အိမ်မှာ အမေရော မောင်လေးရော ရှိနေတာမို့ သီရိရော၊ မတ်ဟဲထူးရော ဘယ်လိုမှ လှုပ်ရှားဖို့ အခွင့်မသာဘူးဖြစ်နေသည်။
ညဘက် ထမင်းစားပြီးတော့ အမေနဲ့ မောင်လေးက အိပ်ယာဝင်သွားကြသည်။
သီရိကတော့ အိပ်ယာမဝင်သေးပဲ အိမ်ရှေ့မှာ စာထိုင်ဖတ်နေလိုက်သည်။
စာဖတ်နေတဲ့သီရိကို မတ်ဟဲထူးက တစ်ချက်တစ်ချက်ကွက်ကြည့်ကွက်ကြည့်လုပ်နေသည်။
သီရိမသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး အသာဆက်နေလိုက်တော့ မသိမသာသန်းပြသေးသည်။
သီရိလည်း မနည်းစိတ်ကိုထိန်းပြီး အိပ်ယာထဲမသွားသေးတာ....။
အိပ်ယာထဲရောက်တာနဲ့ စိတ်တွေလွတ်ပြီး မတ်ဟဲထူးပေါင်ကြားထဲက အတန်ကြီးကို အဖုတ်လေးထဲဆွဲသွင်းမိမှာစိုးလို့...။
မနေ့ညက စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ကဲခဲ့ပေမဲ့ မတ်ဟဲထူးပြန်ရောက်တာ ညဉ့်နက်နေတာရော၊
အမေတို့က မင်္ဂလာပွဲကြောင့် အိပ်ရေးပျက်တာကြောင့်ရော စောစောစီးစီးအိပ်ကုန်ကြလို့ သီရိလုပ်တဲ့အသံတွေမကြားလောက်ဘူး။
ဒီနေ့တော့ စောသေးသည်။ အမေကတော်တော်နဲ့ အိပ်ပျော်ဦးမှာမဟုတ်ဘူး။
တစ်ခါတလေ ခြေဆစ်လက်ဆစ်တွေကိုက်လို့ဆိုပြီး ညလယ်ခေါင်အထိ အိပ်မပျော်တတ်ဘူး။
မတ်ဟဲထူးကတော့ သီရိနားမှာပဲ မယောင်မလည်နဲ့ လျှောက်ပြန်သံပေးလုပ်နေသည်။
တော်တော်လေးကြာတော့မှ သီရိ အိပ်ခန်းထဲဝင်လာခဲ့သည်။
အမေတို့ အခန်းထဲက ဟောက်သံတွေထွက်လာပြီမဟုတ်ပါလား။
မတ်ဟဲထူးလည်း သီရိနောက်ကနေ ကုပ်ချောင်းချောင်းနဲ့လိုက်ဝင်လာသည်။
သီရိ သူ့ယောက်ျားဖြစ်နေပုံကိုကြည့်ပြီး ပြုံးမိသေးသည်။
အခန်းထဲရောက်တော့ မတ်ဟဲထူးက သီရိကိုယ်လုံးကိုလက်ညိုးထိုးပြီး တစ်ခုခုပြောသည်။
လေသံနဲ့ပြောတာရော ကရင်အသံက ဝဲတာကြောင့်ရော ဘာပြောလိုက်မှန်းတော့ သီရိသေသေချာချာမကြားလိုက်ရ...။
ဟိုဟာလုပ်ချင်တယ်လို့ပြောတာပဲဖြစ်မည်။
သီရိလည်း ကုတင်ပေါ်မှာပက်လက်အိပ်ပေးလိုက်သည်။ မတ်ဟဲထူးလုပ်ချင်တာလုပ်ပါစေ။
မတ်ဟဲထူး ကုတင်ပေါ်ကို ကမန်းတကတန်းတက်လာပြီး သီရိ အကျီက နှိပ်ကြယ်သီးတွေကို ဆွဲဖြုတ်သည်။
ကြယ်သီးဖြုတ်တဲ့ မတ်ရဲ့လက်တွေက ကတုန်ကရင်နဲ့...၊ ကြောက်နေသလိုမျိုး...။
ညအိပ်ခါနီးမို့လို့ အတွင်းခံမဝတ်ထားတဲ့ သီရိ နို့ဖြူဖြူတွေက နှစ်ပေမီးချောင်းအောက်မှာဖောင်းတင်းနေသည်။
မတ်ဟဲထူး သီရိနို့ကြီးတွေကို မမြင်ဖူးသလိုတော်တော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေသည်။
မတ်ဟဲထူးအကြည့်တွေက သီရိကိုမရိုးမရွဖြစ်စေသည်။
'' ဘာလို့ကြည့်နေတာလဲ...။ '' သီရိ ညုတုတုလေးပြောလိုက်သည်။
'' လှ.... လှလို့ပါ။ ''
'' စို့ပေးလေကွာ...။''
သီရိ နို့စို့ပေးဖို့ပြောတော့ စကားတောင်မဆုံးသေးဘူး မတ်ဟဲထူးမျက်နှာက သီရိရင်ဘတ်ပေါ်ကို ဆတ်ကနဲမှောက်ကျလာသည်။
အော်.....။ ဒါမျိုးကျတော့လည်း သွက်လိုက်တာ...။
မတ်ဟဲထူးသီရိနို့အုံလှလှတွေကိုစို့နေသည်။ နို့အုံဆိုတာထက် နို့သီးခေါင်းနီနီလေးကိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ့စို့နေတာ။
တကယ့်ကလေးတွေ နို့စို့သလိုမျိုး..။ လျှာလုံးဝမပါဘူး..။
သီရိ မတ်ဟဲထူးနို့စို့နေတာကို အသာငုံ့ကြည့်ရင်း မတ်.. တော်တော်ရိုးအတာပဲလို့ တွေးမိလိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ စိတ်ထနေတဲ့သီရိ အတွက် မတ်ဟဲထူးစို့တာကလည်း အရသာတော်တော်ရှိသည်။
တော်တော်ကြာအောင်စို့ပြီးတော့ နို့သီးခေါင်းတွေကျိန်းလာတော့မှ နို့စို့တာကိုရပ်ခိုင်းလိုက်သည်။
'' မတ်... တော်တော့ကွာ...။ လုပ်တော့...။ ''
မတ်ဟဲထူးကမန်းကတန်းနဲ့ ဝတ်ထားတဲ့ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်သည်။ အောက်က အကောင်ကတော့ခေါင်းထောင်နေပြီ။
မတ်ဟဲထူးသီရီပေါင်ကြားမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ပြီး အတန်ကို အဖုတ်ဝမှတေ့ပြီး ထိုးထည့်သည်။
သီရိ အဖုတ်က ထွက်နဲ့ အရည်တွေနဲ့ မတ်ဟဲထူးဟာက အထဲကို မဝင်ပဲ ချော်ထွက်သွားသည်။
အောက်က ငံ့လင့်နေတဲ့သီရိ အားမလိုအားမရနဲ့ ဟာကွာ.... ကျွတ်ခနဲမြည်အောင်စုတ်သတ်လိုက်သည်။
လုပ်ချင်လိုက်တာလည်းပြာလို့ လုပ်လိုက်တော့လည်း ချာလို့ဆိုတာ မတ်လိုလူမျိုးပဲ...။
သီရိ တွေးရင်းစိတ်မရှည်တော့တာနဲ့ ပေါင်ကြားထဲက လီးကိုလက်နဲ့ ကိုင်ပြီး အဖုတ်ဝမှာတေ့ပေးလိုက်သည်။
မတ်ဟဲထူးလည်း အပေါက်တည့်သွားတာနဲ့ ဆောင့်ထိုးလိုက်တာ တစ်ချက်ထဲနဲ့ အဆုံးထိဝင်သွားသည်။
'' အ.... နာတယ်....။ ''
တစ်ချက်ထဲနဲ့ အဆုံးထိဝင်သွားတဲ့ အတန်ကြီးက သားအိမ်ခေါင်းကို သွားဆောင့်လို့ သီရိအောင့်ကနဲဖြစ်သွားရသည်။
'' ပြန်ထုတ်လိုက်ရမလားဟင်.....။ '' မတ်ဟဲထူး သီရိကို ခပ်တိုးတိုးမေးသည်။
'' ရတယ်....။ မထုတ်နဲ့ မတ် ၊ လုပ်တော့.....။ ''
သီရိ ဆီက ခွင့်ပြုချက်ရတာနဲ့ မတ်ဟဲထူးသီရိအပေါ်မှောက်အိပ်ပြီးဆောင့်သည်။
သူ့ကိုယ်လုံးက သီရိအပေါ်တော့ပိမနေဘူး။ လက်နှစ်ဘက်က ဘေးကို ဒိုက်ထိုးသလိုမျိုးထောက်ထားလို့...။
မတ်ဟဲထူး သီရိအဖုတ်ကို ဇယ်ဆက်သလိုပဲ ဆက်တိုက်ဆောင့်သည်။
သီရိအဖုတ်ထဲက အရည်တွေထွက်နေတာနဲ့ ဆောင့်ချက်တိုင်းမှာ တဖွတ်ဖွတ်နဲ့ အသံတွေထွက်နေသည်။
အချက် သုံးဆယ်လောက်ဆောင့်ပြီးတော့ မတ်ဟဲထူးတစ်ယောက် တအင့်အင့်ငြီးရင်း
သီရိအဖုတ်ထဲမှာ အရည်တွေပန်းထွက်ပြီး ပြီးသွားသည်။
ပြီး ပြီးချင်းပဲ သီရိကိုယ်ပေါ်ကနေလှိမ့်ဆင်း ပြီး ပုဆိုးကောက်ဝတ်ပြီး သီရိဘေးမှာဝင်အိပ်သည်။
သီရိ ကမပြီးသေးဘူး။ မတ်ဟဲထူးဆောင့်လုပ်တာ ကောင်းကာစပဲရှိသေးတယ်။
အဖုတ်ထဲကရတဲ့ အရသာအကြွင်းအကျန်လေးတွေကို ခံစားရင်း မတ်များထပ်လုပ်မလားဆိုပြီးစောင့်နေသေးသည်။
ခဏနေတော့ မတ်ဟဲထူးဆီက ဟောက်သံကြားရသည်။
''ဟာကွာ.... ဒီ ကရင်လေးတော့....။''
သီရိတစ်ယောက်ထဲမကျေမနပ်နဲ့ ငြီးတွားမိသည်။ လင်ဖြစ်သူက အိပ်နေပြီဆိုမှတော့ သီရိဘာလုပ်လို့ရဦးမှာလဲ။
အိပ်နေတဲ့လူကို ''သီရိမပြီးသေးလို့ တစ်ခါလောက်လုပ်ပေးပါဦး'' လို့ နှိုးပြီးပြောရမလိုဖြစ်နေပြီ။
သီရိအဖြစ်က ရယ်ရမလို၊ငိုရမလိုနဲ့ အီလည်လည်ကြီး...။
သီရိ အကျီကြယ်သီးပြန်တပ် ထမိန်ကိုပြန်ပြင်ဝတ်ရင်း တရွရွဖြစ်နေတဲ့ အဖုတ်လေးကို လက်နဲ့ ကိုင်ကြည့်မိသည်။
အဖုတ်ထဲက အရည်တွေက ထွက်တုန်းပဲ ....။
ဟူး.... သီရိ အိပ်ပျော်အောင် မနဲကျိတ်မှိတ်ပြီးအိပ်ရသည်။
အဖုတ်ထဲက မပြီးသေးတာကြောင့် ရင်တွေက ပူနေတုန်းပဲရှိသေးသည်။
တော်တော်လေး ညဉ့်နက်မှ သီရိ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
ပထမတစ်ရက်တော့ ပထမဆုံးအကြိမ်မို့လို့နေမှာပါဆိုပြီး စိတ်ဖြေလိုက်သည်။
နောက်နေ့ည ထပ်ပြီး လုပ်တော့လည်း မတ်ဟဲထူးလုပ်ပုံက ပထမနေ့ကအတိုင်းပဲ...။
အခန်းထဲရောက်တာနဲ့ သီရိကို ထမိန်လှန် ၊ အတင်းတက်လုပ်ပြီး အိပ်သွားပြန်သည်။
သီရိလည်း မတ်ဟဲထူးကို ထုတ်ပြောရမှာရှက်တာနဲ့ မတ်ဟဲထူးလုပ်သမျှ ဘာမှမပြောပဲ နေရသည်။
မတ်ဟဲထူးခွင့်ရက် သုံးရက်ကုန်သွားလို့ အလုပ်ဆင်းပြီ။ ဘဏ်ဝန်ထမ်းဆိုတော့
လုပ်ရတဲ့ အလုပ်က နေ့ဆိုင်းလည်းရှိသည်၊ ညဆိုင်းလည်းရှိသည်။
နေ့ဆိုင်းဆို တစ်နေကုန် အပေါက်ဝမှာ မတ်တပ်ရပ်ပြီး လာသမျှလူကို တံခါးဖွင့်ပေးရတာ...။
အပြန်မှာနေပူရင်လည်း ထီးလိုက်မိုးပေးရသည်။
တစ်နေကုန် မတ်တပ်ရပ်ရတာဆိုပြီး ညဘက်ပြန်ရောက်ရင် ထမင်းစားပြီးတာနဲ့ အိပ်ရာထဲတန်းဝင်ပြီး အိပ်သွားတော့သည်။
သီရိလည်း မတ်တစ်ယောက် ပင်ပန်းလို့ ဖြစ်နေတာပါလေဆိုပြီး ခွင့်လွှတ်ပြီးနေရသည်။
နေ့ဆိုင်းဆိုရင်ပင်ပန်းလို့ မလုပ်ဖြစ်ဘူးဆိုတော့ ညဆိုင်းကျတော့ မတ်ကို တွေ့တောင်မတွေ့ရဘူး။
ဘဏ်မှာသွားပြီး ညစောင့်လုပ်ရလို့လေ။ ဂျူတီပြီးလို့ ပြန်ရောက်တော့လည်း တစ်နေကုန်မထပဲအိပ်နေတတ်သည်။
တစ်ခါတစ်လေ သုံးလေးရက်လောက်မှ တစ်ခါ စိတ်တွေကြွလာပြီး သီရိကို ကမူးရှုးထိုး တက်လုပ်တတ်သည်။
အဲလို လုပ်တိုင်းလည်း ကြာကြာလုပ်နိုင်တာမဟုတ်... ။ အလွန်ဆုံးသုံးလေးမိနစ်ပဲ။
သုံးမိနစ်လောက်ဆောင့်ပြီးတာနဲ့ တရှုးရှုးဖြစ်လာပြီး ပြီးသွားတတ်သည်။
ကြာလာတော့ သီရိ ဘဝမှာ လိင်ကိစ္စဆိုတာ ဘာမှမဟုတ်သလိုဖြစ်လာသည်။
ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံတုန်းကလည်း နာနာကျင်ကျင်နဲ့ အပျိုရည်ပျက်ခဲ့ရသည်။
ယောကျာ်းရတော့မှသာ မင်္ဂလာဦးညမှာ မတ်ဟဲထူးမူးမူးနဲ့ လုပ်တာ ခံဖူးပြီး ကာမအရသာကို ကောင်းကောင်းခံစားဖူးခဲ့ရသည်။
အဲဒါကလည်း မတ်ဟဲထူးမူးနေလို့။ အရက်တွေအများကြီးသောက်ထားတာနဲ့မူးပြီးလို့ ကြာကြာလုပ်နိုင်တာဖြစ်သည်။
ကြာကြာလုပ်နိုင်အောင် မတ်ဟဲထူးကို ပဲ ညတိုင်းအရက်သောက်ခိုင်းရမလိုဖြစ်နေပြီ။
အဲလို နဲ့ပဲ သီရိ မတ်ဟဲထူးနဲ့ လက်ထပ်တာ တစ်နှစ်ကျော်ပြီ။ အခုချိန်ထိ သားသမီးမရသေးဘူး။
ဘယ်သူ့ဘက်ကချို့ယွင်းတာလည်းတော့မသိဘူး။
အမေကလည်း မြေးချီချင်ပြီလို့ သီရိကို တစ်ဖွဖွပြောသည်။
မတ်ဟဲထူးကိုပြန်ပြောပြတော့ ကိုယ်လဲ လုပ်တာပဲလေကွာလို့ပဲ မရေမရာပြန်ပြောသည်။