူမူ ...နင် ရက်ရက်စက်စက် ငါ့ကို ကျင့်ခဲ့တာ လေ .."
" ဟာ...မင်း...မင်း . . . ..........."
" အသံမထွက်နဲ့..ဆိုင်လင်ဆာ တပ်ထားတယ် ..အသံမမြည်ဘဲ ဦးနှောက်တွေ အဖွေးလိုက် ထွက်သွားမယ် .."
ဇိကနဲ သူ့ပါးစပ် ကို တိတ်ထူထူကြီး နဲ့ ပိတ်ကပ်လိုက်တာ ခံလိုက်ရ သည် ..။
" နင်..ငါ ဘယ်လို ခံရတယ် ဆိုတာ ပြန် သိစေမယ်..ခွေးမသား .."
စိန်ဝင်းထွန်း သည် ကောင်တာမှာ ထိုင်ပြီး အရက်တခွက်ပြီးတခွက် သောက်နေ သည် ..။
သူ့ဆရာသမား..ဝေမှိုင်းချို သည် ကောင်မလေး နဲ့ ဘာတွေများ လုပ်နေသည် မသိ ..။ တော်တော်ကြာနေပြီ ..။
သွားကြည့်ရင် လဲ သူ အဆဲခံရဦးမည် ..။
တနာရီ ပြည့်သွားမှ ဆိုင် က မန်နေဂျာ က စားပွဲထိုးလေး ကို တနာရီပြည့်လို့ အခန်း ဆက်ယူအုံးမလား ..သွားမေး
ခိုင်း တာ စိန်ဝင်းထွန်း တွေ့ရ သည် ..။ ချက်ချင်းဘဲ စားပွဲထိုးလေး အခန်းထဲက ပြန်ပြေးထွက်လာ သည် ..။
"ဆရာ..ဆရာ..အမြန်လာကြည့်ပါအုံး ....."
မန်နေဂျာရော..စိန်ဝင်းထွန်းရော အခန်းထဲ ပြေးဝင်ကြ သည် ..။ မန်နေဂျာ က မီးဖွင့်လိုက် သည် ..။ " ဟယ် ..."
"ဟာ ..."
မြင်ရတဲ့ မြင်ကွင်း က မလှပဘူး...။
ဝေမှိုင်းချို သည် ကိုယ်တုံးလုံးကြီး လဲကျသေဆုံးနေ သည် ..။ ပါးစပ်မှာ တိတ်ကပ်ပိတ်ထား သလို လက်နှစ်ဘက်ကို
ပူးတုတ်ထား သည် ..။ အဆိုးဝါးဆုံးက ဝေမှိုင်းချို ရဲ့ ဖင်ထဲ ကို ရာဘာအချောင်းကြီးတချောင်း တန်းလန်းကြီး ထိုးထား
တာကို တွေ့ရတာပါဘဲ ..။
စိန်ဝင်းထွန်း သည် သူ့ဆရာ သည် မသေခင်မှာ မချိမဆန့် ခံစားသွားရ သည် လို့ ထင် သည် ..။ ဖင်ပေါက်
ထဲကို ရာဘာချောင်း နဲ့ ထိုးဆောင့်နှိပ်စက်ပြီးမှ နားထင်ကို အသံတိတ်သေနတ် နဲ့ တေ့ဖြုတ် ပစ်ခတ်ပြီး သတ်သွား
တာ ...။
သန့်စင်ခန်းထဲက အိမ်သာထဲမှာ သတိလစ် နေတဲ့ စားပွဲထိုးမလေး မိချိုကို တွေ့ကြရ သည် ..။
စိန်ဝင်းထွန်း ..ဖုန်း ထုတ်ကာ အန်တီ ပင်စီ့ဆီကို ခေါ်လိုက် သည် ..။
အန်တီပင်စီ သည် ဝေမှိုင်းချို သတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွား သည် ..။
"နေအုပ်စိန် ...."
အန်တီပင်စီ ..အော်သံ က တုန်နေ သည် ..။
ကြောက်စိတ် ကြောင့် အသံတွေ တုန်ခါနေ သည် ..။
"နေအုပ်စိန် .."
နေအုပ်စိန် ပြေးဝင်လာ သည် ..။
"အန်တီပင်စီ ..ဘာလိုလဲ...ဘာဖြစ်လဲ ..."
" မင်း..မင်းညံ့လို့ ...နေအုပ်စိန်..မင်း ညံ့ဖျင်းမှုတွေ ကြောင့် . ."
" ဘာဖြစ်လို့လဲ ...ကျနော် ဘာလုပ်မိလို့လဲ...."
" မင်း ကို ဆော်ပြီး လစ်ပြေးသွားတဲ့ ထောက်လှမ်းရေး မူမူ အခု ဝေမှိုင်းချို ကို သတ်သွားပြီ ..."
"ဗျာ ..."
" မဗျာနဲ့..အခု လူစုပြီး ဒီ ဆူးခက် ( ခေါ် ) မူမူ ကို ပိုက်စိပ်တိုက် .....ရှာပေတော့ . .တွေ့တဲ့နေရာ မှာ အသေ ပစ်သတ် ပေတော့ . . ."
" ဟုတ်...ဟုတ်ပြီ..အန်တီ ပင်စီ . . ."
................................................................... ............................................................
ရုံးအဆောက်အဦးထဲ မှာ လေအေးစက် နဲ့ သန့်ရှင်း သားနားသော ကက်ဖတေးရီးယား ရှိပါရက် နဲ့ ငယ်ငယ် က
ကျောင်းသားဘဝ ကလို လမ်းဘေးဆိုင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရမှ နေပျော်သော နေပိုင်စိုး နဲ့ ရဲလွန်း သည် သူတို့ ရုံး
အပြင် က လဘက်ရည်ဆိုင်လေး မှာ ထိုင်ကြ သည် . .။
နေပိုင်စိုး က ပဲထပ်တရာ ကို ပလုပ်ပလောင်း စားလိုက် ..လဘက်ရည်ကို သောက်လိုက် လုပ်နေ သည် ..။
" နေပိုင် ..အိန္ဒြေ ပျက်လှချည်လား ..ဖြေးဖြေး စားလဲ ရပါတယ် ကွာ .."
" မင်း မသိပါဘူးကွာ ..ငါ မနေ့က နေ့လည်စာ စားပြီး ကထဲက ခုထိ ဘာမှ မစားရသေးလို့ ..."
ဒီအချိန်မှာ သူတို့ ရုံးရှေ့ကို ကားတစီး ထိုးဆိုက်လာ သည် ..။
နေပိုင်စိုး နဲ့ ရဲလွန်း ထိုင်နေသော နေရာကနေ လှမ်းမြင်နေရ သည် ..။ ကားပေါ်က ခြေထောက်လှလှလေး အရင်ဦးဆုံး ထွက်လာ သည် ..။
ပြီးတော့ မိန်းမလှလှလေး တယောက် ထွက်လာ သည် ..။
"ဟေ့..နေပိုင်..ဟိုမှာ စူးမ..စူးမ...."
စူးမ ဆိုလို့ နေပိုင်စိုး ...ဖျတ်ကနဲ လှည့်ကြည့် သည် ..။
စူးမ သည် ရုံးထဲကို ဝင်သွား သည် ..။ နေပိုင်စိုး က .." ညက ငါ့ဆီ ဖုန်းဆက် ပြောပြတယ် ..စစ်ဆင်ရေး က ပြန်လာ
တယ်..တဲ့..ဒီနေ့ ရုံးကို သတင်းလာပို့မယ် ...တဲ့ . ." လို့ ပြောရင်း ..လဘက်ရည် ကို မော့သောက်ရင်း ..."ရဲလွန်း
ငါရုံးထဲ ဝင်လိုက်အုံးမယ် ..အဟီး ..စူးမ နဲ့ မတွေ့တာကြာပြီ .." လို့ ပြောရင်း ..သူ့တိုက်ပုံ အိတ်ထဲ လက်နှိုက်နေ
လို့ ရဲလွန်းက .." သွား..ရတယ်..ငါ ရှင်းလိုက်မယ် . ." လို့ ပြော သည် ..။
နေပိုင်စိုး တဖက်လမ်းကို ကူးပြီး ရုံးထဲ ဝင်သွားတာ သူ ကြည့်နေတုံး ..ဆိုင်ထဲကို လူတယောက် ဝင်လာ သည် ။
"ဟေး...တဇောက်ကန်း ..မတွေ့တာကြာပြီ ..မောင်ရင် ..မဲဆောက် ဖက် ရောက်နေတယ် ကြားတာ ..."
" ဟား..ကိုကျွဲ ..လာ..လာ..ဘာသောက်မလဲ ..."
သူတို့က ကိုကျွဲလို့ ခေါ်သော မျိုးသန့်ဦး ..ရဲလွန်းဘေးမှာ ဝင်ထိုင်ပြီး လဘက်ရည် မှာ သည် ..။
"ကိုကျွဲ ..အခု ဘယ် ယူနစ်မှာ လဲ .."
" ဒီမှာ ဘဲ စီတီယူ မှာဘဲ...ကြားလိုက်ပါတယ်..မောင်ရင် အလီ ဆိုတဲ့ ကောင် ကို အမှုစစ်တာ ..ကြည့်လဲ လုပ်အုံး ..
ခေတ်တွေ စနစ်တွေ ပြောင်းနေပြီ .."
စီတီယူ ဆိုတာက ကောင်တာ တဲရိုရစ်စ် ယူနစ် ကို အတိုကောက် ခေါ်တာ ဖြစ် သည် ..။
" ဒီလိုဘဲ ကိုကျွဲရေ ..တိုင်းပြည်ထဲ အကြမ်းဖက် ဗုံးခွဲချင်တဲ့ လူတွေကိုတော့ လူကြီးလူကောင်း လို ကျုပ်တို့ မဆက်ဆံနိုင်ဘူးဗျာ ..."
" အေးပါ..ဒါကြောင့် မောင်ရင့်နံမည် လဲ တဇောက်ကန်း လို့ ခေါ်နေကြတာပေါ့ ..."
" ဒါနဲ့ ကိုကျွဲတို့ဆီ က ယမုံ ဆိုတဲ့ အလန်းလေး ..ကျုပ် ကြိုက်တယ်ဗျာ ..."
"ဟေး ..အဲဒါလေး က မလွယ်ဘူး ..ဒို့ ယူနစ်မှာ သူ့နံမည် အရင်း ယမုံလင်း ပျောက်ပြီး နဂျစ်တူး လို့ ခေါ်ကြတယ် .."
သူ က ယောကျင်္ားတွေ နဲ့ တတန်းထဲ အကုန် လုပ်တာ ..မင်း ..နဂျစ်တူး နဲ့ ဘယ်မှာ ဆုံလို့တုံး .."
" မန်းလေးကွင်း မှာ ဟိုင်းဂျက် လေယာဉ် ဆင်းလာမယ် ဆိုလို့ ကျုပ်တို့ ပြေးကြတော့ သူ က ဆွပ်တီးမ် က စနိုက်ပါ
အနေနဲ့ ပါလာတာ ..ကျုပ် ကြွေသွားတယ် ..ဒီဇိုင်း က မိုက်လို့ ..ဟီး...."
ကိုကျွဲ သည် တခါထဲ မှာလိုက်သော နန်းကြီးသုတ် နှစ်ပွဲကို ဆက်တိုက် တပွဲပြီးတပွဲ စားနေ သည် ..။
ရဲလွန်း နဲ့ ကိုကျွဲ ..မြိတ် နဲ့ ကော့သောင်ဘက်မှာ စစ်ဆင်ရေးကြီး တခုမှာ အတူတူ လုပ်ကိုင်ကြရင်း ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့
ရဲဘော်ရဲဘက်တွေ ဖြစ်လာကြတာ ..။ နက်ပြောင်နေသော အသား ..ကြီးမားတုတ်ခိုင်သော သူ့ ကိုယ်လုံးကြီးကြောင့်
လုပ်ဖေါ်ကိုင်ဘက်တွေ က ကျွဲကြီး...ကိုကျွဲ..ကျွဲပေါက် ..စသဖြင့် ခေါ်ကြရင်း ..နံမည်ရင်း မျိုးသန့်ဦး ပျောက်ပြီး လူတိုင်း က ကိုကျွဲလို့ ခေါ်နေကြတော့တာပါ ..။
" မောင်ရင့် ဘော်ဒါ နေပိုင်စိုး တယောက်ကော ..ဒီ ရုံးမှာဘဲ လား ..."
" အင်း ..ခုလေးတင် ထ သွားတာ ..သူ့ဆော်လေး စူးမ တွေ့တာ နဲ့ ရုံးထဲ ဝင်လိုက်သွား တယ် . . ."
" စူးမ ဆိုတာ ..ဟို ..အနုအရွလေး လား ..."
" အင်း ..ဟုတ်တယ်..ကိုကျွဲ ဆုံဘူးလို့ လား ..."
" ဆုံဘူးတာပေါ့ ..ငါ့မှာ စူးမ က ကနွဲ့ကရ နဲ့ နုလှနေလွန်းလို့ ..တခါတလေ ..သူ့အတွက် စိုးရိမ်မိတယ် ..မိန်းမချောလေးတွေ ..ဒို့လုပ်နေတဲ့ ကြမ်းကြမ်း တမ်းတမ်း အလုပ်တွေ ထဲ ..မလွယ်ပါဘူးကွာ ..ဘာကြောင့်များ ..သူတို့ ကို ခိုင်းသလဲ မသိပါဘူး .."
ရဲလွန်း ကိုကျွဲ ပြောတာကို သဘောပေါက် သည် ..။ စူးမ လို နုနုရွရွလေး သည် ဒုစရိုက်လောက က မိုက်ပေ့ဆိုတဲ့
လူမိုက်လူဆိုး တွေ နဲ့ ရင်ဆိုင်ဖို့ က လွယ်လှမည် မဟုတ် ..။
" နယ်စပ်မှာ...တကယ့်ကို ရွတ်ထေတဲ့ အကောင်တွေ ကို ဒို့ ဝင်ဖမ်းတာ ..သေမထူး နေမထူးတွေ ဆိုတော့ ဒို့
ကို ခံချကြတာပေါ့ကွာ ..ကွန်ဖူးသမားတွေ ကွ..ငါ့ကိုငါ ကြမ်းလှပြီ ထင်ခဲ့တာ ..ငါတောင် အလူးအလဲ ခံရတယ် ..
စူးမ လဲ ပွဲဦးထွက် တော်တော် တုန်လှုပ်သွားတယ်ကွ ..."
ကိုကျွဲ သည် မလိုင်ဖတ်တွေ ဝေ့နေတဲ့ လဘက်ရည်ပျစ်ပျစ် တခွက်ကို ရှူးကနဲ မော့သောက်လိုက် သည် ..။
ရဲလွန်း ထိုင်ရာ က ထ သည် ..။
"ကိုကျွဲ ..ကျနော် ဒိုးတော့မယ် ..မနက် က ဒုချုပ် ခေါ်ပြီး အလုပ်တခု ပေးတယ် ...လှုပ်ရှားလိုက်အုံးမယ် ..."
ကောင်တာ မှာ ပိုက်ဆံပေးရင်း ..ရဲလွန်း ..ငါးသုံးလုံး စီးကရက်တဘူး ဝယ်လိုက် သည် ..။
ကိုကျွဲ စားပွဲနားက ဖြတ်ခါ ဆိုင်ပြင်ကို လျောက်ထွက် ရင်း .." ကိုကျွဲ..အားလုံး ရှင်းပြီးပြီ ..နောက်တော့ တွေ့ကြ
မယ် ..." လို့ နုတ်ဆက်လိုက် သည် ..။
"ကောင်းပြီ ..တဇောက်ကန်း ရေ ..ဆီးယူး..."
အန်တီပင်စီ နေအုပ်စိန်လဲ ထွက်သွားရော ..ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက် သည် ..။ သူမ အထက် ကို သတင်းပို့ရမည် ။
" ဘော့စ် .. ပင်စီ ပါ....."
" ဝေမှိုင်းချို အသတ်ခံရတာ ကို ပြောမလို့ မဟုတ်လား ..."
" ဟင်...ဘော့စ် သိပြီးနေပြီ လား .."
" အင်း ..ပင်စီ ..ပင်စီ ..."
"ရှင် .....ဘော့စ် ..."
" ဒါတွေ အားလုံး..ပင်စီ့ မှာ တာဝန်ရှိတယ် ..ပင်စီ .."
" ဟို..ဟို ...."
" ဆင်ခြေဆင်လက်တွေ ..လုပ်မနေနဲ့..ပင်စီ ..ဒီ မူမူ ဆိုတဲ့ အစိုးရစပိုင်မ ကို သိသိချင်း ရှင်းပစ်ဖို့က ပင်စီ့တာဝန်..
ကိုယ့်အလုပ်ကို လုပ်မှပေါ့..သေနတ်နဲ့ ဒိုင်းကနဲ ပစ်သတ်လိုက်ရင် ပြီးတဲ့ဟာ ကို ဘယ့်နှယ် မုဒိန်းကျင့်ခိုင်းရတယ်လို့ကွာ..ပင်စီ..ပင်စီ ..တော်တော် လဲ ခက်တယ် ...ကဲ..အခု လာခဲ့ .."
" ဘယ်...ဘယ်ကို လာရမလဲ ..ဘော့စ် ..."
" စခန်း ၂ ကို ...ခု ချက်ချင်းလာ .."
ဘော့စ် အသံက ခက်ထန် လွန်းတာမို့ ပင်စီ တုန်သွား သည် ..။ အလွန်ရက်စက် သော ဘော့စ်အကြောင်း ပင်စီ
သိလို့ ..။ ပင်စီကလဲ ပင်စီ ဘဲ ...။ သူမ မသိစိတ် က ဒီ ဆူးခက် ဆိုပြီး သူတို့ထဲ ဝင်လာတဲ့ ဒီ မူမူ ဆိုတဲ့ ကောင်မလေး က ချောလွန်းလို့ ကြိတ်ပြီး မနာလို ဖြစ်နေမိသလား မသိဘူး ..။ သူမ ကို အတင်း ကျင့်ခိုင်းခဲ့ သည် ။
ပင်စီ သည် သူတို့ အဖွဲ့ကြီး မှာ အဖွဲ့ငယ်လေးတွေ အများကြီး ရှိတဲ့ အနက် က တခုသော အဖွဲ့ငယ် ရဲ့ ခေါင်းဆောင် တယောက် ဖြစ် သည် ..။ အရပ်မြင့်မြင့် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တုတ်တုတ်ထွားထွား နဲ့ အန်တီ
ကြီးပုံပေါက်နေလို့ အန်တီပင်စီ လို့ ခေါ်ကြ သည် ..။ တကယ်တမ်း အသက်တော့ သိပ် မကြီးသေး ..။
သူတို့ အဖွဲ့ကြီး ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ သည် အဆက်ကောင်း..ပေါက်ရောက်သည် လို့ ပင်စီ သိထား သည် ..။
အစိုးရဘက် မှာလဲ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေသည် လို့ သိရ သည် ..။ အကျင့်ပျက်ဝန်ထမ်းတွေ ဆိုတာ ဘယ်ခေတ်မဆို ရှိကြစမြဲဘဲ လေ ..။ ငွေ နဲ့ ပေါက် စည်းရုံးတဲ့ အခါ ဖေါက်ပြန်ပြီး စားဝတ်နေရေး မပြေလည်တာ အ
ကြောင်းပြပြီး ..ဒုစရိုက်သမားတွေ ရဲ့ အိတ်ကပ်ထဲ ရောက်ကုန် သည် ..။ ထို့ကြောင့် ပင်စီလို မကောင်းမှု ဒုစရိုက်
ဂိုဏ်း က ခေါင်းဆောင်ငယ်တယောက် က .." ပုလိပ် ဆိုတာ ပိုက်ဆံပေးရင် ပါးရိုက်ပြီးတောင် ခိုင်းလို့ရတယ် .." လို့
ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေကို စော်ကား ပြောဆိုလေ့ရှိ သည် ..။
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ဘော့စ် ဆီကို ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်စွာ နဲ့ ပင်စီ ရောက်သွား သည် ..။
စခန်း ၂ ဆိုတာက ရန်ကုန် စက်မှုဇုံက အဆောက်အဦးကြီး တခု ဖြစ် သည် ..။ အပြင်ဘန်းမှာ က စက်ရုံတခု ရဲ့ ဂို
ဒေါင်ကြီး တခု အနေနဲ့ ဘန်းပြထား သော သူတို့ ရဲ့ စခန်း တခု ပါဘဲ ..။
ဂိတ်ပေါက်ဝ မှာ မျက်နှာမာမာ နဲ့ အပြာရင့်ရောင် ယူနီဖေါင်းဝတ် လူတယောက် ရှိနေ သည် ..။
" ဘော့စ် ခေါ်ထားလို့ .."
ဘာမှ စကားပြန်မဖြေပေမဲ့ ခြံတံခါး ကို ဖွင့်ပေး သည် ..။
ပင်စီ သူမရဲ့ ဗောက်စ်ဝက်ဂွန်း ဂျက်တာ ကားလေး ကို ခြံကြီးထဲကို မောင်းဝင်သွားပြီး..ဂိုဒေါင်ကြီး အနောက်
အထိ ကွေ့ပတ်မောင်း ဝင်သွားလိုက် သည် ..။ အဆင်သင့် ဖွင့်ထားသော တံခါးကြီး ထဲ မောင်းဝင်လိုက် သည် ။
သူမ ကားလေး ဝင်လိုက်ပြီးတာနဲ့ ဂိုဒေါင်တံခါးကြီး ပြန်ပိတ်သွား သည် ..။
ကားပေါ်က အဆင်း ..လူတယောက် ရှိနေ သည် ..။
" ဘော့စ် အပေါ်ထပ် မှာ ရှိတယ် ..လှေခါး က တက်သွားပါ ..."
သူလဲ မျက်နှာ က မာကျော ခက်ထန်လှ သည် ..။
သံလှေခါးလေး အတိုင်း အပေါ်ထပ် တက်ခဲ့ သည် ..။ တံခါး ဆွဲဖွင့်လိုက်တာနဲ့ အဲကွန်း လေအေးစက် ကို ခံစား
လိုက်ရ သည် ..။ အပေါ်ထပ် က အောက်ထပ် နဲ့ တခြားစီ ဖြစ်သွား သည် ..။ လင်းထိန်နေသော မီးတွေ ထွန်းထား
ပြီး တောက်ပြောင်လက်နေတဲ့ သစ်သားကြမ်း နဲ့ .ဆေး အဖြူ အသစ် သုတ်ထားသော နံရံများ နဲ့ ..။
ဘော့စ် ရဲ့ အခန်းဝ ကို ရောက်တော့ ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း မိန်းမတယောက် တံခါးဝမှာ ရှိနေ သည် ..။
ဒီမိန်းမ က ဘာမပြောညာမပြော ပင်စီ့ တကိုယ်လုံး ကို လက် နဲ့ ပွတ်သပ်ပြီး လက်နက် ရှာ သည် ..။
မိန်းမချင်း ဖြစ်ပေမဲ့ သူ့လက်ဖဝါးကြီးတွေ နဲ့ အကိုင်အပွတ်ခံရတာ ပင်စီ ကျောချမ်းသွား သည် ..။ ပေါင်ကြား
ဂွဆုံနေရာ နဲ့ တင်သားတွေအကြား ပွတ်သပ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး..ပင်စီ ထင်မိတာဘဲ ..။
" ရပြီ ..ဝင်တော့ .."
ပင်စီ တံခါး ဖွင့် ဝင်လိုက်တော့ ဘော့စ် ထိုင်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အလုပ်ခန်းကျယ်ကြီး ထဲကို ရောက်သွား သည် ..။
စားပွဲ အကြီးစားကြီး နောက်မှာ ဘော့စ် ရှိနေ သည် ..။
ရွှေရောင်ကိုင်း မျက်မှန်လေးထောင့်လေး ရဲ့ အနောက် က စူးရှတဲ့ မျက်လုံးတွေ နဲ့ သူမ ဝင်လာတာကို ကြည့်နေ
.သော ဘော့စ် ကို တွေ့လိုက်တာနဲ့ ပင်စီ တကိုယ်လုံး တုန်သွား သည် ..။ သူ့လက်အောက်မှာ အကြာကြီး လုပ်ခဲ့
တာကြောင့် ဘော့စ် သည် ဘယ်လောက် ရက်စက် သည် ဆိုတာကို ပင်စီ ကောင်းကောင်း သိ သည် ..။
" လာ..ပင်စီ ..ဒီကို .."
သူရှိနေတဲ့ စားပွဲကြီး ရှေ့ကို ပင်စီ ရောက်သွား သည် ..။ ပင်စီ့ဒူးတွေ မခိုင် ဖြစ်နေ သည် ..။ ဘော့စ် နဲ့ မျက်နှာချင်း
မဆိုင်ရဲ ..။မျက်စိအောက်စိုက်ထားမိ သည် ..။
" ကိုယ့်အပြစ် ကိုယ်သိတယ် မဟုတ်လား ..ပင်စီ .."
"ဟုတ်..."
" ခေါင်းဆောင်
တယောက် လုပ်ပြီး အရမ်းပေါ့ဆတယ် ..ထောက်လှမ်းရေးမ လွတ်သွားတာ နဲ့ ဒို့စခန်းတချို့ ကို ဆုံးရှုံး သွားတယ် ..
ဒီကောင်မ သိထားတာတွေ အားလုံး ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ရတယ် ..သူသတ်လို့ ဝေမှိူင်းချို အပါအဝင် ဒို့အဖွဲ့ဝင်တွေ
လဲ သေ ..ငွေတွေ လဲ ဆုံးရှုံး ..ပင်စီ..မင်း ပေါ့ဆတာ အတွက် ..ငါ့ ဘတ်ဂျက် တော်တော် ထိတယ် ..
ငါ မင်းနေရာမှာ တခြားတပည့်ဆိုရင် တခါထဲ ချက်ချင်း ပစ်သတ်လိုက်မိမှာဘဲ ...အင်း ...မင်း ကိုကျတော့ ..ငါ ..
ငါ ပစ်သတ်ဖို့ ဝန်လေးနေတယ် ...ပင်စီ ..ဘာကြောင့်လဲ သိလား ..."
" မသိ..."
" ငါ့နားကို လာစမ်း .."
"ဟုတ် .."
ကျွန်းသား စားပွဲကြီး ကို ကွေ့ဝိုက်ပြီး ဘော့စ် ထိုင်နေတဲ့ နားကို ပင်စီ လျောက်သွားလိုက် သည် ..။ ရုံးခန်းကျယ်
ကြီး သည် လေအေးစက်သံသဲ့သဲ့ မှအပ တိတ်ဆိတ်နေ သည် ..။
" ပင်စီ .."
" ရှင် .."
" မင်းကို ဘယ်လိုမျိုး အပြစ်ဒါဏ် ပေးရမလဲ .."
" ဘော့စ် ပေးချင်တာပေးပါ ..ပင်စီ ခံပါ့မယ်.."
ဘော့စ် သည် ထိုင်နေရက် က ပင်စီ့ ခါးလေးကနေ သူ့အနားကို ဆွဲခေါ်လိုက် သည် ..။
ပြီးတော့ လေသံတိုးတိုး နဲ့ .." ဟိုတခါ မင်းနဲ့ ငါ ဖြစ်ပျက်ကြပြီးတဲ့နောက် မင်း ဘယ်ကောင် နဲ့ ဖြစ်သေးလဲ.." လို့
မေးသည် ..။ ပင်စီ့ ရင်ထဲ နွေးကနဲ ခံစားလိုက်ရ သည် ..။
" ဘယ်သူနဲ့မှ ထပ်မဖြစ်ပါဘူး ..ဘော့စ်.."
" ဟင် ..ဟုတ်ရဲ့လား..ကြာနေပြီဘဲ..မင်း ..သွေးသားတောင့်တတာ မဖြစ်မိဘူးလား ..မညာနဲ့နော် ..ပင်စီ.."
" မညာပါဘူး ..သွေးသားဆန္ဒတော့ ဖြစ်မိပါတယ် ..ဘယ်..ဘယ်သူနဲ့မှ...မ....မ...မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး..ဘော့စ် .."
" မင်း..ဆာမနေဘူးလား ..ပင်စီ .."
ပင်စီ ဘာမှ ပြန်မဖြေ ..။
" လာ..ဒူးထောက်ထိုင်လိုက် ..."
ပင်စီ ကြောက်ရွံ့စွာ နဲ့ ဘော့စ် ထိုင်နေတဲ့ ရှေ့ ဒူးထောက် ထိုင်လိုက် သည် ..။ ကားထားတဲ့ ဘော့စ် ရဲ့ ပေါင်တန်
တွေ ကြားထဲ သူမ ရောက်သွား သည် ..။ သူမ ကို ဘာလုပ်ခိုင်းတော့မည် ကို ပင်စီ သိလိုက်ပြီ ..။
အင်း..ဒီလို အပြစ်ဒါဏ် ဆိုရင် တော်ပါသေးရဲ့..။ ဘော့စ် ရဲ့ ညာလက် က သူ့ဘောင်းဘီ က ဇစ် ကို ဖြေးဖြေးချင်း
ဆွဲချနေ သည် ..။ ပင်စီ ရင် တထိတ်ထိတ် နဲ့ ဘော့စ် ဘောင်းဘီ အရှေ့ ပေါက် က ထွက်လာမဲ့ဟာကို ကြည့်နေ
သည် ..။
အို ..။
လုံးပတ်တုတ်တုတ် လိင်တန်ကြီး ကို သူ ဆွဲထုတ် လိုက် သည် ..။ ပင်စီ့ရင်တွေ တဒိုင်းဒိုင်း အခုန်
မြန်သွားရ သည် ..။ ဒီလိင်တန်ကြီး နဲ့ ပင်စီ တရင်တခါ ကြုံဘူးခဲ့ သည် ..။ တကယ့်စံချိန်မှီ ကြီး ..။
သူ့ထိပ်က ဒစ် ဆိုတဲ့ ထိပ်ဖူးကြီး က ကားကားကောက်ကောက်ကြီး နဲ့ ပင်စီ့ အဖုတ်ကို မကြာခင် ထိုးသွင်းတော့မဲ့ဟာကြီးလို့ တွေးမိလိုက်တာနဲ့ ကြက်သီးတွေ ဖြန်းကနဲ ထသွားရ သည် ..။
ဘော့စ် က ဘာလုပ်လို့ မပြောပေမဲ့ သူ့ရှေ့ မှာ ဒူးထောက်ခိုင်းတယ် ဆိုကထဲက ဘာလုပ်ရမယ် ..ဘာလုပ်စေချင်
တယ် ဆိုတာ ပင်စီ သဘောပေါက် သည် ..။
ဘော့စ် သည် လွန်ခဲ့သော တနှစ်ခန့်က ပင်စီ့ကို တည မူးမူး နဲ့ ဖြုတ်ခဲ့ သည် ..။ ဘော့စ် သည် သူတို့အဖွဲ့
ကြီးရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ပေမဲ့ အသက်က သူ့ထက်တောင် ငယ်သေးသည် ..။ ပိန်ပါးကျစ်လစ်ပြီး အားကစား လိုက်
စားသူမို့ တကယ် ဖြုတ်နိုင်တဲ့ လူ ..။ အဲဒီတုံး က ပင်စီ့ကို မူးနေတာတောင် အပီဆွဲတာ ..။ တိတိပပ ဆိုရင် မိုးအလင်း တညလုံး ငါးချီ ဖြုတ်ခဲ့တာ ..။ ပင်စီ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ပြီးခဲ့ရ သည် ..။ နောက်ပိုင်း ပင်စီ့ကိုလှည့်မကြည့်တော့ပြန်ဘူး ..။ ဘော့စ်မှာ က ဆော်ငယ်လေးတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေ သည် .။
ဘော့စ် ရဲ့ ဒစ်ပြဲပြဲ နဲ့ လိင်တန်ကြီးကို ပင်စီ ဖမ်းငုံလိုက် သည် ..။ ဘော့စ် နှုတ်ဖျား က အင်း.....လို့ ညည်းလိုက်တဲ့
အသံကို ပင်စီ ကြားမိလိုက် သည် ..။ ပင်စီ ဆူးခက် ( ခေါ် ) မူမူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားတာ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အ
ပြစ်ရှိတာကြောင့် ဘော့စ်ကို အကောင်းဆုံး ပြုစုပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားပြီးမို့ ဘော့စ် လိင်တန် ရဲ့ ဒစ်ကြားကို လျာ နဲ့ ထိုးကလိပေးလိုက် သည် ..။
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
"အိုး...ကျွတ်..ကျွတ် ......အား ...ဟား......."
ဘော့စ် သည် ဘယ်လောက် ထိမိသွားသလဲ မသိဘူး ..။ ယောင်ယမ်းပြီး ပင်စီ့ခေါင်း ကို ဖမ်းကိုင်လိုက် သည် ..။
ပင်စီ လဲ အားကြိုးမာန်တက် ဘော့စ် လိင်တန်ချောင်း ကို စုတ်ပေး သည် ..။ ပင်စီ ရဲ့ လျာက ဘော့စ်ရဲ့ လိင်တန်
ထိပ်ဖျားကို လှိမ့်ကာလှိမ့်ကာ ယက်လိုက် ထိုးလိုက် လုပ်ပေးနေသလို ဘော့စ် ရဲ့ ဥနှစ်လုံး ကို ပင်စီ ဖွဖွလေး ပွတ်
သပ် ပေးနေ သည် ..။ " အား .....ဟား.......အားဟား....ကောင်းတယ်..ကောင်းတယ် .......ပင်စီ ..အဝတ်တွေ ချွတ်စမ်း
မင်းကို ငါ ကြည့်ချင်တယ် ...."
ပင်စီ လဲ စုတ်တာကို မရပ်ဘဲ ပါးစပ်က စုတ်နေစဉ် လက်တွေက သူမ အဝတ်တွေ ကို တခုပြီးတခု ချွတ်ပစ် ရ သည် ..။
ပထမဆုံး ပင်စီ ရဲ့ ဖြူဖွေး ဖွံ့ထွားပြီး တင်းမာနေတဲ့ စနေနှစ်ခိုင် သည် နို့သီးထိပ်ခေါင်း နီနီလေးများ နဲ့ လှချင်တိုင်း
လှနေတာကို ဘော့စ် မြင်လိုက်ရပေ သည် ..။
"အိုး ..ပင်စီ..ရပ်တော့ ..ငါ..ငါ..ပြီးသွားလိမ့်မယ် ..."
ပင်စီ က စုတ်တာကို ရပ်လိုက်ပြီး ထမိန်ကို ချွတ်ပစ်လိုက် သည် ..။ ပင်တီပါးပါးလေး မှအပ ပင်စီ့ တကိုယ်လုံး ဗလာကျင်းနေပြီ..။ ပင်စီ့ စိတ်တွေ ကြွထလာနေ သည် ..။ ဘော့စ်ရဲ့ လိင်တန်ကြီးကို စုတ်နေရကထဲက သူမ အင်္ဂါစပ်မှာ အရေတွေ တအားစိုရွှဲနေရ သည် ..။ ပင်တီ ကို ပင်စီ လိပ်ပြီး ချွတ်ချ သည် ..။ ပေါင်ကြား က အမွှေးစုစု နဲ့ ဖေါင်းဖေါင်းမို့မို့ကြီးကို တွေ့လိုက်သော ပင်စီ့ဘော့စ် မှာ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး တုတ်တုတ်ခဲခဲကြီး ကို ရမက်ပြင်းတဲ့ မျက်လုံးတွေ နဲ့ စိုက်ကြည့်ပြီး..."ဖင်ကုန်းစမ်း .."လို့ ပြောလိုက် သည် ..။
ပင်စီ လဲ ဘော့စ် ခိုင်းတာကို ချက်ချင်းဘဲ လုပ်လေ သည် ..။ ဘော့စ်ရဲ့ အလုပ်စားပွဲကြီး မှာ လက်ထောက်ပြီး ကုန်း
ပေးလိုက် သည် ..။ ဖြူဖွေးတဲ့ တင်ပါးကြီးတွေ က ကုန်းလိုက်လို့ ပိုပြီး ကားကော့နေကြ သည် ..။ ဘော့စ် သည် ပယ်ပယ်နယ်နယ်ဘဲ ဆုတ်ညှစ်ကိုင်တွယ်လေ သည် ..။ ဘော့စ်ရဲ့ လိင်တန်ထိပ်ပေါက် က အရေကြည်တွေ ဟာ လိင်တန်တလျောက် စီးကျလို့နေ သည် ..။ ဘော့စ် သည် အချိန်ဆိုင်းမနေဘဲ ပင်စီ ရဲ့ တင်ပါးတွေကြားက ပြူးထွက်
နေတဲ့ အဖုတ်ကြီးထဲကို သူ့လိင်တန်ကိုထိုးသွင်းလေသည် ..။လုံးပတ်တုတ်တုတ် အတန်ကြီး ဗျိကနဲ ဝင်လာတာကိုပင်စီ တင်ပါးကြီးတွေ ကို ကော့ပေးပြီး ခံလေရာ ပင်စီ့အဖုတ် အတွင်သားနုနုတွေ ကို မညှာမတာ ပွတ်တိုက်သွားလို့တကိုယ်လုံး ကျင်တုန်သွားရ သည် ..။ ပင်စီ့နုတ်ဖျား က အင်း....ဟင်း.....လို့ အသံပြု သည် ..။ဘော့စ် က လိင်တန်တဆုံး ထိုးသွင်းလိုက်တာမို့ ဘော့စ် ရဲ့ အမွှေးကြမ်းကြမ်းတွေဟာ ပင်စီ့တင်ပါးကြီးတွေ နဲ့ ထိကပ်နေရ
သည် ..။ သူ့လိင်တန် တချောင်းလုံး ပင်စီ့အထဲမှာ အပြည့်အသိပ်ကြီး ရောက်နေ သည် ..။ ဘော့စ် က ဆက်မလုပ်ဘဲ တဆုံးထိုးထည့်ထားပြီး ပင်စီ့ စအိုပေါက် ညိုညိုလေး ကို စပြီး ရန်ရှာလေပြီ ..။ ဘော့စ်ရဲ့ လက်မ က စအိုပေါက်လေး ကို ကလိနေသည် ..။
အို....
ပင်စီ ရင်ထဲ ထိတ်သွား သည် ..။ ဘော့စ် ပင်စီ့ ဖင်ကို ချမလို့လားမသိဘူး ..။
ဒီလောက် တုတ်လဲ တုတ် ရှည်လဲ ရှည်တဲ့ လိင်တန်ကြီး နဲ့ ဖင် အချခံလိုက်ရရင် ပင်စီ့ ဖင်ပေါက်လေးတော့ ကွဲပါပြီ.။
ဆူးခက် ခေါ် မူမူ ကို ဝေမှိုင်းချိုတို့ နဲ့ မုဒိန်းကျင့်ခိုင်းတာ အခုသူမ ကို ဘော့စ် က ဖင်ဖွင့်မယ် လုပ်တော့မှ ပင်စီ
ကိုယ်ချင်းစာမိပြီ ..။ ချက်ချင်း ကို ပြန်ခံရတာဘဲ ..။
ဘော့စ် ပြုသမျှ ပင်စီ နုရမှာ ..။ ဘော့စ် က တချက်ချင်း မှန်မှန်လေး စပြီး အဖုတ်ကို လုပ်ရင်း ဖင်ပေါက် ကို ထိုးဆွ ကလိနေ သည် ..။ အဖုတ်ပြီးရင် ဖင်ကို ဆော်တော့မယ် ထင်တာဘဲ ..။
"ပင်စီ ..မင်း ဖင်ခံဘူးလား .."
" မ...မ...မ..ခံဘူးဘူး ...."
"ငါမင်းကို ဖင်ချမယ် ...."
" ဟုတ်...."
ဘော့စ် ရဲ့ လက်မ နဲ့ ထိုးဆွပေးနေတာ နာကျင်ပေမဲ့ ကျိတ်မှိတ် ခံနေရ သည် ..။ ဘော့စ် ထိုးဆောင့်တာတွေ မြန်
လာ သည် ..။ အရသာ ထူးကဲလှတာကြောင့် ပင်စီ သဘောကျမိ သည် ..။ အရေတွေ တအားရွှဲနေတာကြောင့် တဖတ်ဖတ် အသံတွေ ညံနေသည် ..။
"ကောင်းလား..ပင်စီ ..."
" ဟုတ်..ကောင်းတယ် ဘော့စ် .."
" မြန်မြန် ဆောင့်မယ် .."
" ဟုတ်...ဟုတ် .."
တဖန်းဖန်း တဖတ်ဖတ် နဲ့ ဘော့စ် ဆောင့်ဆောင့်ထည့်တိုင်း ..ပင်စီ့ တင်ပါးကြီးတွေ တုန်ခါသွားနေ သည် ..။
"အာ့...အား.....အား ....ဆောင့်...ဆောင့်..တအား...တအား ....." ပင်စီ ပြီး သည် အထိ ဘော့စ် က မနားတမ်း
ဆောင့်ပေးအပြီး...လိင်တန် ကို ပင်စီ့ အဖုတ်ထဲက ဆွဲထုတ်လိုက် သည် ..။
" ကဲ ဖင်လိုးရအောင် .." တဲ့...။
ဘော့စ် ပြောလိုက်တဲ့ စကားကြောင့် ပင်စီ တုန်သွား သည် ..။ ဘော့စ် ရဲ့ လက်မ က ပင်စီ့ အဖုတ်ထဲ မှာ
ရှိနေ သည် ..။ ဘော့စ် ရဲ့ လိင်တန် ထိပ်ဖူးကြီး ပင်စီ့ စအိုပေါက်ဝ ကို လာတေ့လိုက်သောအခါ ပင်စီ ကြက်သီးတွေ
ဖြန်းကနဲ ထသွားရလေ သည် ..။
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ဦးသောင်းထိုက်စိုး သည် ကားမောင်းနေရင်း အိမ်ကို ဖုန်းခေါ်လိုက် သည် ..။
ဇနီးဖြစ်သူ ထမင်းပွဲပြင်ထားနိုင်ရန် အိမ်နား မရောက်ခင် ကြိုတင် ဖုန်းခေါ်ထားတာက သူ့အကျင့်..။ ဇနီး ဖြစ်သူ က
ထမင်းပွဲ အဆင်သင့် ပြင်ထားသောအခါ မစားသေးဘဲ စောင့်နေသော ဇနီး နဲ့ အတူ ညစာ ကို အိမ်ရောက်ရောက်
ခြင်း စားနေကျမို့ ယခုလဲ ဖုန်းခေါ်နေတာ ဖြစ် သည် ..။ ဇနီးဖြစ်သူ ဘယ်ရောက်နေလဲ ..။ ဖုန်းမထူး ..။
သုံးကြိမ်ခေါ်ပေမဲ့ မထူး ..။ သူ့အိမ်ရှေ့ကို ရောက်လာသည် ..။ အိမ်ထဲမှ မီးရောင် ကို တွေ့နေရ သည် ..။ ကားဂိုဒေါင် တံခါးကို ဖွင့်တဲ့ အဝေးထိန်းခလုပ် ကို နှိပ် သည် ..။တဒိဒိ နဲ့ ဂိုဒေါင်တံခါး ပွင့်တက်သွားတော့ သူ ကားကိုဂိုဒေါင်ထဲ မောင်းသွင်းလိုက် သည် ..။ ဂိုဒေါင်တံခါး ကို ပြန်ပိတ် သည် ..။ ကားစက်ကို သတ်ပိတ်ပြီး ကားပေါ်က ဆင်းသည့်တိုင် အိမ်ကြီး က တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေမြဲ ..။ ဖုန်းခေါ်မရတောင် ဂိုဒေါင်တံခါးပွင့်သံကြားပါက ဇနီးဖြစ်သူ ရောက်လာဖို့ကောင်း သည် ..။ ကားပေါ်က ဆင်းသက်ပြီး သူ့ ဆမ်ဆိုနိုက် သေတ္တာပြားလေးကို ကားနောက်ခန်းထဲက ထုတ်ယူလိုက် သည် ။ စိတ်ထဲမှာ မသိုးမသန့် ဖြစ်လာ သည်..။ မင်္သကာ ဖြစ်လာ သည် ..။ အိမ်ထဲ
ကို တယောက်ယောက် ရောက်နေသလား ..။ ဇနီး ဖြစ်သူ ဘယ်မှာလဲ ...။
ဖျတ်ကနဲ သူ့တိုက်ပုံအောက် မှာ ပုခုံးစလွယ်အိတ် နဲ့ ထည့်ထားသော သူ့ သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက် သည် ..။
ဂိုဒေါင်ကနေ အိမ်ထဲကို ဝင်တဲ့ တံခါး ကို သော့နဲ့ ဖွင့်ဝင် သည် ..။ မီးလင်းနေသော မီးဖိုခန်းထဲကို သူရောက်ရှိသွား
သည် ..။ ဘယ်သူမရှိ ..။ " တင်တင် ..တင်တင် ..ဘယ်ရောက်နေလဲ ..." ဇနီး တင်တင်နွယ့်ကို ခေါ်ကြည့် သည် ။
မထူး ..။ သေနတ်မောင်း ကို အနောက်ကို ကလစ်ကနဲ ဆွဲတင်လိုက် သည် ..။ ဒီ အချိန်မှာ မှောင်နေတဲ့ ဧည့်ခန်းကြီး
ထဲက အနီရောင်မီးအတန်းလေးတခု ဖတ်ကနဲ ပေါ်လာလို့ သူကသေနတ်ကို အဲဒီ နေရာဘက်ကို ထိုးချိန်လိုက် သည် ။ လေဆာအလင်းတန်း အနီလေး သူ့နဖူးတဲ့တဲ့ ကို တန်းထောက်ထားနေ သည် ..။
"လက်ထဲက သေနတ် ချလိုက် ..ခင်ဗျား ပစ်ရင် တင်တင်နွယ်အရင်သေမယ် .."
အမှောင်ထဲက မိန်းမတယောက် ရဲ့ အသံ ..။ ရန်သူ က ဘယ်နှစ်ယောက် မှန်း သူ မခန့်မှန်းနိုင် ..။ ခဏတာ တွေဝေ
နေပြီးမှ ဦးသောင်းထိုက်စိုး သူ့ဒသမ၃၈ ကို့လ်အမျိုးအစား ပြောင်းတို ခြောက်လုံးပြူးသေနတ် ကို သူရပ်နေရာဘေး ..
ကောင်တာပေါ်ကို တင်လိုက် သည် ..။
" ခေါင်းပေါ်လက်တင်ထား ..ဉာဏ်မများနဲ့..ဦးနှောက်တွေ ပြန့်ကျဲသွားမယ် ..."
တိုးပေမဲ့ ခက်ထန်မာကျောတဲ့ မိန်းမအသံ ..။ ဘယ်သူလဲ...။ ရန်သူ ဘယ်သူလဲ ...။ ဦးသောင်းထိုက်စိုး စဉ်းစား သည်။
အမှောင်ထဲက ထွက်လာတာက သူ့မိန်းမ တင်တင်နွယ် ..။ လက်ပြန်ကြိုး တုပ်ခံထားရ သည် ..။ ပါးစက်မှာ လဲ တိတ်
နဲ့ ကပ်ထားခံနေရ သည် ..။ တင်တင်နွယ် ရဲ့ နောက် က မိန်းမတယောက် ထွက်လာ သည် ..။
ဆူးခက် အမည်ခံ အသွင်ယူခဲ့တဲ့ မူမူ ...။
"ဘယ်လိုလဲ..သောင်းထိုက်စိုး ..ခင်ဗျား ပြောခဲ့တုံး က ထိပ်တန်းလှို့ဝှက် ဆို ..ခုတော့ ခင်ဗျား ပါးစပ် က မလုံလို့
ကာဗာလဲပေါ်..ကျမလဲ မုဒိန်းအကျင့်ခံရတယ်..လွတ်အောင် ပြေးနိုင်လို့သာ မသေတာ .. ဘက်ကပ် လဲ မရှိ ..စခန်းငယ် ( ဆေ့ဖ်ဟောက်စ် )လဲ ဝင်လို့မရ ..ခင်ဗျား ဘယ်လို ဌာနခွဲမှူး လုပ်နေတာလဲ ...ခင်ဗျားကို သစ္စာဖေါက်တို့ သွားရာလမ်း ကို ပို့ရမယ် ..."
အနီးကို ရောက်လာသော မူမူ သည် ဦးသောင်းထိုက်စိုး ကို ရုတ်တရက် သူမ ချိန်ရွယ်ထားတဲ့အူဇီ သေနတ် ဒင် နဲ့
ထုချလိုက် သည် ..။ ဦးသောင်းထိုက်စိုး ..ဝုန်းကနဲ ကြမ်းပြင်ပေါ် မှောက်ရက်ကျသွား သည် ..။
"ပြန်ထ ..ခင်ဗျား ယောကျင်္ား မဟုတ်ဘူးလား ..သစ္စာဖေါက် ..လူယုတ်မာ ..."
" ငါ..ငါ သစ္စာမဖေါက်ဘူး ..ငါ ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောဘူး ..ငါ ..ငါ ..စခန်းငယ်ရော ဘက်ကပ်ရော စီစဉ်ထားတယ် .."
" ဘာ ...သွေးရူးသွေးတန်းတွေ လျောက်ပြောမနေနဲ့ ..ခင်ဗျား ထ...ဟိုစားပွဲပေါ်မှာ ..လက်ပ်တော့ကွန်ပြူတာ ဖွင့်ထားတယ် ..ခင်ဗျား အမှားကို ညွှန်ချုပ်ဆီ အီးမေးလ် နဲ့ ရေးပို့စမ်း ..ဒါမှ သူ့လက်အောက် က ဌာနခွဲမှူး တယောက် ဘယ်လောက် သောက်သုံးမကျလဲ ဒင်းသိမယ် ..မကျေနပ်ဘူး ....ဒင်းတို့ အားလုံး ကို လက်စားးခြေမယ် .." မူမူ သည် ဒေါသတကြီး နဲ့ ကုန်းထနေသော ဦးသောင်းထိုက်စိုး ကို ကန် သည် ..။ အနက်ရောင်တောစီးဖိနပ်ရှည်
ကိုစီးထားသော မူမူ ရဲ့ ကန်ချက် က ပြင်းထန်လှ သည် ..။
"အား ...မလုပ်..မလုပ်ပါနဲ့ ....."
" ထစမ်း ..ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်..."
"အီးမေး မှာ ဘာ...ဘာပို့ရမှာလဲ ..."
" ခင်ဗျား သောက်သုံးမကျလို့ ကျမ အကျင့်ခံရတာ ရေး ..စောက်ပတ်တင်မက ဖင်ပေါက်ကိုပါ အကျင့်ခံရတာ ရေး..
ဆေ့ဖ်ဟောက်စ် သော့ မထားထားတာ ရေး ..ဘက်ကပ် ထားဖို့ လုပ်ထားရက် နဲ့ အရေးအကြောင်းပေးလာတော့
ဘက်ကပ် မရှိနေတာ ရေး ...မြန်မြန် ရိုက် ..ဘာနှေးနေတာလဲ..."
"ဖြောင်း "
ဇက်ပိုးကို ရိုက်ထည့်ပြန် သည် ..။ တရားခံများ ကို နှိပ်စက်နေကျ ဦးသောင်းထိုက်စိုး ..သူလုပ်ခဲ့တာမျိုး အရိုက်အနှက်
တွေ ပြန်ခံနေရ သည် ..။ အားလုံး ရေးအပြီး ...မူမူ က.." ဆက် ရိုက် ..ဒီအချိန်က စပြီး မူမူ ဆိုတဲ့ ကောင်မ က နင်တို့
ဌာန ကို ကောင်းကောင်း ဒုက္ခပေးတော့မယ် လို့ ...မိုက်ပြီဟေ့ဆိုရင် ..တဇောက်ကန်းဘဲ ...လာမစမ်းနဲ့ ကြမ်းပစ်လိုက်မယ် ...."
ဦးသောင်းထိုက်စိုး အားလုံးရိုက်အပြီး .." ကဲ..ပို့လိုက် .." လို့ သေနတ်ပြောင်း နဲ့ နောက်စိ ကို ထိုးကာ ပြော သည် ..။
"ဒီဘက်လှည့် ..."
"မ..မ...မသတ်ပါနဲ့ ..ငါ တောင်းပန်ပါတယ်..မူမူ ရယ် ...."
" ဒါဆို ကျမမေးတာ ဖြေ ..ကျမ အန်ဒါ ကာဘာ လုပ်နေတာ ဘယ်သူ့ကိုပြောလဲ ..."
" ရန်ကုန်ဌာနချုပ် က လွှတ်လိုက်တဲ့..စူးမ ကို မင်းကို ဘက်ကပ်လုပ်ဖို့ တာဝန်ပေးရင်း ..ငါ..ငါ ပြောပြမိတယ် ..သူ
ကလဲ မင်းလိုဘဲ ထိပ်တန်း အဆင့် ဝန်ထမ်းတယောက်မို့ ပြောပြလိုက်တာဘဲ..ငါ..သစ္စာမဖေါက်ဘူး ..."
" စူးမ ....."
"တောက် .....သိကြရောပေါ့"
မူမူ ရဲ့ သေနတ်ပြောင်း က ဦးသောင်းထိုက်စိုး ရဲ့ နားထင်ကို တေ့ထောက်လိုက် သည် ..။
" မ....မ.....မလုပ်ပါနဲ့ ...."
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ရဲလွန်း သည် ဒုချုပ် က သူ့ကို ခေါ်ယူတွေ့ဆုံပြီး ..အသွင်ယူ တဲ့ မူမူ (ခေါ် ) ဆူးခက် အကြောင်းကို ပြောပြပြီး ..မူမူ
ကို ရှာဖွေဖို့ တာဝန်ပေးတာကြောင့် နောက်ဆုံး မူမူ ပျောက်သွားသော တောင်စခန်းမြို့လေး ဆီကို ခရီးထွက်ခဲ့ ရ
သည် ..။ မူမူ ဘာကြောင့် ပျောက်သွားသလဲ ..ဌာနချုပ် က မသိ ..။ တပတ်တခါ သတင်းပို့နေကျ မပို့တော့ ..။ သူမ
ရှိနေတဲ့ မြို့က အရေးပေါ် ဆေ့ဖ်ဟောက်စ် တခု က ငွေတွေ နဲ့ သေနတ်တွေ ယူသွားလို့ မူမူ သည် တခုခုတော့ ဖြစ်နေပြီလို့ ဒုချုပ်တို့ ယူဆ ပြီး ရဲလွန်းကို ချက်ချင်းလိုက်သွားဖို့ တာဝန်ပေးတာ ဖြစ် သည် ..။
ရဲလွန်း သည် လက်ရှိ ရန်ကုန်မြို့ထဲ အကြမ်းဖက် ဗုံးဖေါက်ခွဲခဲ့သော အကြမ်းဖက်သမားတွေကို လိုက်လံ ဖေါ်
ထုတ်နေတဲ့ အလုပ် ကို လုပ်နေသူ ဖြစ် သည် ..။ ဒုချုပ် က လက်ရှိတာဝန်များ ကို သူနဲ့ တွဲလုပ်နေသော ယူနစ် နဲ့
လွှဲထားခဲ့ပြီး မူမူ ကို လိုက်လံ စုံစမ်းဖို့ တာဝန်ပေး သည် ..။ ရဲလွန်း တောင်စခန်းမြို့လေးကို ရောက်သွားသော အခါ
ဒီနယ်မြေတာဝန်ခံ ဌာနခွဲမှူး နဲ့ သူ့ဇနီး ကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်သွားကြောင်း ..ဒေသခံဝန်ထမ်းများက ပြောပြတာနဲ့ အခင်းဖြစ်ပွားတဲ့ ဦးသောင်းထိုက်စိုး ရဲ့ နေအိမ်ကို ရဲလွန်း ရောက်ရှိသွား ခဲ့ သည် ..။
လင်မယား နှစ်ယောက်စလုံး ကို ပစ်သတ်သွား သည် ..။
ထူးခြားတာ က ဦးသောင်းထိုက်စိုး ရဲ့ စအိုပေါက်မှာ ရာဘာလိင်တန်ချောင်းကြီး တန်းလန်း ထိုးထည့်ထားတာ ဖြစ် သည် ..။
သူတို့ဌာနခွဲ ..သဲလွန်စရှာဖွေရေး ယူနစ် က လူတွေ လက်ဗွေ..နဲ့ သဲလွန်စ ဘာကျန်ခဲ့သလဲ အသေးစိတ် ရှာဖွေနေ
ကြတာ ရဲလွန်း တွေ့ရ သည် ..။ ထမင်းစားခန်း က စားပွဲပေါ်မှာ လက်ပ်တော့ ကွန်ပြူတာတလုံး ရှိနေ သည် ။ သဲလွန်စ ရှာဖွေရေး ယူနစ်က တာဝန်ခံက ဒီလက်တော့ပ် ကနေ သူတို့ဌာန ညွှန်ချုပ် ဆီ အီးမေး တစောင်ပို့ထားကြောင်း ..ပြသ သည် ..။ ရဲလွန်း သည် အမှုသဘာဝ ကို သဘောပေါက်သွားချိန် ရန်ကုန်ဌာနချုပ် က
သူ့ကို ဖုန်းခေါ်လာ သည် ..။
ကာရာအိုကေဘားတခု မှာ ဝေမှိုင်းချို ဆိုတဲ့ လူတယောက် အသတ်ခံလိုက်ရတဲ့ အကြောင်း အသိပေး သည် ။ ဒီ
ဝေမှိုင်းချို သည် မူမူ အသွင်ယူပြီး လိုက် ထောက်လှမ်းနေတဲ့ ဒုစရိုက်အဖွဲ့ကြီး က ဂိုဏ်းသားတယောက် ဆိုတာရယ်..
ဝေမှိုင်းချိုရဲ့ ဖင်ပေါက်ထဲကို လိင်တန်အတုကြီး ထိုးသွင်းထားတာရယ် ကို ရဲလွန်း သိရ သည် ..။ မူမူ သည် သူမ ကို
မုဒိန်းကျင့်ခဲ့သော ဝေမှိုင်းချို ကို ရက်ရက်စက်စက် လက်တုံ့ပြန် လိုက်တာဘဲလို့ သဘောပေါက်ရ သည် ။
မူမူ သည် ဥပဒေဘက်တော်သား ဘဝ မှ လူသတ်သမ ဝရမ်းပြေး ဘဝ ကို ရောက်ရှိသွား ပါပကောလား ...။
ရန်ကုန် ဌာနချုပ် က မူမူ ကို အပူတပြင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးဖို့ ရဲလွန်း ကို ညွှန်ကြား သည် ..။ သူ့ကို ကူညီဖို့ အဖွဲ့ငယ်
တခု စေလွှတ်ပေးမည် လို့ လဲ ပြော သည်..။
......
နေအုပ်စိန် သည် သူ့ရှေ့မှာ ရောက်နေတဲ့ သူ့တပည့် ပေတိုး ကို " ဟေ့ကောင်..သေချာရဲ့လား .." လို့ မေးလိုက်
သည် ..။ ပေတိုး က သူတို့ ဆူးခက် ( ခေါ် ) မူမူ့ကို ခြေရာခံမိပြီ လို့ ပြောလို့ ..။ သူတို့ဘော့စ် သည် အန်တီပင်စီ
ညံ့ဖျင်းလို့ မူမူ ထွက်ပြေးပြီး သူတို့ စခန်းတချို့ ကို စွန့်ပစ် ခြေရာဖျောက်ခဲ့ရလို့ ဆုံးရှုံးတာများ နဲ့ ဝေမှိုင်းချို လို
စိတ်ချရတဲ့ တပည့်ကောင်းတယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာကြောင့် အလွန် စိတ်ဆိုးနေတာကြောင့် ဘာဘဲ လုပ်လုပ်
အမှားအယွင်း ကင်းလို သည် ..။ ပေတိုး က .."သေချာတယ် ဆရာ ..ကျနော် ဒီဆော် နဲ့ အကြာကြီး အလုပ်တွဲလုပ်ခဲ့ဘူးတာဘဲဟာ..သူ့ရုပ်ကို ခွေးချီသွားတောင် မှတ်မိပါတယ် ..သူမှ သူ ပါဘဲ .."
" ဒီကောင်မ ကို မင်းတို့ တွေ့တယ် ဆိုတဲ့ အိမ်က ဘယ်သူ့အိမ်လဲ .."
" သူ့ဘဲ လို့ ထင်တာဘဲ ..ရဲပြုတ် လို့ပြောကြတယ် ..နံမည် က ဟန်ထူးမောင် ..တဲ့ ..ခုတော့ ပွဲစားယောင်ယောင်
ဘာယောင်ယောင် ဘဲ ..ဒီကောင်မ ဒီကောင့်အိမ်မှာ ရှိနေတာ သေချာတယ် ..ဆရာ .."
" သေချာရင် ..အပိုင်စောင့်ပြီး ဝိုင်းသမ လိုက်ကြမယ် ..အချိန်ကောင်း ကြည့်ပြီး ဝုန်းလိုက်ကြတာပေါ့ .."
" ကောင်းပြီ ဆရာ..ကျနော် ..ဖော်လွန်း ကို မျက်ခြေမပြတ် တနေရာ က စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတယ် ..."
"အိုကေ .."
နေအုပ်စိန် ..အန်တီပင်စီ့ဆီ ကို ဖုန်းကောက်ဆက်လိုက် ပါ သည် ...။
.............................................................................................
ဟန်ထူးမောင် ထင်းရှူးသေတ္တာ အရှည်ကြီး ကို ထမ်းပြီး သူ့တိုက်ခန်း ကို ပြန်ရောက်လာတော့ မူမူ ရေချိုးနေ သည် ။
မူမူ ရေချိုးခန်းထဲက ပြန်ထွက်လာတော့ အပေါ်ပိုင်းဗလာ နဲ့ ဟန်ထူးမောင် ကို တွေ့ သည် ..။
"ကိုမောင်..အဆင်ပြေခဲ့လား .."
"ပြေတယ် ..ဟိုဘက် က အလာ ရဲတွေစုံထောက်တွေ တပြုံကြီး ခြေရှုပ်နေလို့ မနဲ ဘတ်လာရတယ် မူမူ .."
" အင်း..ဒါကြောင့်လဲ မူမူ က ကိုမောင့်ကို အားကိုးတာ..သိလား ..ကျေးဇူးဘဲ ကိုမောင် ..ဒီတခါပြီး ရင် မူမူ အလုပ်ပြန်
လုပ်တော့မှာပါ ..."
ကိုယ်မှာ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ ပတ်စည်းထားသော မူမူ့ကို ဟန်ထူးမောင် က ပွေ့ဖက်ခါ မူမူ ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူဖေါင်းဖေါင်းလေးကို ငုံကာ စုတ်လိုက် သည် ...။ မူမူကလဲ ဟန်ထူးမောင် လည်ဂုတ်ကို ပြန်လည်သိုင်းဖက် လိုက်ပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်းဘဲ ပြန်လည် နမ်းစုတ်လေ သည် ..။
ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ လက်တဖက် က မူမူ့တင်သားထယ်ထယ်ကြီးတွေကို ဆုတ်နယ်ဖျစ်နေသည် ..။ မူမူ ကလဲ
အားကျမခံ ဟန်ထူးမောင်ရဲ့ ဂျင်းဘောင်းဘီ သံကြယ်သီး ကို ဖွင့်ဖြုတ်သည် ..။ နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှုတာတွေ
ပြင်းထန် မြန်ဆန်လာကြ သည် ..။ သွေးသားတွေ ဆူဝေ ထကြွကုန်တာကြောင့် မူမူ ဇစ်ဖြုတ်လိုက်သော ဂျင်းဘောင်း
ဘီ ကို ဟန်ထူးမောင် က အောက်ခြေကို ခြေနဲ့နင်းပြီး ချွတ်ပစ်လိုက် သလို မူမူ ပတ်စည်းထားတဲ့ မျက်နှာသုတ်ပုဝါ
ကိုလဲ ဟန်ထူးမောင် က ဆွဲဖြုတ် ပစ်လိုက် သည် ..။ မူမူ့ကိုယ်မှာ အဝတ်ဆိုလို့ ချည်တမျှင်တောင် ရှိမနေတော့ ..။ မိ
မွေးတိုင်း ကိုယ်လုံးတီး အလှအပတွေ ကို ဟန်ထူးမောင် တွေ့တော့ ကာမရာဂစိတ်တွေက အမြင့်ဆုံး ထကြွသွားပြီး
မူမူ့ကို ကုတင်စောင်းမှာ ပက်လက်လှန်ချလိုက်ပြီး မူမူ့ပေါင်တန်ဖြူဖြူသွယ်သွယ်တွေ ကြားထဲ ခေါင်းထိုးဆိုက်ခါ မူမူ
ရဲ့ အင်္ဂါစပ် ကို နမ်းရှုံ့လေ သည် ..။
မူမူမှာ ဟန်ထူးမောင်ရဲ့ နှာခေါင်းချွန်ချွန် က သူမ အင်္ဂါစပ် ရဲ့အရသာဖူးအစိ ကို ပွတ်သပ်ခလုပ်တိုက်မိသွားတာမို့
နှုတ်ခမ်းထူအမ်းအမ်းလေး ပွင့်ဟကာ..တအိုအို နဲ့ ညည်းနေရသလို သူမ ပေါင်တန်တွေကို ကားဖြဲကာ ဟန်ထူးမောင်
ရဲ့ ဆံပင်တွေကိုလက်နဲ့ဆုတ်ကိုင်ဆွဲထား သည် ..။ ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ လျာ က သူမ အင်္ဂါစပ် နှုတ်ခမ်းသား တွေကို စတင်ယက်ပေးတော့ မူမူမှာ ဖင်တကြွကြွ နဲ့ အရသာ ရှိလွန်း နေတော့ ..အို့ဟိုဟို ..အား..အား...အား...အား..နဲ့
အော်ညည်း နေ သည် ..။ ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ လျာက အပြားလိုက်ကြီး ဖိဖိယက်နေသည် ..။ ဟန်ထူးမောင် သည် လပ်မစားရပါဘဲ နဲ့ သူ့အထက်လူကြီးတွေက ဟန်ထူးမောင်
ကို ရာထူးမှချပြီး စစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ကြတာကြောင့် ဟန်ထူးမောင် အလုပ် က ထွက်ပစ်ခဲ့တာ ဖြစ် သည် ..။
မူမူ က သူ့ချစ်သူ ဟန်ထူးမောင် ရဲ့ အမှုကို စုံစမ်းကြည့်သောအခါ အထက်လူကြီးများ သည် ဟန်ထူးမောင် က သူတို့ ကို တန်စိုးလက်ဆောင် မဆက်သလို့ အမျက်သိုကြပြီး အပြစ်ရှာကြတာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရ ပေ သည် ..။
သို့ပေမဲ့ ဟန်ထူးမောင် က အလုပ်ထွက်ပြီးနေပြီ ..။ ဟန်ထူးမောင် သည် ရဲတပ်ဖွဲ့အပေါ် စိတ်နာနေသူ ဖြစ် သည် ..။
မူမူ လဲ ဒီလို သူမဌာန အပေါ် လက်စားခြေတာတွေ လုပ်လာသော အချိန်မှာ ချစ်သူ နှစ်ဦး ပူးပေါင်းမိသွားကြ တော့
သည် ..။ စိတ်နာကျည်းသူနှစ်ယောက် ပူးပေါင်းမိပြီး အန်တီပင်စီတို့ ဂိုဏ်းကို ရော ထောက်လှမ်းရေး အဖွဲ့ကိုပါ ထိုးဖေါက် တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်လာလေ သည် ...။
ဟန်ထူးမောင် သည် မူမူ့ခါးသိမ်လေးကို သူ့သန်မာတဲ့ လက်တွေနဲ့ ဆုတ်ကိုင်ကာ ဖေါင်းကြွနေသော
မူမူ့ အင်္ဂါစပ်ခုံးခုံးမို့မို့ကြီး ကို အားရပါးရ ယက်ပေးလေ သည် ..။ မူမူ မှာ ဟန်ထူးမောင် နဲ့ ကွဲကွာနေတာ ကြာပြီး ဘယ်ယောကျင်္ားနဲ့မှ အခုလို ကာမဆက်ဆံတာ မရှိခဲ့လို့ သွေးသားတွေ တအား ဆူကြွ နေတာမို့ သူမတင်ပါးကြီးတွေ ကို ကော့ကော့ပေးနေ သည် ..။ တပြတ်ပြတ် ယက်သံတွေ နဲ့ တအီးအီး တအင်းအင်း ညည်းသံတွေ က တိတ်ဆိတ်နေတဲ့တိုက်ခန်းလေးထဲ ကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ကြီး ကြားနေရ သည် ..။
" တော်ပြီ..ကိုမောင် ...မူ့ကို လုပ်ချင်လုပ်တော့ ....."