အခန်း ( ၁ )
ဆယ်အိမ်မှူ း ကိုတင့်ဆွေသည် လမ်းပြင်ဖို့အတွက် ရပ်ကွက်ထဲမှာ အလှူခံနေသည် ။
လုပ်ငန်းရှင်တွေ က တော်တော်များများ ထည့်လှူကြသည် ။ သူ့ကို လမ်းထဲက ချစ်ခင်ကြသည် ။ ကိုတင့်ဆွေ သည် လူတကာကို ကူညီဖို့ ဝန်မလေးဘူး ။ မျက်နှာ ပြုံးချိုပြီး တက်ကြွတဲ့ လူရွယ်တယောက်ပါ ။
ရပ်ကွက် ကောင်းဖို့ သူ အမြဲ လုပ်ကိုင်နေသည် ။
နောက်ဖေးလမ်းကြားတွေကို အမှိုက်တွေ ရှင်းသည် ။ မြောင်းတွေကို ရှင်းလင်းသည် ။ မီးဘေး သူခိုးရန် ကင်းဖို့ညကင်းစောင့်တာတွေ တာဝန်ယူပေးသည် ။
" ကိုတင့်ဆွေ..ဖိုးဝ ဒိန်ချဉ်ဆိုင်ကို မကောက်ရသေးဘူးဗျ....." လို့ သူ့ကို ကူညီနေတဲ့ လမ်းထဲက ကိုပေါက်ကပြောလိုက်လို့ ကိုတင့်ဆွေလည်း စာရင်းကို ကြည့်လိုက်သည် ။
ဖိုးဝ ဒိန်ချဉ်ဆိုင်က ရပ်ရေးရွာရေးတွေမှာ အမြဲတမ်း လက်မနှေး မတွန့်တိုဘဲ ထည့်ကြလှူကြတာကို ကိုတင့်ဆွေသိထားသည် ။ " အိုကေ..သွားကြတာပေါ့ဗျာ....."လို့ ကိုတင့်ဆွေက ပြန်ပြောလိုက်သည် ။
ဖိုးဝဒိန်ချဉ်ဆိုင်သည် ရန်ကုန်မြို့မှာ နံမည်ကြီး ဆိုင် ဖြစ်သည် ။
တန်းစီစောင့်ရသည် အထိ ရောင်းကောင်းသည် ။
ဆိုင်ပိုင်ရှင် ဒေါ်ဝေဝေမာသည် ခပ်ချောချော တောင့်တောင့် ဖြူဖြူ မိန်းမတယောက် ဖြစ်သည် ။ စီးပွားတက်လို့ တန်ဖိုးကြီး ဇိမ်ခံကားတွေကို သူတို့မိသားစု စီးကြတာကို ကိုတင့်ဆွေ မြင်နေရသည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာက နုတ်ချိုပေါင်းသင်းတတ်ပေမယ့် သူ့မောင် မိုက်ကယ် ဆိုတဲ့ လူက မျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ ငွေဂုဏ်မောက်ပြီး မောက်မာသည် လို့ ကိုတင့်ဆွေ ထင်သည် ။
ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလို ချမ်းသာ အဆင်ပြေတဲ့ လူတွေက များများ ထည့်နိုင်တာမို့ သူတို့ဆိုင်ကို ဦးစားပေး အနေနဲ့အရင် သွားကောက်ဖို့ ကိုတင့်ဆွေက သဘောတူသည် ။
သူတို့ ထင်တဲ့အတိုင်း ဖိုးဝဒိန်ချဉ်ဆိုင်က လမ်းပြင်ဖို့အတွက် ငွေ သိန်းချီပြီး ထည့်လှူကြသည် ။
" ကျန်းမာချမ်းသာကြပါစေဗျာ......"
ကိုတင့်ဆွေလည်း ဆုတောင်းပေးမိရင်း နောက်တအိမ်ကို ဆက်ဖို့ ဖိုးဝ ဒိန်ချဉ်ဆိုင်က ဒေါ်ဝေဝေမာ ကို နုတ်ဆက်နေတုံး ဗြုံးကနဲ ရုတ်တရက် ဆိုင် အနောက်ဖက်က မိန်းကလေး တယောက် ပြေးထွက်လာသည် ။
ငိုယိုနေတဲ့မိန်းကလေးသည် မျက်နှာ တခုလုံး ဖူးယောင်ပြီး နှုတ်ခမ်းမှာလည်း သွေးတွေ စို့နေသည် ။
" ဟဲ့..ဟဲ့..ကောင်မလေး..ဘာဖြစ်တာလဲ......."
ဒေါ်ဝေဝေမာ မျက်နှာ တအား ပျက်ထွက်သွားသည် ။
" ဟဲ့ မိသုန်....အထဲ ဝင်.....ဝင်...ဘာလို့ အရှေ့ကို ထွက်လာတာလဲ.." လို့ ငေါက်လိုက်သည် ။ ကောင်မလေးရဲ့ ခေါင်းကိုလည်း ဘတ်ကနဲ ရိုက်လိုက်သည် ။
" အား..အမလေး....မရိုက်ပါနဲ့..ကျမ နာလှပါပြီ .... "
ကောင်မလေးက အော်ငိုသည် ။ ကိုတင့်ဆွေ ဟတ်ထိသွားသည် ။
မြေနိမ့်ရာ လှံစိုက်..နူရာဝဲစွဲ.....လဲရာ သူခိုးထောင်း...
ကိုယ့်ထက် ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့သူတွေကို နှိပ်စက်တာ မကောင်းဘူး ။
ကိုတင့်ဆွေ မနေသာတော့ ။
" ဒေါ်ဝေဝေမာ...မရိုက်ပါနဲ့ဗျာ...ကလေးမ ဘာဖြစ်လာလဲ..နင့်ကို ဘယ်သူက ဘာလုပ်လဲ......"လို့ သူ ကောင်မလေးကို မေးလိုက်သည် ။
ကောင်မလေးက " အီးဟီး..ဦးမိုက်က သမီးကို တအားရိုက်တယ်...ခြေထောက်နဲ့လည်း ကန်တယ်....."လို့ အော်တိုင်သည် ။
ဦးမိုက် ဆိုတာက ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ မောင် မိုက်ကယ်ကို ဆိုလိုတယ် ဆိုတာကို ကိုတင့်ဆွေ သဘောပေါက်သည်။
" ကဲ ဒေါ်ဝေဝေမာ...ဦးမိုက်က ရိုက်တယ်.ကန်တယ် ဆိုပါလား.....ဒီလိုတွေ မဖြစ်သင့်ဘူးဗျာ..အိမ်အကူတွေကို ဒီလိုလုပ်တာ ဥပဒေနဲ့ မညီဘူး..ဘယ်မှာလဲ..ကိုမိုက်ကယ်....ခေါ်ဗျာ......." လို့ ခပ်မာမာ ပြောလိုက်သည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ မျက်နှာသည် နီရဲတွတ်နေသည် ။
ဆယ်အိမ်မှူး ရှေ့မှာမှ မိသုန်က ဒရာမာလုပ်နေသည် ဆိုတော့ ကွိုင်ကတော့ တက်ပြီ ။ အကျယ်အကျယ် မဖြစ်ခင် ကြည့်ရှင်းမှ တော်မည် ။ " မိုက်ကယ်..မိုက်ကယ်..မောင်လေး....." လို့ အိမ်ထဲကို လှမ်း ခေါ်လိုက်သည်။
မိုက်ကယ် ထွက်လာသည် ။ မျက်မှောင်ကုတ်ပြီး ။ သူ့မျက်နှာက ခပ်တင်းတင်း ။
" ဘာလဲဗျ..ဘာတွေ ဖြစ်နေကြတာလဲ...."
ကိုတင့်ဆွေက " အိမ်အကူ ကောင်မလေးက ခင်ဗျားက ရိုက်တယ် ကန်တယ်လို့ ငိုယိုတိုင်နေတယ်..သူ့မှာလည်း
ဖူးယောင်ပေါက်ပြဲတဲ့ ဒါဏ်ရာတွေနဲ့......ဘယ်လို ဖြစ်တာလဲဗျာ....." လို့ မေးသည် ။
မိုက်ကယ်က ခင်တင်းတင်းဘဲ.." ဟာ..ဒါတွေက ခင်ဗျားတို့ ဝင်ပါစရာ မဟုတ်ပါဘူး..သူတို့ကို ငွေပေးပြီး ခိုင်းထား
တာ..အလုပ်ကောင်းကောင်း မလုပ်လို့ ကျုပ်တို့က ဆုံးမနေရတာ..သူတို့ဖက်က နေမနေနဲ့..." လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ကိုတင့်ဆွေလည်း မိုက်ကယ်ကို ရပ်ကွက် အုပ်ချုပ်ရေးရုံးကို လိုက်ခဲ့ဖို့ ခေါ်သည် ။
" ရုံးမှာ ဆွေးနွေးရအောင်ဗျာ...."
မိုက်ကယ်က " ကျုပ် မအားဘူးဗျ..ချိန်းထားတာတွေ ရှိသေးတယ်....." လို့ ပြင်းဆန်သည် ။
ကိုတင့်ဆွေလည်း သူတို့ဆိုင် အရှေ့ကို ထွက်ပြီး ရဲစခန်းကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည် ။
အခန်း ( ၂ )
မိသုန် သည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေတဲ့ မိသားစု အခြေအနေကြောင့် ရန်ကုန်ကို သွားပြီး ရရာ အလုပ်ကို လုပ်ရမည် လို့ အကိုကြီးက ပြောသည် ။
တတ်နိုင်ရင်တော့ ဘယ်သွားချင်မလဲ..ဘယ်လုပ်ချင်မလဲ.....။
အဖေက ဆေးရုံမှာ ။ အမေက အိမ်မှာ အိပ်ရထဲ ဘုန်းဘုန်းလဲ ။ အကိုကြီးက ကဇော်သမား ။ တချိန်လုံး မူးနေသည် ။ မွဲပြာကျနေတဲ့ နင်းပြား ဘဝမှာ မိသုန်လို ကလေးသာသာ အပျိုပေါက်မလည်း ကျောင်းတက် စာသင်လို့ မရတော့ ။ အလုပ်လုပ်ရမည် ။
အိမ်အကူပွဲစား ဒေါ်အားမ အိမ်ကို ရောက်သွားသည် ။
ဒေါ်အားမက လူပေါ်လူချင်း အညွန့်ခူးစားသည် ဆိုတဲ့ လူအတန်းအစားထဲက တယောက် ။
အိမ်အကူလိုတဲ့ အိမ်တွေကို လူသွင်းတဲ့အလုပ် အိမ်အကူ ပွဲစား အလုပ်ကို လုပ်ပြီး ရွှေတွဲလဲ ငွေတွဲလဲ ကြီးပွားနေတဲ့ မိန်းမ တယောက် ။
ဒေါ်အားမ က မိသုန်ကို ကြည့်ပြီး.." နင်က ပိန်ညောင်ညောင်...ချိနဲ့နဲ့ ဆိုတော့ အိမ်ကြီးရှင်တွေက ကြိုက်မယ်
မထင်ဘူး ....အင်းလေ..ငါ နင့်ကို ကြိုးစားပြီး အလုပ်အမြန်ရဖို့ လုပ်ပေးမယ်...နင်က ငါ့ကို ကြည့်ပေးပေါ့..." လို့ပြောသည် ။
ဒေါ်အားမရဲ့ ယောက်ျား သွန်နီက မိသုန်ရဲ့ အကိုကြီးလိုဘဲ ငမူး တယောက် ဖြစ်သည် ။
မိသုန်လည်း ရေချိုးတဲ့အခါ ရေလဲထမိန် မရှိလို့ လုံခြုံတယ်လည်း ထင်လို့ ကိုယ်တုံးလုံး ချွတ်နဲ့ ချိုးလိုက်တာ ဝုန်းဆို တံခါး ပွင့်လာပြီး ဒေါ်အားမ ယောက်ျား သွန်နီကြီး အထဲကို ဝင်လာသည် ။
မိသုန် ကြောက်လိုက်တာ အရမ်း ။
လက်ကလေးတွေကို ရင်ဘတ်က ဖွံ့ဖြိုးစ ရင်သားတွေ အပေါ်နဲ့ ပေါင်တန်သွယ်သွယ်တွေ ကြားနေရာကို အုပ်ကာရင်း ကြောက်လန့်တကြား ငိုယိုမိသည် ။
သွန်နီက " ဟိတ် ငိုမနေနဲ့....ဘာလဲ ..ကျက်သရေမရှိဘူးဟာ.....အင်း....နင်က နှံပြီစုတ်လေး ဆိုပေမယ့်....အမွေး အတောင် စုံပြီဘဲ.....အင်း......မဆိုးဘူး...." ဆိုပြီး မိသုန်ရဲ့ တင်ပါးတွေကို စူးစိုက်ကြည့်သည် ။
ဒေါ်အားမ ရုတ်တရက် ရောက်လာလို့ သွန်နီ ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်သွားသည် ။
ဒေါ်အားမရဲ့ ညစ်စုတ်ရိုင်းစိုင်းတဲ့ ကလော်တုတ်သံ ဆဲသံတွေ မိုးမွှန်သွားသည် ။ " ခွေးကောင်...နင် အဲ့ဟာမလေးကို လိုးဖို့ ကြံတာ မဟုတ်လား..သေနာကောင် မြွေပွေးကိုက်..မအေလိုး.....ဟဲ့ ဟိုကောင်မကလည်း အလိုးခံချင်လို့..စောက်ပတ်ယားလို့ ဖင်တုံးလုံးနဲ့ ရေချိုးပြတာလား..ဖါသည်မရဲ့......"
မိသုန်လည်း အိမ်က ထွက်လာပြီး ပထမဆုံးတွေ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုုံ ကြမ်းကြမ်း တခုပါ ။
အိမ်ပြန်ပြေးချင်စိတ်တွေ များပေမယ့် အကိုကြီးက ဒေါ်အားမဆီက ငွေကြိုထုတ်ထားတဲ့အတွက် ပြန်လို့ မရဘူး ။
ပထမဆုံး လုပ်အားခကို ဒေါ်အားမကို ပြန်ဆပ်ရမည် တဲ့ ။
ဒေါ်အားမလည်း မိသုန်ကို အိမ်မှာ မထားချင်ဘူး ။ သူ့ယောက်ျား သွန်နီ အလစ်မှာ တက်လိုးမှာစိုးလို့ ။
ဒေါ်အားမလည်း ဖုန်းတလုံးနဲ့ လူမှာထားတဲ့ အိမ်တွေကို ဖုန်းတွေ ခေါ်သည် ။ မိသုန်ကို မြန်မြန် အိမ်က ထုတ်ပစ်ရမည် ဆိုပြီး ကမန်းကတန်း ထ လုပ်နေတာပါ ။
" မိသုန်.....နင့်အတွက် အိမ် ရပြီ .....ကဲ...နင့် အထုပ် သွားယူ..ဒို့ တက်စီနဲ့ သွားကြမယ်...."
မိသုန် ဖိုးဝ ဒိန်ချဉ်ဆိုင် က ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ အိမ်ကို ရောက်သွားသည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာ က မိသုန်ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်ပြီး " မဆိုးပါဘူး.....ဒါပေမယ့် ပိန်ကပ်ကပ်လေးနဲ့ အလုပ် ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ပါ့မလား.." လို့ မျက်နှာပုတ်ပုတ်နဲ့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဒေါ်အားမ
က " ဟဲ့ မိသုန်.....ပြောလိုက်လေ..နင် အလုပ်ကောင်းကောင်း လုပ်ပါမယ် လို့..." လို့ ဟောက်လိုက်လို့ မိသုန်လည်း ပြာပြာသလဲ " ကျမ..အားရှိပါတယ်..အလုပ် ကောင်းကောင်း လုပ်ပါမယ်..."
လို့ ပြောလိုက်သည် ။
" မိုက်ကယ်...မောင်လေး.....ခဏ လာကြည့်..."
ဒေါ်ဝေဝေမာ က အိမ်အတွင်းဖက်ကို လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည် ။
သူ့မောင် ဆိုတဲ့ မိုက်ကယ် အပြင်ကို ထွက်လာသည် ။ အသက် ၂ဝလောက် လို့ ခန့်မှန်းရတဲ့ ပါးးဖေါင်းဖေါင်း ခပ်ပုပု တုတ်တုတ် မိုက်ကယ်သည် မိသုန်ကို သေသေချာချာ စူးစိုက်ကြည့်သည် ။
" အင်း...စမ်းခိုင်းကြည့်တာပေါ့.....မမ.." လို့ ပြောလိုက်သည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာက " ဒေါ်အားမ..စမ်းကြည့်မယ်...ကလန်ကဆန် လုပ်ရင် ကျမ ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်....ဟုတ်ပြီလား..." လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဒေါ်အားမ က " စိတ်ချပါ အမ.....သူ့ကို အမတို့ သဘောကျကြမှာပါ...." လို့ ပြောလိုက်သည် ။
အခန်း ( ၃ )
မိသုန်သည် ရောက်တဲ့နေ့က စပြီး ဒေါ်ဝေဝေမာတို့ မိုက်ကယ်တို့ ခိုင်းတာ မှန်သမျှကို ပြေးပြေးလုပ်ခဲ့ပေမယ့် ဒေါ်ဝေဝေမာနဲ့ မိုက်ကယ်တို့ရဲ့ ကျေနပ်မှုကို လုံးဝ မရခဲ့ပါဘူး ။
ချမ်းသာတဲ့ သူဌေးတွေ ဖြစ်ရက်နဲ့ ဆင်းရဲသူလေး မိသုန် အပေါ် သဲကြီးမဲကြီး အပြစ်တင် နှိပ်စက်ချင်နေကြတာကို နားမလည်နိုင်အောင်ပါဘဲ ။ ဒေါ်ဝေဝေမာက အိမ်အကူပွဲစား ဒေါ်အားမကို ဖုန်းဆက်ပြီး မိသုန်ဟာ ပျင်းသည်နုံသည် အသည်..ခိုင်းမကောင်း..လို့ တိုင်လို့ ဒေါ်အားမလည်း " ဒီလောက် ပြောထားတဲ့ကြားက ဒီ အုတ်ကြား
မြက်ပေါက် ကောင်မစုတ်က လူစကား နားမလည်တော့ ခက်တာဘဲ..ပါးနားသာ ချထည့်လိုက်..လို့ ပြောတာနဲ့ဒေါ်ဝေဝေမာနဲ့ မိုက်ကယ်လည်း ဒီအချိန်က စပြီး မိသုန်အပေါ် လက်နဲ့ခြေနဲ့ပါ ကန်ကျောက် ရိုက်နှက်လာကြသည် ။
အဆိုးဆုံးကတော့ ဒေါ်ဝေဝေမာ တည အပြင်သွားနေခိုက် မိုက်ကယ်သည် မိသုန်ရဲ့ အိပ်ခန်းလေးထဲကို ဗြုံးဆိုရောက်လာပြီး မိသုန်ကို သူ့နာရီကို ခိုးသည်လို့ စွပ်စွဲပြောဆိုတာပါဘဲ ။
မိသုန်လည်း ငိုပြီး.." ကျမ မခိုးပါဘူး...ဦးမိုက်ရယ်...ကျမ တကယ် မယူပါဘူး....." လို့ ပြောလည်း မရဘဲ မိသုန်ရဲ့အိပ်ရာနဲ့ လွယ်အိတ်ကို လှန်လှော ရှာသည် ။
ဘယ်လို ဖြစ်ရလဲမသိတော့ဘူး ။ မိသုန်လည်း မခိုးဘဲနဲ့ မိသုန်ရဲ့ မွေ့ရာလေး အောက်မှာ ဦးမိုက်ရဲ့နာရီကို တွေ့သွားခဲ့သည် ။ မိသုန်လည်း တဆတ်ဆတ် တုန်ခါအောင်ဘဲ ကြောက်သွားသည် ။
"ကျမ....ကျမ.....မခိုး......."
" လက်ပူးလက်ကြပ် မိနေတာတောင် နင်က ဘူးကွယ်နေသလား..မုန်လာဥ လုပ်နေလား...မိသုန်....ကဲ...နင့်ကို ရဲ
လက်အပ်မယ်......နင် ထောင်ထဲကို သွားရမယ်......"
" ဟာ...မပို့.....မပို့ပါနဲ့..ကျမ ကြောက်တယ်....ကျမ ရှက်တယ်.....ဦးမိုက်ရယ်.....မလုပ်ပါနဲ့....တောင်းပန်ပါတယ်.."
" ထ...ထစမ်း...."
ဦးမိုက်သည် မိသုန်ကို တဖန်းဖန်းနဲ့ ပါးတွေ ရိုက်သည် ။ မိသုန် ဖင်ကိုလည်း လက်ဝါးကြီးနဲ့ ရိုက်သည် ။
" တောက်..သူခိုးမ.....နင့်ကို ရဲစခန်း ပို့မယ်...."
" အီးဟီး..မပို့ပါနဲ့ ဦးမိုက်....ကျမ တောင်းပန်ပါတယ်ရှင်...."
ဆင်းရဲလွန်းလို့ အိမ်အကူ လုပ်စားပါတယ်...နှိပ်စက်တဲ့လူတွေနဲ့ တိုးနေသည် ။ ဘဝသည် ခါးသီးလှသည် ။
မိုက်ကယ်က မိသုန်ကို ပါးနှစ်ဖက်ကို ခပ်ဆတ်ဆတ် ဘယ်ပြန်ညာပြန် ရိုက်ရင်း မိသုန် ဝတ်ထားတဲ့ အဝတ်တွေကို
ချွတ်ခိုင်းသည် ။ မိသုန်က မချွတ်တော့ သူကိုယ်တိုင် ဆွဲချွတ်သည် ။
အိပ်ခန်းလေးထဲက မီးရောင် ဝါကျင်ကျင်အောက်မှာ မိသုန် ကိုယ်လုံးတီး ဖြစ်သွားရသည် ။
ဦးမိုက်က မိသုန်ကို ကုတင်လေးပေါ် ပက်လက် လှန် အိပ်ခိုင်းပြီး သေသေချာချာ ကြည့်ရင်း..မိသုန်....နင် ငါ ဆုံးမ
တာကို ခံမလား...ရဲတွေဆီ အချုပ်ခန်းထဲရောက်ပြီး ရဲတွေ ရိုက်တာ ခံမလား...." လို့ မေးတော့ မိသုန်လည်း တ
အားကြောက်ပြီး...." ဦးမိုက် ဆုံးမတာကိုဘဲ ခံပါမယ်...." လို့ ပြောမိသည် ။
ဦးမိုက်က မိသုန်ရဲ့ ဖွံ့ထွားခါစ ရင်သားတွေကို လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်သလို " ပေါင်တွေ ကားလိုက်စမ်း..." လို့ ပြော
သည် ။ မိသုန်က ပေါင်ကားဖို့ ရှက်နေတဲ့အခါ သူ့လက်ကြီးနဲ့ မိသုန်ရဲ့ ပေါင်တွေကို ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို သူ့လက်ညှိုးကြီးနဲ့ စုန်ချီဆန်ချီ ပွတ်သည် ။
" အို....."
မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသားတွေကို သူ့လက်ညှိုးကြီးက သေသေချာချာ စမ်းပွတ်နေသည် ။
" အ.......အ.......ဟင့်...."
" လေးဖက်ထောက်လိုက်စမ်း....."
" ဟို..ဟို...ကျမ....ကျမ....."
" ခိုင်းတာလုပ်....ရဲလက် အပ်လိုက်ရမလား....."
" ဖျန်း ..."
သူ့လက်ဝါးကြီးနဲ့ ဖင်ကို တအား လွှဲရိုက်လိုက်တာ ခံလိုက်ရလို့ ကြောက်ပြီး သူ ခိုင်းတာကို အမြန် လုပ်လိုက်
သည် ။ လေးဖက်ထောက်ပေးလိုက်တဲ့အခါ သူက " မိသုန်..နင်က အဝတ် ဝတ်ထားရင် ပိန်ကပ်ကပ်လို့ ထင်ရ
ပေမယ့် အခုလို နစ်ကက် ချွတ်လိုက်တော့ ဖင်တွေ ရင်တွေက အတော်ကောင်းသား....." လို့ ပြောလိုက်ပြီး သူ့လက်ဝါးကြီးနဲ့ မိသုန်ရဲ့ ဖင်အနောက်ဖက်ကနေ စောက်ဖုတ်ကို အုပ်ကိုင်လိုက်ပါသည် ..။
မိသုန်လည်း ယောက်ျားတယောက်ရဲ့ အခုလို အကိုင် မခံဘူးတာမို့ တအားကို စိတ်တွေ တုန်လှုပ်ပြီး ကြောက်မိသည် ။ သူ့လက်ချောင်းတွေက တရွရွနဲ့ မိသုန်ရဲ့ အကွဲကြောင်းကို ပွတ်နေသည် ။ ကြက်သီးတွေ တဖျန်းဖျန်း ထရသည် ။
" နင် ငါခိုင်းတာကို လုပ်မလား....ဒါဆို ရဲလက် မအပ်ဘူး . ."
" ဟုတ်.....ဟုတ်.......လုပ်ပါမယ်....."
" ဟင်..နင်..စောက်ရည်တွေ ရွှဲလာပါလား......နင်လည်း စိတ်လာနေပြီဘဲ...."
စောက်ဖုတ်ကို ဒီလောက် ဆွနေ ပွတ်နေတော့လည်း အရည်တွေက စိုရွှဲလို့ လာတာပေါ့ ။
ဦးမိုက်သည် မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို လက်ညှိုးနဲ့ ထိုးနှိုက်သည် ။
" အို.....အာ.........အာ......အင်း........ဦး...ဦးမိုက်........."
မိသုန်လည်း မျက်ရည်လည်း တတောက်တောက်ကျ စောက်ရည်လည်း စိုစိုရွှဲနေရတဲ့ ဘဝပါဘဲ ။
မျက်လုံးစုံမှိတ်ထားတဲ့ မိသုန်သည် မျက်နှာကို ပူနွေးနွေးဟာကြီးတခု ထိကပ်လိုက်တာကို ခံစားလိုက်ရလို့ မျက်လုံးတွေ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ လုံးပတ်တုတ်တုတ် ညိုမဲမဲ ယောက်ျား လီးတန်ချောင်းကြီး ဖြစ်နေတာကိုတွေ့လိုက်ရလို့ တအား လန့်သွားတဲ့အချိန် ဦးမိုက်က " နင် ငါ့ဟာကို စုတ်ပေးရမယ်...ဒါဆိုရင် ငါ နင့်အပြစ်
တွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးမယ်.....ဘယ်လိုလဲ..မိသုန်....စုတ်မယ် မဟုတ်လား....." လို့ ပြောလိုက်တာကြောင့် သူခိုင်း
တာကို လုပ်ရတော့မည် ဆိုတာကို သိနေတဲ့ မိသုန်လည်း တခြား ရွေးစရာ လမ်း မရှိတော့တာကြောင့် သူ့ကို ခေါင်းညှိမ့်ပြလိုက်ပါသည် ။
" အေး..ဒီလိုမှပေါ့...ကဲ ပါးစပ်ဟစမ်း....."
မိသုန်လည်း တကယ်တမ်း လုပ်ဖို့ကျတော့ နှေးကန်လေးကန်နေသည် ။
ဖတ်ကနဲ သူက မိသုန်ပါးတဖက်ကို ရိုက်လိုက်သည် ။
" ဟလေ.....ပါးစပ်...ကောင်မ.....ဘာငိုင်နေတာလဲ.....ငတုံးမ........"
မိသုန် ပါးစပ်ဟလိုက်တဲ့အချိန်မှာ သူ့ဒစ်လုံးကြီး ပါးစပ်ထဲကို အတင်းကြီး သွတ်လိုက်တာ ခံလိုက်ရသည် ။ ဒီအချိန်မှာ သူ့လက်ညှိုးကြီးကလည်း စောက်ဖုတ်ထဲကို တစွပ်စွပ်နဲ့ ထိုးနေသည် ။
" အိုး....အု......အု.....အ......."
" စုတ်..စုတ်...နင့်သွားတွေနဲ့ မခြစ်မိရအောင် သတိထား..ပါးစပ်ကို အသားကုန်ဟ......စောက်ကောင်မ....."
မိသုန် ယောက်ျားလီးကို စစုတ်ဖူးသွားရသည် ။ ဦးမိုက်ရဲ့ လီးငံကျိကျိကြီးကို သူသင်ပြတဲ့အတိုင်း စုတ်ပေးရသည်။
" ကောင်းလား..လီးစုတ်လို့...."
ပါးစပ်ထဲ လီးကြီး ရှိနေလို့ ခေါင်းညှိမ့်ပြမိသည် ။ မိသုန်ရဲ့ မျက်ရည်တွေ တသွင်သွင် စီးကျနေသည် ။
" အံမယ်...စောက်ကောင်မက မျက်ရည် တစမ်းစမ်းနဲ့ အမူက ပိုနေသေး.....စုတ်..စုတ်စမ်း..သွက်သွက်..လျာနဲ့
ကလိပေး..ထိုးပေး.....လုပ်..လုပ်....အား......အား.......အိုး...အဲလို...အဲလို.......အား......ကောင်းတယ်.......အား.......အိုး.."
အကြာကြီး စုတ်ခိုင်း အပြီး သူက မိသုန်ကို ပက်လက် ပြန်လှန် ခိုင်းပြီး ပေါင်တန်တွေကို ဖြဲကားခိုင်းပြန်သည် ။
မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ဘေးတဖက်တချက်ကို ဖြဲကြည့်ပြီး ဆတ်ကနဲ ထိုင်ချလိုက်ရင်း
အတွင်းသား နီရဲရဲတွေကို လျာကြီးနဲ့ ပလပ် ဆို ယက်ပစ်လိုက်ပါသည် ။
" အိုး....."
သူ့လျာကြီးက မိသုန်ရဲ့ စောက်စိကို ပွတ်တိုက်သွားတာကြောင့် တအား တုန်ခါသွားရသည် ။ လီးစုတ်ဖူးရုံမ
ကဘဲ စောက်ဖုတ်လည်း အယက်ခံဘူးသွားရသည် ။ မိသုန်ကို ကာမ အတွေ့အကြုံတွေ စပြီး သင်ပေးခဲ့တဲ့ ဦးမိုက် ရဲ့ စောက်ဖုတ် တပြတ်ပြတ် ယက်နေတာက ခွေးတွေ အစာစားနေသလိုကြီး။
ဦးမိုက် စောက်ဖုတ်ယက်တာကို မိသုန် အလူးအလဲ ခံနေရသည် ။ သူ့လက်တွေက မိသုန်ရဲ့ နို့နှစ်လုံးကိုလည်း ဆုပ်ညှစ်နေသည် ။
ဒီအချိန်မှာ ကားဆိုက်သံကို ကြားလိုက်ကြရသည် ။ ဦးမိုက်လည်း ခေါင်းထောင်သွားပြီး.."... မမ..ပြန်လာပြီ...." လို့ ပြောလိုက်ရင်း မတ်တပ် ထရပ်လိုက်သည် ။
" မိသုန်.....ဒီအကြောင်း နင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောနဲ့နော်......နင်ဘဲ အချုပ်ခန်းထဲ ရောက်သွားမှာ...." လို့ ပြောပြီး ဦးမိုက် မိသုန်ရဲ့ အခန်းလေးထဲက ထွက်သွားလိုက်ပါသည် ။
မိသုန်လည်း ဒေါ်ဝေဝေမာ ပြန်ရောက်လာလို့ သူခိုင်းတာတွေကို ဆက်တိုက် ဆိုသလို လုပ်ကိုင်ပေးရတော့သည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ ရှေ့မှာ အမူအရာ မပျက်အောင် ကြိုးစား ဟန်ဆောင်ကာ နေရသည် ။
ဘဝမှာ ပထမဆုံး ကာမ အတွေ့အကြုံကို ရလိုက်တာမို့ ညမှာ တော်တော်နဲ့ အိပ်လို့ မပျော်ဘူး ။ ယောက်ျား
လီးတန်ကို စုတ်ဖူးသွားရသလို စောက်ဖုတ် ယက်တာကိုလည်း ခံဖူးသွားရသည် ။ တနေ့နေ့မှာတော့ ဦးမိုက်
သည် စောက်ဖုတ်ထဲကို လီးနဲ့ထိုးသွင်းလိမ့်မည် လို့လည်း မိသုန် သိနေသည် ။ ဒီလို အတွေးတွေ တွေးတိုင်း
မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်က အရည်တွေ တအား ထွက်သည် ။ တနည်းအားဖြင့်ဆိုရင် ဒီလို အရည်စိုရွှဲတာဟာ လီးကို
တောင့်တလိုလားလို့ဘဲလားလို့လည်း ထင်မိသည် ။
ဦးမိုက်သည် သူ့အမရဲ့ ကွယ်ရာမှာ မိသုန်ကို ဆွဲဆွဲပြီး နို့နယ်..စောက်ပတ်နှိုက် လုပ်သည် ။ တခါတလေ သူ့ပု
ဆိုးကို မတင်ပြီး တောင်နေတဲ့ သူ့လီးကြီးကို စုတ်ခိုင်းတတ်သည် ။ ဘာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် မိသုန်သည် လီးစုတ်တတ်
လာသည် ။
ဒီနေ့လည်း ဒေါ်ဝေဝေမာ တယောက် ဒိန်ချဉ်ဆိုင်မှာ အလုပ်များနေတဲ့အချိန် ဦးမိုက်က " မိသုန်..ငါ့ အဝတ်ညစ်
တွေ လျော်ဖို့ လာယူစမ်း.." လို့ အော်ခေါ်လိုက်လို့ မိသုန်လည်း သူ့အခန်းထဲကို ပြေးသွားလိုက်တဲ့အခါ အကြံသ
မားကြီး ဦးမိုက်က မိသုန်ကို ဆွဲဖက်ပြီး ပထမ နို့နှစ်လုံးကို သူ့လက်ကြီးတွေနဲ့ ရေရေလည်လည် နယ်သည် ။
ကိုင်သည် ။ ပြီးတော့ မိသုန် စောက်ဖုတ်ကို ကိုင်သည် ။ စောက်ဖုတ်အကွဲကြောင်းကို သူ့လက်ညှိုးကြီးက အစုန်
အဆန် လိုင်းဆွဲနေသည် ။
" အိုး...ဦးမိုက်...အိုး........မိသုန်...မိသုန်........."
မိသုန် စောက်ဖုတ် အရည်တွေ စိုစိုရွှဲ လာသည် ။ ဦးမိုက်ရဲ့ နောက် လက်တဖက်က မိသုန်ရဲ့ နို့နှစ်လုံးကို ကျကျ
နန နယ်ဖတ်နေသည် ။ ဆုပ်ညှစ်နေသည် ။
" ကဲ မိသုန်...ငါ့လီးကို စုတ်ပေး..."
မိသုန်လည်း သူ့အရှေ့ ဒူးထောက်ပြီး သူ့လီးတုတ်ကြီးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ငုံလိုက်ရသည် ။ ငံကျိကျိ ဒစ်ကားကြီး
ကို တပြွတ်ပြွတ် စုတ်ပေးနေတဲ့အချိန် " လီးကို တဆုံးထိ ငုံလေ..." လို့ ငေါက်လိုက်တာကို ခံရသည် ။ သူ့စိတ်
ကြိုက် စုတ်ပေးရသည် ။ သုတ်ရည်တွေ ဖျောကနဲ ဖျောကနဲ မိသုန် ပါးစပ်ထဲကို ပန်းထည့်ရင်း သူ ပြီးသွားသည် ။ သူ့လီးထိပ်ပေါက်လေးမှာ ရှိနေတဲ့ လရည်တွေကို ပြောင်စင်သွားအောင် သူက ယက်ခိုင်းသေးသည် ။
ဦးမိုက်သည် နေ့တိုင်းလိုဘဲ ကြုံသလို မိသုန်ကို အနိုင်ကျင့်သည် ။
အဆိုးဝါးဆုံးကတော့ သူ့စအိုပေါက်ကို လျာနဲ့ ယက်ခိုင်းတာဘဲ ။ မယက်ချင်ပါဘူး..ရွံတယ် လို့ မိသုန် က ပြော
လိုက်တဲ့အခါ မိသုန်ပါးကို ပိတ်ရိုက်သည် ။ တအားတော့ မဟုတ် ။ ခပ်ဆတ်ဆတ်ပေါ့ ။
သူ့ဖင်ပေါက်ကို လျာနဲ့ ယက်လိုက် ထိုးဆွလိုက် လုပ်ပေးပြီးတဲ့နောက် မိသုန်ကို သူ တက်လိုးသည် ။
မိသုန် စောက်ဖုတ်ထဲကို ဆီလူးထားတဲ့ သူ့လီးတုတ်ကြီးကို ထိုးသွင်းသည် ။
တခါမှ လီး မဝင်ဘူးသေးတဲ့ မိသုန်ရဲ့ အပျိုစင် စောက်ဖုတ်ကို သူ ဖွင့်သည် ။ လိုးသည် ။ မိသုန် နာလို့ အော်တော့ သူ့လက်သီးကြီးနဲ့ ရွယ်ပြီး " အသံမထွက်နဲ့..." လို့ ငေါက်သည် ။ ဦးမိုက် ရက်ရက်စက်စက် လိုးထည့်တာကြောင့် မိသုန် စောက်ဖုတ်က သွေးထွက်သလို မိသုန် လမ်းလျောက်တဲ့အခါ တအား နာသည် ။
ကွတတ ဖြစ်သည် ။
မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ဦးမိုက်ရဲ့ လီး လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ သွင်းလို့ မရဘူး ။ ဦးမိုက်က ဆီဘူးလေးထဲက ဆီ
တွေကို သူ့လီးတခုလုံးကို လိမ်းကျံသုတ်သလို မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကိုလည်း သုတ်သည် ။ မိသုန်လည်း စောက်ဖုတ်ကွဲသွားမှာ ကြောက်ပြီး မလုပ်ဖို့ ငိုယိုတောင်းပန်ခဲ့ပေမယ့် မရဘူး ။
ပေါင်တန်တွေကို တအားကုန် ဖြဲကားခိုင်းပြီး စောက်ဖုတ်ထဲကို သူ့လီးကြီးကို ထည့်သည် ။ ဖိသွင်းသည် ။
မိသုန်လည်း နာလို့ အော်တော့ မိသုန် ပါးစပ်ကို သူ လက်နဲ့ လာပိတ်သည် ။ " မအော်နဲ့....တိတ်စမ်း " လို့လည်း ဟောက်သည် ။
လီးတန်ကြီးက စောက်ဖုတ်ထဲကို တထစ်ထစ် တဆင့်ပြီး တဆင့် ရောက်လာသည် ။ သူက လုပ်နေကျ ဖြစ်လိမ့်မည် ။ တခါထဲ တအား သွင်းမထည့်ဘဲ ထိုးလိုက် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက် ပြန်ထိုးလိုက် ရှေ့တိုးနောက်
ဆုတ်နဲ့ ကြိမ်ဖန်များစွာ လုပ်သည် ။ ဆီတွေကလည်း လိမ်းထားတာကြောင့် ကြာကြာကျင့်ပေးလိုက်တဲ့အခါ
သူ့လီးကြီးသည် တဇိဇိနဲ့ မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို ဝင်ထွက်လာနိုင်သည် ။
မိသုန်လည်း ဦးမိုက် တက်လိုးလိုက်လို့ ယောက်ျား လီးနဲ့ အလိုးခံဘူးသွားရပြီ ။ မိသုန် အပျို မဟုတ်တော့ ။
အလိုမတူဘဲ ခံလိုက်ရတာဘဲ ဆိုပြီး စိတ်ထဲမှာ နာကျင် ခံစားရသည် ။ ဆင်းရဲလွန်းတဲ့ မိသုန်တို့ ဘသ အခြေ
အနေကိုလည်း စိတ်ပျက်သည် ။ စိတ်နာကျည်းသည် ။
ဒါပေမယ့် ဘာတတ်နိုင်မလဲ ။
ဒေါ်ဝေဝေမာက " ဟဲ့ ကောင်မ..နင် ဘာဖြစ်နေလဲ .." လို့ မေးသည် ။ သေသေချာချာတော့ မစစ်ဆေးဘူး ။ သူက ဆိုင်အလုပ်နဲ့ အလုပ်များနေတာကိုး ။
ဦးမိုက်ကတော့ အောင်ပွဲခံတာပေါ့ ။ ပါကင်လေးကို ဖွင့်ပစ်လိုက်သည် လို့ သူ့မိတ်ဆွေတွေဆီကို ဖုန်းဆက်ဆက် ပြီး ကြွားနေတာကို မိသုန် ကြားနေရသည် ။
အဲဒီည မိသုန် စောက်ဖုတ်က နာကျင်နေဆဲ အချိန် ဦးမိုက် မိသုန် အခန်းကို ရောက်ချလာသည် ။
" ဟင်..ဦးမိုက်....ဘာ...ဘာ.....လုပ်မလို့လဲဟင်....."
" နင့်ပါးစပ်ပိတ်ထား.....နင် ဘာမှ အာမခံနဲ့...ငါ နင့်ကို ထပ်လိုးမလို့....."
" မိသုန်...တအား နာနေတယ်.....ဦးမိုက်...မလုပ်ပါနဲ့......"
" ဟာ..ထပ်ထပ် လုပ်လိုက်မှ နင် အသားကျသွားမှာ..ခံနိုင်လာမှာ.....တခါလိုးပြီး ရပ်လိုက်လို့ မရဘူး....."
မိသုန်ကို ပေါင်ကားခိုင်းပြီး တက်ခွရင်း လိုးသည် ။ ဒစ်ကားကြီးသည် မိသုန်ရဲ့စောက်ဖုတ်ထဲကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း အ
တင်းကြီး ထိုးဝင်လာသည် ။
" အိုး ...ဦးမိုက်..ဖြည်းဖြည်း....."
" ရှူး....နင့်ပါးစပ် ပိတ်ထား....."
ဦးမိုက်ရဲ့ လီးတုတ်တုတ်ကြီး ဘွပ်ဘွပ် ဘွပ် ဆိုပြီး ဆက်တိုက် ဝင်ထွက်နေပြီ ။
" အိ...အီး......အိ.....အိ....."
သူ့လဥကြီးတွေက တွဲလောင်းကြီးမို့ ဆောင့်လိုက်တိုင်း တဘပ်ဘပ်နဲ့ လာရိုက်နေကြသည် ။
" အိုး.....အိုး...အိုး......"
မိသုန်လည်း သူ့အတွက် ပေါင်တွေ ဖြဲကားပေးပြီး မျက်စိစုံမှိတ်ထားလိုက်တော့သည် ။
အခန်း ( ၄ )
ဆယ်အိမ်မှူးကိုတင့်ဆွေသည် မိုက်ကယ်ရဲ့ ရိုင်းပျမှုတွေကြောင့် မိုက်ကယ်နဲ့ စကား ဆက်ပြောရင် သူနဲ့ ရန်
ဖြစ်ကြတော့မည်လို့ သိလိုက်တာကြောင့် ဆက်မပြောတော့ဘဲ လမ်းပေါ်ကို ထွက်ရပ်လိုက်ပြီး ရဲစခန်းကို ဖုန်းဆက်လိုက်သည် ။
ရဲစခန်းမှူးသည် ကိုတင့်ဆွေနဲ့ ရပ်ကွက် အလုပ်တွေ မှုခင်းကာကွယ်ရေး အလုပ်တွေနဲ့ ထိတွေ့ထားဖူးလို့ သိနေကြသည်မို့ စခန်းမှူးဦးတိုးလုံရှိန် ဆီကို တိုက်ရိုက် ဖုန်းဆက်လိုက်သည် ။
ဖြစ်ပျက်တာတွေကို ဦးတိုးလုံရှိန်ကို တိုင်လိုက်သည် ။
ဦးတိုးလုံရှိန်က သူ အခုဘဲ ဖိုးဝဒိန်ချဉ်ဆိုင်ကို လာခဲ့မည် လို့ ပြန်ပြောရင်း ဖုန်းချသွားသည် ။
စခန်းမှူးတိုးလုံရှိန် ရောက်လာသည် ။
ဆယ်အိမ်မှူးကိုတင့်ဆွေက ဖြစ်ပျက်တာကို စခန်းမှူးကို ရှင်းပြသည် ။ စခန်းမှူးက ဒေါ်ဝေဝေမာ မိုက်ကယ်နဲ့
အိမ်အကူကောင်မလေး မိသုန်တို့ကို စစ်မေးဖို့ ရဲစခန်းကို ခေါ်သွားသည် ။ ကိုတင့်ဆွေကိုတော့ လိုအပ်ရင်
ခေါ်လိုက်မည်လို့ ပြောပြီး ခေါ်မသွားဘူး ။
ရဲစခန်းကို ရောက်တော့ စခန်းမှူးတိုးလုံရှိန်သည် ဒေါ်ဝေဝေမာနဲ့ မိုက်ကယ်တို့ကို သူ့ရုံးခန်းထဲမှာ ကော်ဖီနဲ့မုန့်
ကျွေးထားပြီး အိမ်အကူကောင်မလေး မိသုန်ကို အခန်းလေးတခန်းထဲကို ခေါ်သွားပြီး ထိုင်ခိုင်းသည် ။ မီးလုံး ဝါ
ကျင်ကျင်လေးဘဲ ထွန်းထားတဲ့ စတိုခန်းဟောင်းလေး ဖြစ်သည် ။
" ကောင်မလေး....မေးတာကို မှန်မှန်ဖြေ.....နင် ထောင်ထဲ သွားချင်လား...."
မိသုန်က ခေါင်းလေးငုံ့ထားသည် ။
ငါ ဘာမှလည်း မလုပ်ဘဲ ထောင်ထဲသွားမလားချည်း မေးနေကြတယ်.....လို့ စိတ်ထဲမှာ တွေးနေသည် ။
" နင့်နံမည် ပြော....."
" သုန်နီ .... "
" နင်နဲ့ မိုက်ကယ်နဲ့ ဘယ်လို ဖြစ်ကြတာလဲ.....ဆယ်အိမ်မှူး ပြောတာ နင့်ကို မိုက်ကယ်က ရိုက်တယ်ဆို...."
" ဟုတ်...."
" ဘာလို့ ရိုက်တာလဲ....."
" သူက အတင်းကြမ်းတာကို ကျမ..ကျမ...က မခံလို့...."
" ဘာ...ကြမ်းတယ်....ဟုတ်လား.....ဘာကြမ်းတာလဲ....."
" ကျမကို ဟိုဒင်း လုပ်တာ....."
" ဟေ....ဟားဟားဟား....ဘာလဲဟ......ဟိုဒင်း ဆိုတာ....."
မိသုန်က မဖြေဘူး ။
စခန်းမှူးကမိသုန် အနားကို ကပ်လာသည် ။
" လိုးတာလား...."
မိသုန် ခေါင်းညှိမ့်ပြသည် ။
" ဟေ.....နင့်ကို သူလိုးတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်လား . ."
မိသုန်က " မဟုတ်ဘူး..သူ လုပ်နေတာ သုံးလေးကြိမ်လောက် ရှိပြီ.....ခုဟာက တမျိုး...."လို့ ပြောလိုက်သည် ။
" ဟင်.....ဘာလဲ....ဘာတမျိုးလဲ...."
" ခါတိုင်းလို အရှေ့ကို မဟုတ်ဘူး....အနောက်ကို...အနောက်ကို အတင်းလုပ်တာ..."
" အိုး.......ပေါက်ပြီ....နင့် ဖင်စအိုပေါက်ကို ချတာပေါ့..ဟုတ်လား...."
" ဟုတ်...."
" ဟာ....ခွေးသား..မိုက်ရိုင်းလိုက်တာ..ဒီလောက် နုနုငယ်ငယ် မိန်းကလေးတယောက်ကို ဖင်လိုးတယ် ဆိုတာ"
စခန်းမှူးတိုးလုံရှိန်သည် စုတ်တသပ်သပ်နဲ့ မိသုန်ရဲ့ ခေါင်းလေးကို ကိုင်လိုက်သည် ။
" သူ...သူ.....ဒီကောင်...နင့်ဖင်ပေါက်ထဲကို လိုးဖြစ်သွားလား......."
မိသုန်ရဲ့ မျက်လုံးရွဲကြီးတွေထဲက မျက်ရည်ပေါက်ကြီးတွေ ထွက်ကျလာသည် ။
" အင်း..ဟုတ်...ဟင့်ဟင့်.....ဟင့်...."
" အို......မိသုန်........ဖြစ်မှ ဖြစ်ရလေကွာ......"
စခန်းမှူးတိုးလုံရှိန်က မိသုန်ရဲ့ ကိုယ်လုံးလေးကို အနားက စားပွဲဟောင်းလေးပေါ်ကို ပွေ့ချီ တင်လိုက်သည် ။
" ကလေးရယ်....ဦး စိတ်မကောင်းဘူးကွာ....."
တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လက်တဖက်က မိသုန်ရဲ့ ကျောလေးကို ဖွဖွလေး ပွတ်ပေးနေသည် ။
မိသုန်ရဲ့ ဘလောက်စ် အနွမ်းလေးထဲမှာ ဘာ ရင်စည်း အခုအခံမှာ မပါဘူးဆိုတာကို တိုးလုံရှိန် စမ်းမိနေသည်။
" မိုက်ကယ်....မိုက်ကယ်...တော်တော် ဆိုးတဲ့ကောင်.....အင်း........ခက်တယ်...ဆုံးမရအုံးမယ်....."
မိသုန်လည်း ဒီလူကြီး ဖက်တာကို မကြိုက်ပေမယ့် ကိုယ့်ကို ဖမ်းနိုင်တဲ့ ရဲကြီးမို့ မပြောရဲဘူး ။
တိုးလုံရှိန်သည် မိသုန်ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာ ဖက်ထားလိုက်သည် ။ အိစက်တဲ့ မိသုန်ရဲ့ ရင်သားစိုင် နှစ်လုံးက သူ့ရင်ဘတ်နဲ့ ထိကပ်နေသည် ။ မိသုန်သည် တိုးလုံရှိန်ရဲ့ ဘောင်းဘီထဲက မာမာကြီးတခုက သူ့ပေါင်တန်တွေ
ကို လာထိတွေ့နေတာကို သတိထားလိုက်မိသည် ။
ဟင်..ဒါ......ဒါ.......ဒါကြီးက သူ့ဟိုဒင်းကြီးပါလား.....ဟယ်......
မာမာကြီး....ဖြစ်နေတယ်....ဒါ....ဒါဆို သူ..သူ..စိတ်လာနေတာပေါ့...အို.......။
အို....ငါ့ဘဝက ကျားကြောက်လို့ ရှင်ကြီးကိုး..ရှင်ကြီး ကျားထက်ဆိုး..ဆိုတဲ့ စကားလို ဖြစ်နေပါလား....။
တိုးလုံရှိန်သည် ကျောပြင်လေးကို ပွတ်ပေးနေရာက လက်ဖဝါးကြီးသည် အောက်ဖက်ကို တရွေ့ရွေ့ ဆင်းလာနေ
ပြီး မကြာခင် မိသုန်ရဲ့ ဖင်တုံးတွေကို ကိုင်တွယ်လသည် ။
" အို.......လွှတ်ပါ..ဦးရယ်...မလုပ်ပါနဲ့...."လို့ ပြောပေမယ့် ဒီတိုးလုံရှိန် ဆိုတဲ့ လူကြီးက မိသုန်ရဲ့ စကားကို နား
မထောင်ပါဘူး ။ ဖင်တွေကို ဖွဖွပွတ်ရာက ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆုပ်နယ်လာသည် ။
" အို....လွှတ်..လွှတ်ပါ...."
" မိသုန်....အားလုံးအဆင်ပြေသွားအောင်...ငါ့ကို နင် ပေးလိုးလိုက်..ငါ့လီးကို စုတ်ပေး.......ငါ နင့်ကို အိမ်ပြန်လွှတ်မယ်....."
တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လက်က မိသုန် ပေါင်တန်နှစ်ဖက်ကြားထဲကို ရောက်သွားသည် ။ လက်ချောင်းတွေက တခုခုကို ရှာ
ဖွေနေသလို ပြေးလွှားနေသည် ။ စမ်းမိတာက အကွဲကြောင်း ။
မိသုန် တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားသည် ။ တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လက်ညှိုးတုတ်တုတ်ကြီးက စောက်ဖုတ် အကွဲကြောင်းကို ပွတ်နေလို့ ။
သူ့နောက် လက်တဖက်ကလည်း မိသုန်ရဲ့ နို့်တလုံးကို ကိုင်လိုက် ဆုပ်လိုက် ပွတ်လိုက် ။
" လာ.....မိုက်ကယ်က ပြောတယ်....နင်က လီးစုတ်တတ်နေပြီတဲ့..ငါ့လီးကို စုတ်ပေးစမ်းဟာ......"
မိသုန် အခက်တွေ့နေပြီ ။ သူက ဘောင်းဘီ ခါးပတ်ကို ဖြုတ် ဇစ်ကို ဆွဲချနေသည် ။
မိသုန်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေတုံး လီးတန် ညိုညိုတုတ်တုတ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး မိသုန်ပါးစပ်ကို ထိပ်
ဖူးနီညိုညိုကြီးက လာထိသည် ။
" အို့...."
" နင့်ပါးစပ်လေးကို ဟလိုက်...လီးကို စုတ်လိုက်.....လိမ္မာပါတယ်..မိသုန်ရယ်....အားလုံး အိုကေမှာ စိုပြေအောင်
လီးစုတ်ပေးလိုက်....." လို့ သူက ခေါင်းက ဆံပင်တွေကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည် ။
မိသုန်ရဲ့ ပါးစပ်လေး အလိုလို ဟပေးမိသွားသည် ။
ဒစ်လုံးကြီး လျောကနဲ ပါးစပ်ထဲကို ဝင်လာသည် ။ သူ့ဆီက " အင်း......." ဆိုတဲ့ အသံကြီး ကြားလိုက်ရသည် ။
မိသုန် လီးနောက်တချောင်းကို စုတ်ဖူးသွားရပြန်ပြီ ။
ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ် ဆိုတဲ့ အသံတွေ စတိုခန်းဟောင်းလေး ထဲမှာ ကြားနေရသည် ။ တိုးလုံရှိန်ကြီးရဲ့ တဟင်းဟင်း ညည်းသံတွေရော ။
" ကောင်းတယ်.....အိုးဟင်း........အင်း...ကောင်းတယ်........စုတ်..စုတ်........အား.....အား......အား......ညည်းတော်တယ်....စုတ်..စုတ်...
..အမလေး......အိုး.......ကောင်းတယ်.......ကောင်းတယ်......မိသုန်......."
မိသုန်လည်း ပေါက်တဲ့နဖူး မထူးဘူး.....ဆိုပြီး တိုးလုံးရှိန်ရဲ့ လီးကြီးကို အပီအပြင် စုတ်ပေးလိုက်သည် ။ ဝက်ဖြစ်နေမှ ချေးကြောက် မနေတော့ပါဘူး ။
ဦးမိုက် သင်ပေးထားလို့ မိသုန်လည်း လီးတော်တော် စုတ်တတ်နေပြီ ။
တိုးလုံရှိန်လည်း ဆင်းရဲသူ အားနည်းသူဖက်က မရပ်တည်တဲ့အပြင် ပိုလို့တောင် နှိပ်စက်လိုက်ချင်သေးသည် ။
မြေနိမ့်ရာ လှံစိုက် ဆိုတဲ့ စကားလိုပါဘဲ ။
တိုးလုံရှိန် သည် တကယ်တော့ ဖိုးဝ ဒိန်ချဉ်ဆိုင်နဲ့က တအား ခင်မင် ပတ်သက်နေခဲ့သည် ။
ဆယ်အိမ်မှူး ရှေ့မှာ အတည်ပေါက်နဲ့ အရေးယူတဲ့ပုံ ပြလိုက်ပြီး မိုက်ကယ်တို့ မောင်နှမကို ကားပေါ်တင်ခဲ့ပြီး
ရဲစခန်းကို ခေါ်ပြလိုက်သည် ။
တကယ်တော့ တိုးလုံရှိန်သည် ချစားနေတဲ့ အရာရှိတယောက် ။
မိသုန်ရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို သူ့လီးကြီး ဖိဖိညှောင့်ပြီး အင်းအဲ....နဲ့ အရသာခံနေသည် ။ သူ့လက်တွေက မိသုန်ရဲ့ ဆူ
ဖြိုးလုံးနေတဲ့ နို့နှစ်လုံး အပေါ်ကို ရောက်သွားသည် ။ နို့အုံတွေကို ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဆုပ်ကိုင်သည် ။ နယ်
သည် ။ ပြီးတော့ မိသုန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ် ရှိသမျှကို တခုမကျန် ချွတ်ပစ်သည် ။
မိသုန်သည် ကိုယ်တုံးလုံးလေး နဲ့ တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လီးကြီးကို စုတ်ပေးနေရသည် ။
ပါးစပ်တွေ နှုတ်ခမ်းတွေလည်း ထူပူကုန်ပြီ ။
" အီး.....ကောင်းတယ်ဟာ...စုတ်...စုတ်....."
" ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ်.....ပြွတ်ပြွတ်ပြွတ်........."
" အား........အား.......အား........."
မိသုန် ခေါင်းလေးကို ကိုင်ဆုပ်ထားပြီး ပါးစပ်ထဲကို တစွပ်စွပ်နဲ့ ထိုးညှောင့်နေတဲ့ တိုးလုံရှိန်သည် ရဲစခန်းထဲမှာ
မို့ မိသုန်ကို မလိုးတော့ဘဲ နောက်မှ ဟိုတယ် တခုကို ခေါ်ပြီး လိုးမည် လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ရင်း မိသုန် ပါးစပ်ထဲမှာ
ဘဲ သုတ်ရည်တွေ ထုတ်လွှတ်ထည့်လိုက်ပြီး " ပြီး " ပစ်လိုက်သည် ။
" အားးးးးးယယယားးးးးးးးကောင်း.....ကောင်းးးးးးလိုက်ထာ........ဝိုး......အူး................."
အခန်း ( ၅ )
တိုးလုံရှိန်သည် ရဲဆိုးတယောက်မို့ မိုက်ကယ်နဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာတို့ကို ဘယ်လောက်ဘဲ ခင်စေကာမူ ခွင့်မလွှတ်
ပါဘူး ။ ရဲဆိုးတွေရဲ့ ညာဉ်အတိုင်း ကိုယ့်ဂွင်ထဲကို ဝင်လာသူ မှန်သမျှကို သဘောကောင်းကောင်းနဲ့ လွှတ်ပေး
ရိုး ထုံးစံ မရှိပါဘူး။ သူတို့မှာ ခင်မင်မှု ဆိုတာ မရှိ ။ ငွေရဖို့ တခုဘဲ သိသူတွေ ဖြစ်သည် ။
မိုက်ကယ်ကို သီးသန့် အခန်းလေးတခုမှာ ခေါ်တွေ့သည် ။
" ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..မိုက်ကယ်......ခက်ကုန်ပြီ....."
" ဘာ..ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်....စခန်းမှူးကြီး...."
" ဟာ..ဘာဖြစ်ရမလဲ...မင်းက စောက်ရမ်းစောက်ရမ်း လုပ်တာကိုး..မိုက်ကယ်.....အိမ်အကူတွေ ပြတ်သနာ တက် နေတာတွေလည်း သိရဲ့နဲ့ကွာ..အခုဟာက အမျိုးသမီး အသင်းတွေ ဘာတွေ ညာတွေက လက်စောင်းထက်နေကြ
တဲ့အချိန်..မင်း လုပ်ပေါက်က စောက်ရမ်းတွေ..မင်းကို ထည့်ရတော့မယ်...မိုက်ကယ်......."
" ဘာ.....ထည့်ရတော့မယ်...ဘာထည့်မှာလဲ...."
" အိုး..အချုပ်ထဲကိုပေါ့ကွ..မင်းက ကလေးမကို အတင်းတက်ကျင့်ထားတာ....ဟွန်း....ဖင်ကိုပါ တက်ချထားတယ်..
တော်တော်လည်း ရမ်းတဲ့ကောင်..မင်းတော့ ပုဒ်မတွေ အများကြီး တသီကြီးနဲ့ ဝင်တော့မယ်........"
" ဗျာ.....မ......မ......မ....လုပ်ပါနဲ့ဗျာ....စခန်းမှူးကြီး......"
" ခက်တယ်..မိုက်ကယ်....မင်း လုပ်တာတွေကလည်း တရားလွန်နေတယ်....."
" အားကိုးပါတယ်...စခန်းမှူးကြီး...လုပ်ပါအုံးဗျာ.....ကျနော် ဘာလုပ်ရမလဲ....ဆရာရယ်.....ကယ်နိုင်ရင် ကယ်ပါနော်....
ညှိပေးပါအုံး......"
" မိုက်ကယ်........ပေါ်လစီနဲ့ ညိနေတယ်ကွာ....အားတော့နာတယ်...မင်းကို အင်းစိန်ထောင်ကို ငါ ပို့ရတော့မယ်"
" အ....အ.....မ......မ.....မ......မ.....မလုပ်....မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ........ဘယ်လောက် ကုန်ကုန် ပေးပါ့မယ်....ထောင်ထဲတော့
မသွားပါရစေနဲ့......လုပ်ပါ.........ဘယ်လောက် ကုန်မလဲ......."
သူ ဆင်တဲ့အတိုင်း ချောက်ပေးလိုက်တာ မိုက်ကယ် တုန်လှုပ်နေပြီ ။
" ပေးရမယ့်သူတွေက များတယ် မိုက်ကယ်....ငါကတော့ မင်းတို့နဲ့ လူရင်းတွေ ဖြစ်နေတော့ ငါ မယူပါဘူး....မင်း
အမနဲ့ဆိုရင်လည်း...အင်း..မင်းလည်း အသိ..သိပ် ရင်းနှီးကြတာ လေ....."
" သဘောပေါက်တယ် ဆရာသမား.....ကျနော့်ကို ထည့်တော့ မထည့်ပါနဲ့..ကျနော် အကုန်အကျ ခံပါ့မယ်....လိုက်ညှိပေးပါ......"
" အိုကေ...စိတ်ချ......မိုက်ကယ်.....ငါ ကြိုးစားပေးမယ်........မင်းသာ ငွေရှာထား........"
" ဟုတ်ကဲ့ပါ..စခန်းမှူးကြီး....ကျေးဇူးကြီးတယ်ဗျာ........"
မိုက်ကယ် ပြီးတော့ ဒေါ်ဝေဝေမာကို ခေါ်တွေ့သည် ။ အခန်းကျဉ်းလေးမို့ မွှေးပျံ့တဲ့ ရေမွှေးနံ့နဲ့ ဝင်းပ စိုပြေ
နေတဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာနဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ စကားပြောရတာ တိုးလုံရှိန် ရင်တွေခုံ စိတ်တွေ လှုပ်ရှားနေသည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာကို သူ ဗြုံးချင်တာ ကြာနေပြီ ။ ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ လုံးထွား တင်းနေတဲ့ နို့ကြီးတွေကို သဘောကျနေခဲ့တာ ကြာပြီ ။ ခါးသေးသေး အောက်က စွင့်ကားထွက်နေတဲ့ ဖင်ကြီးတွေကလည်း တော်တော့ကို ထယ်ဝါ လှပနေတော့ တိုးလုံရှိန်က ဒါကြီးတွေကို ကြည့်ကြည့်ပြီး အသဲတယားယား ဖြစ်နေခဲ့ရသည် ။
ဒါတွေကို တပ်မက်သဘောကျမိလို့ ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ ဖိုးဝ ဒိန်ချဉ်ဆိုင်ကို သူ မကြာခဏ ရောက်သွားသည် ။ ခင်မင်အောင် ဝင်ရောနှောသည် ။ သူတို့ အကူအညီ လိုအပ်ရင် စေတနာ ဘလပွနဲ့ အကူအညီတွေ ပေးသည် ။
သည် ။
အခုတော့ အကွက်က ဝင်လာပြီ ။ ဆယ်အိမ်မှူး ချာတိတ်ကို စိတ်ထဲက ကျိတ်ပြီး ကျေးဇူးတင်နေသည် ။ သူက တက်ကြွစွာနဲ့ တာဝန်သိပြီး သတင်းပေးခဲ့လို့ သူ အခု ဒေါ်ဝေဝေမာနဲ့ မိုက်ကယ်တို့ကို ညှစ်စားလို့ ရသွားသည် ။ အိမ်အကူ မိသုန်နီကိုလည်း လီးစုတ်ခိုင်းလိုက်နိုင်သည် ။ အိုး....ကံကောင်းလေစွ....။
ဒေါ်ဝေဝေမာကို ခေါ်ယူ ဆွေးနွေးလိုက်တဲ့အခါ ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း သူရော မိုက်ကယ်ရော မိသုန်ကို နှိပ်စက်ခဲ့တဲ့အတွက် နှစ်ယောက်လုံး ထောင်ထဲ ဝင်ရမည် လို့ တိုးလုံရှိန်က ပြောလို့ တအား ကြောက်လန့်ပြီး ဘာပေးရပေးရ လို့ ပြောတော့တာဘဲ ။
တိုးလုံရှိန်လည်း သူ့ဂွင်ထဲ ဝင်လာပြီမို့ ရိုက်စားဖို့ လုပ်ပြီ ။
ဒေါ်ဝေဝေမာကို ဒီအမှုအတွက် တိုင်ပင်စရာတွေ ရှိတာကြောင့် သီးသန့်တနေရာမှာ ဆွေးနွေးကြရမည် လို့ ပြောလေသည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာကို ဟိုတယ်တခုမှာ ချိန်းလိုက်သည် ။ ဟိုတယ်ရဲ့ အောက်ထပ်က စားသောက် ခန်းမ တဲမှာ တိုင်ပင် စကားပြောကြမည် လို့ ချိန်းလိုက်သည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာသည် စခန်းမှူး တိုးလုံရှိန်က ဟိုတယ်မှာ ဆွေးနွေးကြရအောင်လို့ ချိန်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာ ရင်ထဲ နွေး
ကနဲ ခံစားလိုက်ရသည် ။ ရင်တွေ ခုံသွားမိသည် ။ ဒီလူကြီးရဲ့ ဆက်ဆံပုံတွေ အကြည့်အရှုတွေကို သိနေတာ
ကြာပြီ ။ သူ့အပေါ် မရိုးသားဘူး ဆိုတာ ဒေါ်ဝေဝေမာ သိနေသည် ။ ဟိုတယ် အောက်ထပ်က စားသောက်ခန်းမမှာ တွေ့ကြရအောင်လို့ သူက ပြောခဲ့ပေမယ့် ဟိုတယ်ကို သွားတာကိုက မရိုးသားဘူး ထင်မိသည် ။ တနည်းနည်းနဲ့ အပေါ်က အိပ်ခန်းဆီကို ခေါ်သွားလိမ့်မည် လို့ ထင်မိနေသည် ။
ယောက်ျား မရှိတဲ့ အပျိုကြီး တယောက်မို့ စခန်းမှူးကြီး လာလာ ရစ်နေသည် ဆိုတာကို ဒေါ်ဝေဝေမာသိနေပေမယ့် တနေ့နေ့မှာ သူ့ကို အကူအညီတောင်းချင် တောင်းရမှာကို ကြိုမြင်ထားလို့ ခင်မင်
အောင် ပေါင်းသင်းထားခဲ့သည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာသည် အပျိုကြီး တယောက်လို့ လူတွေက သိထားကြပေမယ့် တကယ်တော့ ယောက်ျားနဲ့ မကြုံဘူးသေးတဲ့ အပျိုစင် စစ်စစ်တယောက်တော့ မဟုတ်တော့ပေ ။
ဆယ်ကျော်သက် အရွယ်တုံးက တအိမ်ထဲနေ မွေးစားဦးလေး တယောက်နဲ့ ညိစွန်းခဲ့ဘူးသည် ။ မွေးစားဦးလေး ဆိုတာက သူ့အဖေရဲ့ ညီလို့ လူတွေ သိထားတဲ့ ဦးလေးပါ ။ ဒီ ဦးလေးသည် သူ့အဖေရဲ့ ညီအရင်း မဟုတ်ဘဲအဖိုးအဖွားက မွေးစားထားတဲ့ လူတယောက်ဘဲ ဖြစ်သည် ။ ဒီဦးလေးနဲ့ အနေနီးစပ်ကြတော့ လုံးကြီးပေါက်လှ
ဆူဖြိုး အလှတိုးနေတဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာကို ဦးလေးက ဆွဲစားခဲ့သည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာကလည်း မနူးမနပ် အရွယ် အထိန်းက မတတ်..ဇိန်းဇတ်ဇတ် ဆိုတော့ ဦးလေးနဲ့ အချစ်မူးမိသွားသည် ။
ဦးလေးနဲ့ ဖြစ်တာက အက်ဆီးဒင့် ( မတော်တဆဖြစ်မှု ) လို ခဏတာပါ ။
နောက်တခါ ထပ် ကြုံဖူးတာက ဆယ်တန်းအတွက် ဆရာကို အိမ် ခေါ်ပြီး သင်ပေးတော့ အဲဒီကျူရှင်ဆရာနဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာ ညိစွန်းမိကြတာ ။ ဒေါ်ဝေဝေမာကလည်း အတွေ့အကြုံက ရှိထားပြီးသား ဆိုတော့ ဆရာကလည်း ဆာနေတဲ့ တခုလပ်နဲ့ ဖြစ်ကြပြန်သည် ။ ဒါလည်း ခဏတာလေးပါဘဲ ။
ဒီနောက်ပိုင်း ဒေါ်ဝေဝေမာသည် ဆာလောင်မွတ်သိပ်နေတဲ့ မိန်းမတယောက် ဆိုတာ မသိသာေအောင် မာန်တင်းပြီး ဖုံးဖိထားခဲ့သည် ။ ညဖက် အိပ်ရာထဲမှာ ဆန့်ကျင်ဖက် ယောက်ျားနဲ့ အိပ်ချင်စိတ်တွေ အရမ်းကို ဖြစ်ခဲ့ရတာကို မိမိဖါသာ အာသာဖြေရင်း နှစ်သိမ့်ခဲ့ရတာ နှစ်နဲ့ ချီနေခဲ့ပြီ ။
အခုတော့ ဒီ စခန်းမှူးကြီးကို မောင်လေးမိုက်ကယ် ထောင်ထဲ မရောက်ဖို့ လပ်ထိုးဖို့ လိုလာပြီ ။ သူ့ကို ကြည့်ရတာ ဒေါ်ဝေဝေမာကို အပေါ်ထပ်က အခန်းကို ခေါ်သွားပြီး သူလိုချင်တာတွေကို တောင်းခံလိမ့်မည်လို့ ထင်မိနေသည် ။
ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် စခန်းမှူးကြီး တိုးလုံရှိန်နဲ့ သွားတွေ့တဲ့အခါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုလေးတွေကို ဒေါ်ဝေဝေမာ လုပ်သွားပါသည် ။ ရေကို သေသေချာချာ ချိုး..အမွှေးအမျှင်တွေကို ရိပ်သွားတာ ဖြစ်သည် ။ အိမ်က မထွက်ခင် ပေါင်ကြား ဖင်ကြားကို အကောင်းစား ရေမွှေးနဲ့ ပက်ဖြန်းလိုက်သေးသည် ။
ချမ်းမြေ့ဟိုတယ် ကို ရောက်ပြီ ။
ဒီ ဟိုတယ်က လူတွေက စခန်းမှူးကြီးကို သိနေသည် ။ ပြာပြာသလဲ ရိုရိုကျိုးကျိုး ဆက်ဆံကြသည် ။
စားသောက်ခန်းမမှာ အတူတူ ထိုင်ပြီး တရုတ်အစားအစာနဲ့ အချိုဖျော်ရည် စားသောက်ကြတဲ့အချိန် စခန်းမှူးကြီးက သူ့မှာ အရေးတကြီး ပြစရာ တခု ရှိတယ်....ဒီမှာ ပြလို့ မကောင်းဘူး....အပေါ်ထပ်က ဟိုတယ်ခန်းလေးထဲမှာပြချင်တယ်....လို့ ပြောလိုက်ပြီး ဒေါ်ဝေဝေမာကို အပေါ်ထပ်ကို ခေါ်သွားလိုက်သည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာ လည်း ရင်တဖိုဖိုနဲ့ သူ့အနောက်ကို လိုက်သွားလိုက်မိသည် ။
သူ..သူ.....သူ.....မကြာခင် ဟိုတယ်ခန်းထဲမှာ ငါ့ကို လိုးတော့မှာလား......။
ယောက်ျားလီး နဲ့ ဝေးကွာပြတ်လပ် ခဲ့တာ ကြာပြီ ဆိုတော့ ပြန်ကြုံရမှာကို ရင်တွေ ခုံနေသည် ။ သူ..သူ..သူ....ဟိုတယ် အခန်းထဲကို ခေါ်ပြီး ပြမလို့တဲ့ ။
ဘာ...ဘာ......ဘာများ ပြမှာလည်း မသိဘူး.....။ သူ့ဟိုဒင်းကြီး များလား...။
သူ့ပုံကြီးကလည်း နွားသိုးကြိုးပြတ် နွားငတ်ရေကျ လိုးမယ့် ပုံကြီး ။
အခန်း ( ၆ )
ဒေါ်ဝေဝေမာသည် ဓါတ်လှေခါးကျဉ်းကျဉ်းလေးထဲမှာ စခန်းမှူးတိုးလုံရှိန်နဲ့ ပူးပူးကပ်ကပ် ရှိနေရတာကြောင့် စိတ်
တွေ လှုပ်ရှားနေသည် ။ တိုးလုံရှိန်ကတော့ သူ ဝတ်ထားတဲ့ ကာကီဘောင်းဘီရဲ့ အရှေ့ဖက်မှာ အတွင်းက သူ့
အတန်ချောင်းကြီး ငေါထနေတာကြီးကို သိသိသာသာကြီး တွေ့နေရသည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာက ဒီဖုဖုဖေါင်းဖေါင်းကြီးကို မျက်လုံးကစားလိုက်ပြီး တွေ့တဲ့အခါ ပိုလို့ ရင်ခုံမိနေရသည် ။ မကြာခင်
ကြုံတွေ့ရမယ့် အတွေ့အကြုံတွေကြောင့် စိတ်တွေ တုန်လှုပ် ခြောက်ခြားနေရသည် ။
တောင်......
ဓါတ်လှေခါး တံခါး ပွင့်သွားပြီ ။
တိုးလုံရှိန်က ဒေါ်ဝေဝေမာကို ဦးစားပေးသည် ။ အရှေ့က ထွက်ခိုင်းသည် ။ တိုးလုံရှိန်က ဒေါ်ဝေဝေမာ ရဲ့ စွင့်
ကား လုံးဝိုင်းတဲ့ တင်ပါးကြီးတွေကို တပ်မက်တဲ့ မျက်လုံးကြီးတွေနဲ့ ကြည့်နေသည် ။ ဟွန်း....တောင့်လိုက်တဲ့
ဖင်တုံးတွေ...ဟီး....တွေ့မယ်...မကြာခင် တွေ့မယ်......။
ဟိုတယ်အခန်းလေးဆီကို လျောက်သွားကြသည် ။
" ဆရာတိုး.....အားကိုးပါတယ်ရှင်..အမှုပိတ်အောင် ကူညီနော်....."
ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ အသံတွေက တုန်နေသည် ။ တိုးလုံရှိန်က " အင်း..ကျနော် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစား လုပ်ပေးမှာ
မဝေ ....မဝေတို့ ဖက်ကသာ....." လို့ ပြန်ပြောရင်း ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ မျက်နှာကို အကဲခတ်သလို စိုက်ကြည့်လိုက်
သည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာက " ဆရာတိုး...အတွက် မနစ်နာစေရပါဘူး...." လို့ တိုးတိုးလေး ပြန်ပြောလိုက်တဲ့အချိန်
ဟိုတယ်အခန်းရှေ့ကို သူတို့ ရောက်သွားသည် ။
အခန်းနံပါတ် ( ၆၉)
တိုးလုံရှိန်က အခန်းနံပါတ်ကို မော့ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည် ။
အဓိပ္ပါယ်အပြည့်ပါတဲ့ အပြုံး....။
တံခါးဖွင့်ဝင်လိုက်ကြသည် ။
ဟွန်း . . .။
ဘာနံ့တွေလဲ....။ သုတ်နံ့တွေလား ...။
ဘယ်လောက်တောင် အတွဲတွေ လာ ကမြင်းထားကြလေသလဲ.....။
ထောက်ကနဲ မီးခလုပ်ကို တိုးလုံရှိန်က ဖွင့်လိုက်သည် ။
တိုးလုံရှိန်က ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ လက်ကို ရဲရဲတင်းတင်း ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အတွင်းကို ဝင်လိုက်သည် ။
"ဆရာတိုး......ပြမယ် ဆိုတာ..ဘာလဲဟင်..ဘာပြမှာလဲ....."
" အရေးကြီးတာ တခုကို ပြမလို့ပါ....မဝေလည်း ကျုပ်ကို ပြလေ..."
" အို့..ဘာပြရမှာတုံး....."
မျက်လုံး အဝိုင်းသားနဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာက ပြန်မေးလိုက်သည် ။
" မဝေ သိပါတယ်လေ....ဟင်းဟင်း......"
" သိဘူးရှင့်..."
" ကဲ လာ မဝေ.......လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပေါ့....."
နှစ်ယောက်အိပ် ကုတင်ကြီးပေါ်ကို ဒေါ်ဝေဝေမာကို ဆွဲခေါ်သွားသည် ။
" မဝေရေ..ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပေါ့ဗျာ....ကျုပ်က မဝေတို့ မောင်နှမကို အားလုံး ကူညီမယ်..အကာအကွယ်ပေးမယ်...
မဝေ ကလည်း ကျုပ်ကို ကူညီ...."
" ဘာ...ဘာ...ကူညီရမှာလဲဟင်......"
" ကျုပ်က မိန်းမ မရှိဘူး..ကွဲနေတာ ကြာပြီ ...ဒီတော့ မဝေ သဘောပေါက်မှာပါ........"
" ကျမက အဲလို မိန်းမစား မဟုတ်ဖူး....ဆရာတိုးရယ်....ကျမ..ကျမ...မိန်းမကောင်း တယောက်ပါ.....ဆရာတိုး..ကို....
ကျမတို့ ငွေ အလုံအလောက် ပေးပြီး ကျေးဇူးဆပ်ပါမယ်....ဆရာတိုး...အဲ့ငွေတွေနဲ့ အလိုဖြည့်ဖို့ မိန်းမ တယောက် ရှာလိုက်လို့ ရပါတယ်...."
တိုးလုံရှိန် လည်း ဒေါ်ဝေဝေမာ ရဲ့ ပြောလိုက်တာတွေကြောင့် မျက်နှာကြီး မည်းသွားသည် ။
" ဟာဗျာ..ခင်ဗျား....ခင်ဗျားကတော့ လုပ်ပြီ......ဘယ်လို ပြောလိုက်တာလဲဗျာ....ခင်ဗျားကို မိန်းမကောင်းမှန်း သိတာ
ပေါ့ မဝေ...သိလို့လည်း ကျုပ်က ခင်ဗျားနဲ့ ဖြစ်ချင်တာပေါ့..ကျုပ်လို ရဲစခန်းမှူးတယောက် အတွက်က ပြည့်တန်
ဆာ ဆိုတာ မရှားပါဘူး...ကျုပ်က ...မဝေလို မိန်းမကိုမှ ဖြစ်ချင်တာ.......ကဲ ဖြစ်လိုက်ကြရအောင်ဗျာ...."
တိုးလုံရှိန်က ဆွဲဖက်လိုက်လို့ ဒေါ်ဝေဝေမာသည် သူ့ရင်ခွင်ထဲကို ရောက်သွားရသည် ။
" အို......ဆရာတိုး . . "
" လာပါ မဝေရယ်.....လုပ်လိုက်ကြရအောင်....."
" အို..ဆရာတိုး......လွှတ်..လွှတ်....."
တိုးလုံရှိန်သည် ဒီလို ရုန်းဖယ်လေ သူ့စိတ်တွေက ပိုသောင်းကျန်းလာလေဘဲ ။
ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ အဝတ်တွေကို ချွတ်ပစ်ဖို့ ကြိုးစားသည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာာကလည်း တိုးလုံရှိန်နဲ့ ဒီဟိုတယ်ခန်းကို
လိုက်လာကထဲက ဒီလို ဖြစ်လိမ့်မယ် ဆိုတာ သိထားရက်နဲ့ တကယ်တမ်း သူနဲ့ လုပ်ရမှာကိုတော့ ရှက်မိပြီး အ
ခုလို ရုန်းကန် ငြင်းမိနေတာပါဘဲ ။
ဒေါ်ဝေဝေမာက တိုးလုံရှိန်ကို တွန်းဖယ်ပစ်ရင်း ကုတင်ပေါ်က ဆင်းပြေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည် ။
ဒီလို ဂိန်းမျိုးကို တိုးလုံရှိန်တို့က သိပ်ကြိုက်ပေါ့ ။
အသာတကြည် ပေါင်ဖြဲကားပေးတဲ့ မိန်းမ တယောက်ကို တက်လိုးရတာထက် အခုလို မူလကျီ လုပ် ငြင်းဆန်
တဲ့ မိန်းမတယောက်ကို အကြမ်းဖက်ရတာကို ပိုကြိုက်သည် ။
ရဲတယောက်မို့ ပုဒ်မ ၃၇၆ ဆိုတာ ဘာလဲ သူ အသိဆုံး ။ အလိုမတူဘဲ ကာမကို ရယူတာကို သူသိပ်ကြိုက်သည် ။ ပိုပြီး စိတ်လာသည် လို့ သူထင်သည် ။ အခုလဲကြည့် ။ မဝေကို သူလိုက်ဖမ်းတဲ့အချိန် သူ့ဖွားဖက်တော် လက်
နက်ကြီးသည် တအားကို တင်းမာနေသည် ။ ထောင်နေသည် ။ မတ်နေသည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာက အနောက်ကနေ တိုးလုံရှိန်ကြီးက ထမိန်ကို ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်တာကို ခံရလို့ ပင်တီအတွင်းခံ အ
နက်လေးနဲ့ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည် ။
" အိုး.......ဆရာတိုး......မလုပ်ပါနဲ့ရှင်....."
တိုးလုံရှိန်က တဟားဟားနဲ့ အော်ရယ်ရင်း အတင်းဆွဲသည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာ တယောက် ကုတင်ကြီးပေါ်ကို ပြန်
ရောက်သွားရသည် ။
ဒီတခါ ဖယ်ချွတ်ခံရတာက အကျင်္ ီလေးနဲ့ ဘရာစီယာလေး ပါ ။
" ဟူး.....မဝေ.......ခင်ဗျား..စောက်ရမ်း မိုက်တယ်ဗျာ...တကယ်....တကယ်.........."
ဒေါ်ဝေဝေမာက အဝတ်မဲ့ ရင်သားတွေကို သူမလက်နှစ်ဖက်နဲ့ ယှက်ကာဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည် ။ ဖွံ့ထွားလွန်းတဲ့
ရင်သားစိုင်ကြီးတွေကို သူမလက်တွေက ဖုံးကွယ် မပေးနိုင်ဘူး ။
သူမ တကိုယ်လုံးမှာ ပင်တီအနက်လေး တခုဘဲ ကျန်ရှိနေသည် ။ ဖြူဖွေးတဲ့ ပေါင်တန်တွေကလည်း တိုးလုံရှိန်
ရဲ့ စိတ်တွေကို ထကြွစေသည် ။
" ဆရာတိုးရယ်.....ကျမ..ကျမ......ကြောက်တယ်......"လို့ ဒေါ်ဝေဝေမာက ပြောလိုက်တဲ့အချိန် သူမရဲ့ မျက်လုံးရွဲ
ကြီးတွေဆီက မျက်ရည်ပေါက်ကြီးတွေ ကျဆင်းလာသည် ။
" ခင်ဗျား...ကြောက်နေ ရှက်နေရင်လည်း..အလုပ်မဖြစ်ဖူး.....ကဲ..ကျုပ် ပြန်မယ်....."
တိုးလုံရှိန်က ကုတင်ကို ကျောခိုင်းလိုက်သည် ။
ဒီလို ရုတ်တရက် လုပ်လိုက်တော့လည်း ဒေါ်ဝေဝေမာက မျက်လုံး အပြူးသားနဲ့..." ဆရာတိုး.....ဆရာတိုး.....နေ.....
နေ....နေပါအုံး...." လို့ လှမ်းခေါ်သည် ။
တိုးလုံရှိန်က မကြားချင်ယောင် ဆောင်ပြီး ဟိုတယ်အခန်းထဲကနေ ထွက်မယ့်ပုံ လုပ်လိုက်သည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာက အနောက်က ပြေးလိုက်လာပြီး သူ့လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည် ။
" ဆရာတိုး.....နေပါအုံးဆို......"
" ဘာလဲ...."
နီပုတ်နေတဲ့ မျက်နှာကြီးနဲ့ လှည့်မေးလိုက်သည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာက " ဆရာတိုးရယ်..စိတ်မဆိုးပါနဲ့..ကျမက ရှက်သွားလို့ပါ.......ခွင့်လွှတ်ပါရှင်....ကျမ တောင်းပန်ပါတယ်..." လို့ ငိုမဲ့မဲ့နဲ့ ပြောလိုက်သည် ။
တိုးလုံရှိန်က ဒေါ်ဝေဝေမာနဲ့ မျက်နှာချင်း ဆိုင်လိုက်သည် ။
" မဝေ.....ခင်ဗျား.....မလွယ်ဘူးဗျာ..ကျုပ် စိတ်တိုလာရင် မကောင်းဘူး........"
" စိတ်မတိုပါနဲ့ ဆရာတိုးရယ်......"
ဒေါ်ဝေဝေမာက တိုးလုံရှိန်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ရက်နဲ့ ကာကီဘောင်းဘီက ခါးပတ်ကို စဖြုတ်လိုက်သည် ။
ပြီးတော့ ဇစ်ကို ဆွဲချသည် ။
ဘောင်းဘီကို ဆွဲချသည် ။ အတွင်းခံဘောင်းဘီ အဖြူရောင်ထဲက ဒုတ်ကြီးက ငေါငေါကြီး ဖြစ်နေသည် ။ ဒီ
အတွင်းခံဘောင်းဘီလေးကိုပါ သူမ ဆွဲချချွတ်ပစ်လိုက်သည် ။
ဒုတ်မဲမဲကြီး...ဖြောင်းကနဲ ကန်ထွက်လာသည် ။ တရမ်းရမ်းနဲ့ ။ အီး....အူး.....ရှည်လိုက်တဲ့ အတန်ကြီး...။ တုတ်က
လည်း တုတ်သည် ။ အားပါးပါး..တကယ့်ဟာကြီးနဲ့တော့ တွေ့နေပြီ ။ တိုးနေပြီ...။
ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း ဒစ်လုံးနီညိုညိုကြီးကို လက်ကလေးနဲ့ လှမ်းကိုင်လိုက်သည် ။
ထိပ်ပေါက်လေးက အရည်ကြည်တွေ စီးထွက်နေသည် ။
နီရဲတဲ့ နှုတ်ခမ်းထူထူလေးတွေ ပွင့်ဟသွားသည် ။ ထိပ်ဖူး ဒစ်ကြီးကို ငုံဟတ်လိုက်သည် ။ တိုးလုံရှိန်ရဲ့ မျက်နှာ
ကြီး ပြုံးသွားသည် ။
" ဟူး........."
ဒေါ်ဝေဝေမာက စုတ်ပေးပြီ ။
လီး မစုတ်ဖြစ်တာ ကြာနေပြီ ။ တကယ်တော့ သူမ ရဲ့ မသိစိတ်တွေက တအား စုတ်ချင် ခံချင် ကုန်းချင်နေတာ
ပါ ။ သဘာဝဟာ သဘာဝ ပါ ။ ဆန့်ကျင်ဖက် လိင်ကို ဆာလောင် တောင့်တ မွတ်သိပ်နေခဲ့တာ ကြာပါပကော။
တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ လီးစုတ်တဲ့ အသံတွေ က ဆိတ်ငြိမ်တဲ့ ဟိုတယ်အခန်းလေးထဲမှာ ကြားနေရသည် ။ တခါတခါ
တိုးလုံရှိန်ကြီးရဲ့ " အင်း..ဟား......အူး....." လို့ ညည်းလိုက်တဲ့ အသံ သဲ့သဲ့ ထွက်လာသည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာက တတ်စွမ်းသမျှ ပုလွေပညာတွေကို ထုတ်ပြနေပြီ ။
ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တုံးက မွေးစားဦးလေး နဲ့ ကျူရှင်ဆရာတို့ကြောင့် ဒေါ်ဝေဝေမာ ပုလွေ မှုတ်တတ်ခဲ့သည် ။
အခု တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လီးကြီးကို လျာနဲ့ ယက်ပေးလိုက် ဒစ်ဖျားကို တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ စုတ်ပေးလိုက် အကောင်းစားတွေ ပေးနေသည် ။ တိုးလုံရှိန်က ပေါင်ကားရပ် ခါးကော့ပြီး အစုတ်ခံနေရာက ဒေါ်ဝေဝေမာ
ရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ကော့ကေ့ပြီး ထိုးညှောင့်နေသည် ။
ပြွတ် ပြောက်ပြောက် ပြွတ် ဆိုတဲ့ အသံတွေ ထွက်နေသည် ။ ငံကျိကျိ လီးကြီးကို အငမ်းမရ စုတ်ပစ်လိုက်သည် ။ တိုးလုံရှိန်ရဲ့ ဂွေးစိနှစ်လုံးကိုလည်း လျာနဲ့ ယက်သည် ။ တိုးလုံရှိန် တအား ထန်သထက် ထန်လာသလို ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း စောက်ပတ် အရမ်း ယားလွန်းလာသည် ။ ခံချင်စိတ်တွေ အရမ်းကို ဖြစ်လာသည် ။
" တော်တော့...ရပ်လိုက်တော့....လိုးကြရအောင်....."
ပွပ်...။
နှုတ်ခမ်းထူထူ နှစ်ချပ် ပွင့်ဟသွားပြီး တိုးလုံရှိန်ရဲ့ တုတ်တုတ် ရှည်ရှည် လီးတန် ညိုညိုကြီး ထွက်လာသည် ။
ဒီလောက် တုတ်တဲ့ ရှည်တဲ့ လီးကြီးကို အရင်းအထိ ငုံငုံ စုတ်ခဲ့တာ ပါးစပ်နဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေ ညောင်းသွား ထုံသွားခဲ့သည် ။
တိုးလုံရှိန်က ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ ဖင်တုံးကြီးတတုံးကို သူ့လက်ကြီးနဲ့ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ကုတင်ဆီကို ခေါ်သွားလိုက်သည် ။
ကုတင်ပေါ်မှာ ကန့်လန့်ဖြတ် ပက်လက် လှဲအိပ်ခိုင်းလိုက်လို့ ဒေါ်ဝေဝေမာ လည်း ပက်လက်အိပ်ရက်က တိုးလုံရှိန်က သူမပေါင်တန်တွေကို ကားဖြဲကာ လီး အကြီးစားကြီးကို စောက်ဖုတ်ကို တေ့လိုက်တာကို တွေ့နေရသည် ။ တိုးလုံရှိန်သည် အမွှေး ရိပ်ထားလို့ ပြောင်ရှင်းမို့မောက်နေတဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို သဘော
ကျစွာနဲ့ ငုံ့ကြည့်နေရင်း သူ့လီးထိပ်ကို စောက်ဖုတ်ထဲကို တေ့ဖိပြီး သွင်းထည့်လိုက်သည် ။
" အို့..ဖြည်းဖြည်း...."
လီးကြီးက လုံးပတ် တုတ်လွန်းတာမို့ တအား ထိုးသွင်းထည့်လိုက်ရင် စောက်ဖုတ် ကွဲပြဲသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ ဒေါ်ဝေဝေမာက ကြောက်လန့်တကြား အော်ပြောလိုက်မိသည် ။
တိုးလုံရှိန်က " စိတ်မပူနဲ့..ခင်ဗျား စောက်ဖုတ်က စောက်ရည်တွေ တအား ရွှဲနေလို့ အိုကေမှာပါ...စောက်ပတ်နဲ့
လီး ဆိုတာ တပ်လို့ ထိုးလို့ မရဘူး ဆိုတာ မရှိဘူးဗျ...သဘာဝက ရအောင်ကို ဖန်တီးပေးထားတယ်.....ဟဲဟဲ.."လို့ ရယ်ပြီး ပြောလိုက်သည် ။
မာတောင့်ပူနွေးတဲ့ လီးကြီးသည် ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ စောက်ဖုတ် အတွင်းသားအိအိတွေထဲ ထိုးစိုက် တပ်မိရက်သား
ကြီး ဖြစ်နေပြီ ။ တအားစိုစိုရွှဲနေတဲ့ ကာမရှေ့ပြေး စောက်ရည်တွေကြောင့် စသွင်းသွင်းချင်း မခဲယဉ်းဘဲ ပြွတ်က
နဲ ဝင်သွားပေမယ့် ဆက်ဖိသွင်းတဲ့အခါ တင်းကြပ်ကာ တစ်ဆို့ကြီး ဖြစ်နေသည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း အင်းအဲနဲ့ စောက်ဖုတ်ကွဲသွားမှာကို ကြောက်နေသည် ။
တိုးလုံရှိန်လည်း ရှေ့ဆက်မတိုးဘဲ အနောက်ကို နည်းနည်း ပြန်ဆုတ်လိုက်သည် ။ ထိုးမယ့်ဆင် နောက်တလှမ်းဆုတ် ဆိုတဲ့ စကားလိုပေါ့ ။ဒီလို ဆုတ်တဲ့အချိန်လည်း ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ စောက်ဖုတ် အတွင်းသားတွေကို ပွတ်ဆွဲ ပွတ်တိုက် လုပ်သွားတာကြောင့် ကောင်းလွန်းတဲ့ ကာမဖီလင်တွေကို ဒေါ်ဝေဝေမာကရလိုက်သည် ။ တိုးလုံရှိန်က မနှေးကွေးဘူး ။ ဆုတ်ပြိးတာနဲ့ ဖျတ်ကနဲ ပြန်ထိုးထည့်သည် ။ တိုးလိုက် ဆုတ်လိုက် ။ ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ။ ဒီမှာတင် အရသာက ရှိရှိလာသည် ။ လိုးတယ် ဆိုတာ ဒါဘဲလေ ။ လီးနဲ့ စောက်ဖုတ် သွတ်သွင်းထားရုံနဲ့ လိုးခြင်း မမြောက်ဘူး ။ ဝင်ထွက် တိုးဆုတ် ညှောင့်ဆောင့်တဲ့အခါမှာ ဖီလင်က ကောင်းလာတာ မဟုတ်လား ။ တိုးလုံရှိန်က မိန်းမ လိုးလာတာ တသက်လုံး ။ လိုးတဲ့နေရာမှာ ညှာနေလို့
မရဘူး ဆိုတာကို သိသည် ။ စစချင်းသာ ဖြည်းဖြည်းစသည် ။ ဖြည်းဖြည်းသွင်းသည် ။ နောက်ပိုင်း တဖတ်ဖတ်နဲ့ လိုးတော့တာဘဲ ။
အိုး...အိုး....အိုး.....အိုး......နဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာက အော်ညည်းသည် ။ နာလို့ မဟုတ်ဘူး ။ ကောင်းလို့ ။ လီးအရသာကို ရလို့ ။ ကြိုက်လို့ ။ တိုးလုံရှိန် လိုးဆောင့်သမျှကို ဖင်ကြီးတွေ ဝိုင်းဝေ့ပြီး ကစားပေးရင်း မျက်လုံးလေး မှိတ်ပြီး ခံသည် ။ ကော့ပင့်ပေးသည် ။ တိုးလုံရှိန်လည်း ဖြူဖြူတောင့်တောင့်ကြီးကို လိုးလိုက်ရလို့ အထူး
ကျေနပ်နေသည် ။ လိုးချင်နေတာ ကြာနေပြီလေ ။ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေတာလေ ။ ခုတော့ ရေငတ်တုံး ရေတွင်းထဲကျတဲ့ ဖိုးကံကောင်း လိုးပြီ ။ အပီအပြင် ။
စွိဖပ်ဖပ်ဖပ်...ဘွတ်ဖပ်ဖပ်ဖပ်....ဖွတ်ဖွတ်ဖွတ်....။
ကုတင်ကြီးကလည်း တကျိကျိ လီးနဲ့ စောက်ဖုတ် ဝင်ထွက်တဲ့ အသံတွေကလည်း တဖွပ်ဖွပ် တဘွတ်ဘွတ်....တိုး
လုံရှိန်ရဲ့ ဂွေးကြီးနှစ်လုံးကလည်း ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ ဖင်ကြားကို တဖတ်ဖတ်နဲ့ ရိုက်ခတ်နေသည် ။ တိုးလုံရှိန်ကြီး
ရဲ့ အသက်ရှုသံ ပြင်းပြင်းကြီး....။ ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ တအင်းအင်း ညည်းငြူသံတွေသည် ဟိုတယ်ခန်းထဲမှာ ဆူညံနေသည် ။ သုတ်နံ့တွေကလည်း လှိုင်နေသည် ။
" အား...အား.....အား..........အားရှီး.........အားရှီး................"
" မဝေ ပုံစံပြောင်းရအောင် ...."
တအား ကောင်းနေတုံး ရုတ်တရက် တိုးလုံရှိန်က ပုံစံပြောင်းဖို့ ပြောလိုက်တာကြောင့် ဒေါ်ဝေဝေမာ စိတ်ညစ်သွားသည် ။
ဒါပေမယ့် သူ့ကို မဆန့်ကျင်ချင်ဘူး ။
" အင်း...ပြောင်းလေ...."
တိုးလုံရှိန်က သူ့လီးကို ဆတ်ကနဲ ဆွဲထုတ်လိုက်သည် ။
ပွပ်ကနဲ အသံနဲ့ အရည်တွေ စိုလူးနေတဲ့ လီးတုတ်တုတ် ရှည်ရှည်ကြီး ထွက်လာသည် ။ ဒေါ်စေစေမာလည်း စောက်ဖုတ်ထဲ ဟာတာတာကြီး ဖြစ်ကာ ကျန်ခဲ့သည် ။
" ဘယ်လို ပုံ နေပေးရမလဲဟင်....."
" လေးဖက်ကုန်းပြီး ဖင်ကော့ပေး....."
ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း ပို့မယ့်ပို့ ကူးတို့ရောက်အောင် ပို့ပေးလိုက်တော့မည် လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူ နေပေးစေချင်တဲ့ ပုံစံကို နေလိုက်သည် ။
တိုးလုံရှိန်သည် ကုတင်စောင်းမှာ ဖင်ထောင်ကုန်းပေးလိုက်တဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ ဖြူဖွေးစွင့်ကားတဲ့ ဖင်တုံးကြီးတွေက ကုန်းလိုက်လို့ ပိုပြီး ကြည့်ကောင်းသွားတဲ့အပြင် ဖင်တုံးတွေ ကြားထဲက ပြူးထွက်
နေတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးကလည်း အရည်တွေ စိုပေ ပြောင်လက်နေတော့ ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ငေးမောနေသည် ။
" ဒီမှာ....လုအ်ရင်လည်း လုပ်ပါ ရှင်...."
ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း ဖင်ကုန်းထောင်ရက် နေပေးပေမယ့် ဘာမှ မလုပ်သေးဘဲ ငေးကြည့်နေတာမို့ တိုးလုံရှိန်ကို သတိပေးလိုက်သည် ။
" ဟီး...လှလို့ ကြည့်နေတာပါ......" လို့ စပ်ဖြဲဖြဲနဲ့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း " ကဲ ဒါဖြင့် ကျမကို ကြည့်ဘဲ ကြည့်တော့ လုပ်မနေနဲ့တော့ " လို့ စိတ်ကောက်သလို ပြောလိုက်
သည် ။ တိုးလုံရှိန်လည်း...." လိုးပါပြီ..." လို့ ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ ပြောလိုက်ရင်း သူ့ဒစ်လုံးကားကားကြီးကို ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ စောက်ဖုတ်ပေါက်ထဲကို ဖိသွင်းထည့်လိုက်ပါသည် ။
" အို့....."
စောက်ဖုတ်ထဲ လီး တပ်ရက် ဖြစ်နေတာကို မြင်နေရလို့ တိုးလုံရှိန်သည် ဒီလို ဖင်ကုန်းခိုင်းပြီး လိုးရတာကို တအားကြိုက်သည် ။ နီညိုညို စအိုပေါက်လေးကိုလည်း မြင်နေရသည်လေ ။
ဖင်နှစ်ခြမ်းကို လက်နဲ့ ဆွဲဖြဲပြီး တိုးလုံရှိန်း လိုးထည့်သည် ။
" အား....."
တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လုံးပတ်တုတ်တုတ် လီးကြီး အရှိန်နဲ့ ဝင်လာလို့ ဒေါ်ဝေဝေမာ လန့်ပြီး အော်လိုက်သည် ။
ရာဂအရှိန် မြင့်မားလွန်းနေတဲ့ တိုးလုံရှိန်သည် ဒေါ်ဝေဝေမာ အော်တာကို ဂရုမစိုက်ဘူး ။ တဇွတ်ဇွတ်နဲ့ လိုးထည့်သည် ။
သူ့လီးကြီးသည် ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲမှာ ပြည့်ကြပ်နေသည် ။ စောက်ဖုတ် အတွင်းသားတွေကို ထိထိမိမိ ပွတ်တိုက်နေသည် ။ ဒေါ်ဝေဝေမာသည် ဒီလို အလိုးမခံရတာ နှစ်ချီ ကြာခဲ့ပြီ ။
ကိုယ့်ဖါသာ လက်နဲ့ ပွတ်ပြီး အာသာဖြေခဲ့ရသလို အိမ်မှာ လူမရှိတဲ့ အချိန်တွေမှာ ခရမ်းသီးတောင့်ရှည်နဲ့ ထိုးသွင်းပြီး အာသာဖြေခဲ့တာဘဲ ရှိသည် ။ ပူေျနွးနွေး ယောက်ျား တယောက်ရဲ့ လီးအစစ်
ကို တောင့်တမိခဲ့တာတွေသည် အခုတော့ ပြည့်ဝရပြီ ။
" ကောင်းလား...မဝေ........ကောင်းလား....ကိုယ်လိုးပေးတာ ကြိုက်လား....." လို့ မေးလိုက်လို့ ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း " အင်း..ကြိုက်တယ်......ကြိုက်တယ်.." လို့ ဖြေလိုက်သည် ။ သူမ
ဖင်ကြီးတွေကိုလည်း ကော့ထားပြီး ဝှေ့ရမ်းပေးသည် ။ ဖွပ်ဖွပ်ဖွပ်.....ဖွပ်ဖွပ် ဘွတ်..ဖပ်ဖပ်ဖပ် အသံတွေ ဆူညံနေသည် ။ တိုးလုံရှိန်လည်း ဖင်ဖြူဖြူကြီးတွေကို ဖြဲလိုက် ဆုပ်ညှစ်လိုက်
အားမလိုအားမရနဲ့ ဖျန်းကနဲ ရိုက်ထည့်လိုက်နဲ့ လုပ်နေရင်း တအား လိုးထည့်ပေးသည် ။
သူ လိုးချင်နေတာ ကြာပြီ ဖြစ်တဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာသည် အခုတော့ သူ့ကို ဖင်ကြီးတွေ ထောင်ပေး ကုန်းပေးနေပြီ ဆိုတာကလည်း တိုးလုံရှိန်အဖို့ အိပ်မက်မက်နေသလို ပါဘဲ ။ မမျှော်လင့်ဘဲ ကံပေါ်
သွားတာ ဖြစ်သည် ။ မကြာခင် မောင်ဖြစ်တဲ့ မိုက်ကယ်နဲ့လည်း တွေ့ဖို့ ချိန်းထားခဲ့သည် ။ အမကို စိတ်ကြိုက် လိုးပြီးတဲ့အခါ မောင်ဆီကလည်း ငွေတွေ သိန်း တော်တော်များများကို အရယူလိုက်
အုံးမည် ။ တိုးလုံရှိန်ရဲ့ အသက်ရှူသံကြီးက တရှူးရှူးနဲ့ ။ ဖင်ကော့ကော့ပြီး ဒလစပ် ဖိလိုးပစ်နေသည် ။ အရှိန်က မြန်လာသည် ။ ဖန်းဖန်းဖန်းနဲ့ ဖင်တုံးကြီးတွေကို တအားရိုက်ထည့်ရင်း ဖိလိုးနေတာ
သူ့တကိုယ်လုံး ချွေးတွေ စိုရွှဲကာနေသည် ။
" အမလေး...အူး.....ကျမ...ပြီးတော့မယ်....အား...အား....တအား...တအား........ကောင်း...ကောင်း...အမလေး.........အား......"
ဒေါ်ဝေဝေမာက လမ်းဆုံးကို တက်လှမ်းတော့မယ့်အကြောင်းကို အသိပေးလိုက်တာနဲ့ တိုးလုံရှိန်လည်း အားကုန် ဆောင့်လိုးတော့သည် ။
" အို...အို......အာ....အိ.....ကောင်း...ကောင်း.......ကောင်းသွားပြီ...အို.....အား....ဟင်း....ကောင်းလိုက်တာ.....ဟာ...ဟာ...ဟာ........အိုး.....ဟီး...."
ဒေါ်ဝေဝေမာလည်း ပြီး..တိုးလုံရှိန်လည်း ပြီး...ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ပြီးသွားကြသည် ။ တိုးလုံရှိန်သည် ပြီးခါနီးလေးမှာ သူ့လီးကို စောက်ဖုတ်ထဲက ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ မျက်နှာ
တည့်တည့်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည် ။
" အား...အား...အား....အင်း........"
သုတ်ရည်တွေက တဖျပ်ဖျပ်နဲ့ ဒေါ်ဝေဝေမာရဲ့ မျက်နှာပေါ်ကို ပန်းမိသည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာသည် ပါးစပ်ကတော့ ဘာ တခွန်းမှ မပြောလိုက်ပေမယ့် စိတ်ထဲကတော့ " တော်တော် ယုတ်မာ ပက်စက် မိုက်ရိုင်းတဲ့ သတ္တဝါကြီး..." လို့ ပြောဆိုလိုက်ပါသည် ။
မိုက်ကယ်သည် ငွေထုပ်ကြီးတွေနဲ့ တိုးလုံရှိန် ချိန်းထားတဲ့ ဟိုတယ်ကို ရောက်လာသည် ။
ဟိုတယ် အောက်ထပ်က စားသောက်ဆိုင်မှာ ထိုင်လိုက်သည် ။ ဟိုတယ်ဝန်ထမ်းလေး တယောက် သည် သူ့ဆီကို လျောက်လာနေသည် ။
" ညီလေး ..ဒီမှာ ရဲစခန်းမှူး တိုးလုံရှိန် ကို တွေ့မိလားကွ....သူနဲ့ ချိန်းထားလို့..."
" ဟုတ်အကို..စောစောကတော့ မိန်းမ တယောက်နဲ့ အပေါ်ထပ် ကို တက်သွားတာ မြင်လိုက်သလိုဘဲ...."
" ဟင်..ဟုတ်လား....."
" ဟုတ်...အကို.ကျနော် မန်နေဂျာကို သွားမေးပေးရမလား..."
" အေးကွာ..မေးပေးကွာ..."
မိုက်ကယ် ထိုင်စောင့်နေသည် ။
စိတ်ထဲမှာ အိမ်အကူ မိသုန်ကို လုပ်လိုက်လို့ ပိုက်ဆံတွေ တပုံကြီး ထွက်သွားရပြီ လို့ တွေးနေသည် ။ အင်း..ငါလည်း ဇွတ်တရွတ် လုပ်မိတာ အကြိမ်ကြိမ်ဘဲ ။ အမကလည်း ဆဲလှပြီ ။
ဒီအချိန်မှာ တိုးလုံရှိန် သူ့ဆီကို လျောက်လာနေတာကို မိုက်ကယ် တွေ့လိုက်ရသည် ။
" ဟေး.....မိုက်ကယ်...စောင့်နေတာ ကြာပြီလား....."
" မကြာသေးပါဘူး..ဆရာ....."
" မင်း ယူခဲ့ပြီလား.....ပိုက်ဆံ..."
" ဟုတ်ကဲ့ဆရာ..ဆရာ မှာတဲ့ အတိုင်း ယူခဲ့ပြီဗျ..."
" အေး..အေး..ကောင်းတယ်.....ဒါနဲ့ မင် အမ မဝေကော..."
" မသိဘူးဗျ..အပြင်ထွက်သွားတာဘဲ.....ဆိုင်မှာ မရှိဘူး......"
" အေး..အေး...ထားခဲ့..ထားခဲ့...မင်း စောက်ရမ်း လုပ်ခဲ့တာတွေက တော်တော်လေး ရှင်းနေရတယ်....ရပါတယ်ကွာ..ငါ ကြည့်လုပ်ပေးလိုက်မယ်..မပူနဲ့တော့....ကဲ ပြန်..ပြန်......"
" ကျေးဇူးဘဲနော်..ဆရာ....."
" ကောင်းပြီ....ရတယ်..ရတယ်.....လုပ်လိုက်မယ်...အကုန်......"
မိုက်ကယ်လည်း ပြန်သွားရော တိုးလုံရှိန်သည် ငွေတွေ ပါတဲ့ အိတ်ကြီးတွေကို ဆွဲလို့ အပေါ်ထပ် ဟိုတယ်ခန်းကို ပြန် တက်သွားသည် ။
ဒေါ်ဝေဝေမာကို နောက်တချီလောက် ဆွဲလိုက်အုံးမည် လို့ တွေးရင်း ...။
အခန်း ( ရ )
မိသုန် သည် ဒေါ်ဝေဝေမာနဲ့ မိုက်ကယ်တို့ အိမ်ကနေ ခွာခဲ့ရပြီ ။
စခန်းမှူးကြီး တိုးလုံရှိန်က အဲဒီအိမ်ကို မပြန်ခိုင်းတော့ဘူး ။ လုံခြုံစိတ်ချရတဲ့ နေရာကို ပို့မည် လို့ ပြောသည် ။ တိုးလုံရှိန်သည် တက်ဆီကား တစီးနဲ့ မိသုန်ကို ခေါ်သွားသည် ။ ရဲစခန်းကနေပြီး
နာရီဝက်လောက် သွားရသည် ။
လမ်းမှာ..." မိသုန်...နင် အခု ရောက်မယ့်နေရာမှာ ကောင်းကောင်းနေနော်..သူတို့ စကားကို နားထောင်..ခိုင်းတာကို လုပ်.....ငါ့ကို နံမည် မဖျက်နဲ့..." လို့ မှာသည် ။ မိသုန်လည်း " ဟုတ်...ဟုတ် "
လို့ ပြောလိုက်သည် ..။
ဘယ်နေရာတွေ ရောက်လို့ ရောက်မှန်းလည်း မိသုန် မသိဘူး ။ ကားတွေကလည်း များလိုက်တာ ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း တလိမ့်လိမ့်နဲ့ မောင်းနေရသည် ။
လမ်းမကြီး အတိုင်း မသွားတော့ဘဲ လမ်းသေးသေးလေးထဲမှာ အကြာကြီး သွားရပြန်သည် ။ လမ်းက တော်တော် ဆိုးသည် ။ တက်စီကားလေး လှုပ်ခါ ခုန်ပေါက်နေသည် ။ တော်တော်လေး သွား
လိုက်ပြီးတဲ့အချိန် ခြံဝင်းကြီးတဝင်းထဲကို ချိုးကွေ့ဝင်လိုက်သည် ။ ခြံထဲမှာ တိုက်တလုံး ။ တိုက်ဟောင်းတလုံး လို့ ဆိုရမည် ။ ခြံအပေါက်ဝ တံခါးမှာ လူကြီးတယောက် ရပ်နေသည် ။
တိုးလုံရှိန်က " မညွန့်...ရှိလားကွ.." လို့ ဒီလူကြီးကို မေးလိုက်သည် ။ ဒီလူကြီးက တိုက်ဖက်ကို လက်နဲ့ ညွှန်ပြသည် ။ ပါးစပ်က ဘာမှ မဖြေဘူး...။
တက်စီကားသည် တိုက်ပေါက်ဝမှာ ထိုးဆိုက်လိုက်တဲ့အခါ တိုက်ထဲက လူကြီးတယောက် ပြေးထွက်လာသည် ။
" ဟာ...ဆရာ.....ဆရာတိုး....."
" ဟေး.....မောင်မြို့ ....ဘယ်လိုလဲကွ......မညွန့်ကော...ရှိလား...." လို့ တိုးလုံရှိန်က ထွက်လာသူ လူကြီးကို မေးသည် ။
" ရှိတယ်...ဆရာ.....လာ..ဆရာ...ဘာလုပ်ပေးရမလဲ..တခုခု စားမလား....."
တိုးလုံရှိန်က တက်စီကားထဲက ဆင်းသည် ။ မိသုန်ကိုလည်း ဆင်းခိုင်းသည် ။ တက်စီကားကို ပြန်ခိုင်းလိုက်ပြီးတဲ့နောက် တိုးလုံရှိန်သည် မိသုန်နဲ့အတူ တိုက်ထဲကို ဝင်သည် ။ မောင်မြို့ ဆိုတဲ့
လူကြီးက ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ထဲကို ခေါ်သွားသည် ။
အတွင်းခန်းထဲက မိန်းမ ခပ်ဝဝကြီး တယောက် ထွက်လာသည် ။
" ဟယ်...ဆရာတိုး.......ကြွပါ...ကြွပါ.......ပေါ်တော်မူကြီး..."
" မညွန့် ...နေကောင်းလား...."
" ကောင်းပါတယ်ရှင်..ရှင်ကော....."
" ကျုပ်ကတော့ အမြဲ မာနေမြဲ..ဟဲဟဲ..."
" ထိုင်ပါအုံး...ဘာစားမလဲ..အအေး သောက်မလား..မောင်မြို့ရေ..စားစရာ သောက်စရာ လုပ်လေကွယ်....."
" မညွန့်..ဒီကလေးမက မိသုန်....တဲ့...သုန်နီပေါ့....မညွန့်ဆီမှာ ခဏ ထားမလို့....."
" အင်း..ရတယ်လေ...ထား...ထား..."
" မညွန့်ကဘဲ သူ့ကို ပညာတွေ စုံသွားအောင် သင်ပေးရလိမ့်မယ်....."
မညွန့်က နားလည် သဘောပေါက်တဲ့ပုံနဲ့ ခေါင်းညှိမ့်ပြသည် ။
" ကဲ..ကျုပ် မပြန်ခင် သူ့ကို သေသေချာချာလေး မှာစရာလေးတွေ မှာခဲ့ချင်တယ်...အခန်းတခန်း စီစဉ်ပေးဗျာ..မညွန့်...."
" လာ..လာ..ကျမ အိပ်ခန်းကိုဘဲ သုံးလိုက်....."
မိသုန်လည်း စခန်းမှူးကြီးနဲ့အတူ ဒေါ်ညွန့်ရဲ့ အိပ်ခန်းလို့ ပြောတဲ့ အိပ်ခန်းတခန်းထဲကို လိုက်သွားရသည် ။
တိုးလုံရှိန်ကြီးက " မိသုန်..နင့်ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကို အကုန်လုံး တခုမကျန် ချွတ်ပစ်လိုက်ဟာ..နင့်ကို ငါ မလိုးရသေးဘူး.....နင် လီးစုတ်ပေးတာကိုဘဲ ခံဖူးတယ်..ငါတို့
လိုးကြရအောင်..." လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ မိသုန်လည်း ငြင်းပယ်နိုင်စွမ်း မရှိတာမို့ သူခိုင်းတဲ့အတိုင်း ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကို အကုန်လုံး ချွတ်ပစ်လိုက်ရပါသည် ။
တိုးလုံရှိန်လည်း မိသုန် အဝတ်အစားတွေ ကို ချွတ်ပစ်နေတာကို မျက်လုံးကြီး ပြူးပြီး ကြည့်နေသည် ။
သူ့လက်တဖက်ကလည်း ပေါင်ကြားက ငေါငေါကြီး ထောင်ထနေတဲ့ မာမာအမြောင်းကြီးကို ဘောင်းဘီ အပေါ်ကနေ ပွတ်သပ်နေသည် ။ မိသုန်ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ အဝတ် တခုမှ
မကျန်တော့တဲ့အခါ လုံးတင်းနေတဲ့ နို့နှစ်လုံးကို သူ့လက်တဖက်နဲ့ လှမ်းကိုင်လိုက်သည် ။
" အင်း..နင့်နို့တွေက တော်တော် လှတာဘဲ...ဟူး...ချောမွတ်နေသလို တင်းတင်းလေး.....ကိုင်လို့ ကောင်းလိုက်တာ...."
မိသုန်လည်း မျက်လုံးတွေ စုံမှိတ်ထားလိုက်သည် ။
" မိသုန်..နင် စောက်မွှေးတွေ ပြောင်အောင် ရိပ်ထားပါလား....အိုး.......ဖေါင်းမို့ ပြောင်တင်းနေတယ်ဟာ.....မိုက်တယ် "
တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လက်ညှိုးတုတ်တုတ်ကြီးက မိသုန်ရဲ့ စောက်ပတ်ကို ပွတ်ဆွဲနေသည် ။ စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေသည် ကာမရှေ့ပြေး စောက်ရည်လေးတွေနဲ့ စိုစပြုနေပြီ ။ အလိုမတူဘူး ဆိုပေမယ့် နို့ကို ကိုင်လိုက် စောက်ပတ်ကို နှိုက်ပွတ်လိုက်ဆိုတော့ သဘာဝ စိတ်တွေက အထိအတွေ့ကို မလွန်ဆန်နိုင် ။
အရည်က ရွှဲလာရသည် ။
" ဟင်း..ဟင်း....ဟင်......."
မိသုန်လည်း သူဆွလို့ ထလာပြီ ။
" လီးစုတ်ပေးအုံးဟာ....."
တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လီးကြီးက ကြောက်စရာကြီး .။ လူနဲ့ လီးနဲ့ မလိုက်ဘူး ။ တုတ်ဖီးနေတဲ့လီးရှည်ကြီးသည် အကြော
အပြိုင်းပြိုင်းထပြီး ဒစ်ကြီးကလည်း မှိုကြီးတပွင့်လို ကားကားကြီး ။ မိသုန်လည်း စုတ်ဖူးရတဲ့ ကိုမိုက်ရဲ့ လီးနဲ့ဒီ စခန်းမှူးကြီးရဲ့ လီးကို နှိုင်းမိနေသည် ။
မိသုန်ရဲ့လက်ထဲကို လီးတုတ်ကြီး ရောက်လာပြီ ။
မထူးတော့တဲ့ ဘဝမို့ သူ့လီးကြီးကို စေတနာထားပြီး ပွတ်သပ်ပေးနေမိသည် ။ မိသုန် ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ပေးနေတာကို သူကြိုက်ပုံရသည် ။ ဒစ်ကြီးထိပ်က အပေါက်လေးထဲက အရည်ကြည် စေးထန်းထန်းလေးတွေက ယိုလို့။
မိသုန်လည်း ပါးစပ်ထဲ ငုံပြီး စစုတ်ပေးလိုက်သည် ။ လီးကြီးက နံနံကြီး ။ အရသာက ငံကျိကျိနဲ့ ။ တပြွတ်ပြွတ်နဲ့ လီးစုတ်ပေးနေတဲ့ မိသုန်ရဲ့ နို့တွေကို ဘဲကြီးက ကောင်းကောင်း ဆုပ်နယ်နေသည် ။
ကျားကြောက်လို့ ရှင်ကြီးကိုး ရှင်ကြီး ကျားထက်ဆိုး ဆိုသလို ဖြစ်နေပြီ ။
အားနည်းသူကို နှိပ်စက် အနိုင်ကျင့်တဲ့ မိုက်ကယ်လို လူတွေကို အရေးယူရမယ့်အစား သူကပါ ထပ်ပြီး ဖိနှိပ်
စော်ကားနေတဲ့ တိုးလုံရှိန်လို လူတွေက ဒုနဲ့ဒေး ...ဒီကမ္ဘာမှာ အများကြီးဘဲ ။
မိသုန်ကို စိတ်တိုင်းကျ လီးစုတ်ခိုင်းပြီးတဲ့နောက် တိုးလုံရှိန်က ကုတင်စောင်းမှာ ပက်လက် အိပ်ခိုင်းပြီး ပေါင်တန်တွေကို ဖြဲကား ခြေထောက်တွေကို သူ့လက်ဖျန်ပေါ် တင်မပြီး မို့ထွက်နေတဲ့ မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ ကို သူ့လီးကြီး ထိုးစိုက် ဖိသွင်းလိုက်သည် ။
လီးကြီးက တုတ်ဖြိုးလှတာမို့ မိသုန်ရဲ့စောက်ဖုတ်ဟာ ပြိကနဲ မြည်အောင် ပြဲသွားသည်လို့ မိသုန် ထင်လိုက်မိ သည် ။
" အား......ကျွတ်ကျွတ်...အမလေး...ပြဲသွားပြီလား...."
" မပြဲပါဘူးဟာ...စောက်ပတ်ဆိုတာ ရာဘာလိုဘဲ....လီးဆိုက် မျိုးစုံ သွင်းလို့ရတယ်.....နောက်တော့ ကောင်းသွားမှာ......."
တိုးလုံရှိန်က ခပ်ပေါ့ပေါ့ဘဲ ပြောလိုက်ပြီး သူ့လီးကြီးကို ဆက်သွင်းလိုက်သည် ။
တထစ်ထစ်နဲ့ စောက်ခေါင်းထဲကို လီးတုတ်တုတ်ကြီး ဝင်ရောက်သွားသည် ။
မိသုန်လည်း..." အား....အား....အား...." နဲ့ အော်ရင်း အိပ်ရာခင်းကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ရှုံ့မဲ့နေသည် ။
တိုးလုံရှိန်က တစ်ဆို့ကြီး ဖြစ်နေတဲ့ လီးနဲ့ စောက်ပတ် တပ်ရက်စွပ်ရက် နေရာကို တံတွေးတွေ ထွေးထည့်သည်။
ထိုးလိုက် ဆုတ်လိုက်နဲ့ မရမက သွင်းသည် ။ ထိုးသည် ။
မိသုန် အော်ရင်း ညည်းရင်း ဘဲကြီး အတင်းလိုးတာတွေကို ခံနေရသည် ။ အဝင်အထွက် ညက်ညောလာတဲ့အခါ
တိုးလုံရှိန်က " ဟီး..ငါမပြောလား...လိုးလို့ ရပါတယ် လို့....နင့်စောက်ပတ်လေးက ခံနိုင်ရည် ရှိပါတယ်ဟ.....ပုဇွန်
ဆိတ်လေး ဘယ်လောက်ငယ်ငယ် ပင်လယ်တော့ ကူးနိုင်တယ် ဆိုတာ ကြားဖူးတယ် မဟုတ်လား...." လို့ ပြောလိုက်ရင်း တဖပ်ဖပ်နဲ့ ဆက်တိုက်ဆောင့် လိုးပါတော့သည် ။
တိုးလုံရှိန်လည်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ထည့်လိုးရင်း သုတ်ရည်တွေ တဖျတ်ဖျတ်နဲ့ မိသုန် ဘိုက်သား ချပ်ချပ်လေး အပေါ်ကို ပန်းထုတ်ရင်း ပြီးသွားသည် ။
" ကဲ ကောင်မလေး..မညွန့် အိမ်မှာ အေးဆေး နေခဲ့..ငါ မကြာခင် ပြန်လာခေါ်မယ်...."
တိုးလုံရှိန်က မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်အုံကြီးကို လက်နဲ့ တချက် ညှစ်လိုက်ရင်း အခန်းထဲက ထွက်သွားတော့သည် ။
အခန်း ( ၈ )
ဖါခေါင်းမညွန့်သည် စခန်းမှူးကြီး တိုးလုံရှိန် လာပို့ပေးသွားတဲ့ ကောင်မလေးကို သေသေချာချာ ကြည့်နေသည်။
" ဟဲ့ကောင်မ.....နင့်ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေ အားလုံးကို တခုမကျန် ချွတ်လိုက်စမ်း...." လို့လည်း ပြောလိုက်တဲ့
အချိန် သူ့လက်ထောက် ဖါခေါင်းမောင်မြို့ကလည်း ကောင်မလေးရဲ့ ကိုယ်တုံးလုံးကိုယ် ကို တွေ့ရတော့မှာမို့ မျက်လုံးကြီး အပြူးသားနဲ့ ကြည့်နေသည် ။
မိသုန်က " ဘာလို့ ချွတ်ခိုင်းတာလဲ..ဘာလုပ်မလို့လဲ...." လို့ မညွန့်ကို ပြန်မေးလိုက်သည် ။
" ဖျန်း....ဖန်း....ဖန်း......"
မိသုန်း မျက်နှာတခုလုံး ပူစပ် နာကျင်သွားသည် ။
သူ့ကိုယ်လုံးကြီးနဲ့ မလိုက်ဖက်အောင် မြန်ဆန်လှတဲ့ မညွန့်ရဲ့ လက်ဝါးကြီးက မိသုန်ပါးတွေပေါ်ကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် ဆက်တိုက် ကျရောက်သွားသည် ။
ကံဆိုးမ သွားလေရာ မိုးက လိုက်လို့ရွာပြီ...။
မိုက်ကယ့်လက်က လွတ်တာနဲ့ စခန်းမှူးကြီး တိုးလုံရှိန်က ကျကျနန လီးစုတ်ခိုင်းလိုက်..တက်လိုးလိုက် ..။
အခု သူ့လက်ကနေ ဖါခေါင်းမညွန့် လက်ကို မိသုန် ရောက်ရပြန်ပြီ ။ ကံက နိမ့်ပြီးရင်း နိမ့်ရင်းပါလား...။
မိသုန်သိလိုက်ပြီ ။ သူ့ဘဝ မလွယ်တာ ။ ချက်ချင်းဘဲ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကို ချွတ်ချပစ်လိုက်သည် ။
မညွန့် ပြုံးသွားသည် ။ ဒီလိုမှပေါ့ ။
မိသုန်ရဲ့ ဖွံ့ထွားတဲ့ ရင်သားတွေ...ဘိုက်သားချပ်ချပ်...ဖြူဝင်း အချိုးကျတဲ့ပေါင်တန်တွေ..ပေါင်ကြားက တြိဂံပုံ
အမွှေးရေးရေးနဲ့ စောက်ဖုတ်.....တွေကို မညွန့် ကြည့်သည် ။ အားလုံး အိုကေ....။
ဟိုဖက်ကို လှည့်လိုက်စမ်း.....။
မိသုန်ရဲ့ စွင့်ကားတဲ့ ဖင်တုံးတွေကို ကြည့်သည် ။ အင်း...မဆိုးပါဘူး....။
ဒီကောင်မကို လိုင်းထဲ သွင်းရမှာမို့ အတွင်း ပစ္စည်း အခြေအနေကို သေသေချာချာ ကြည့်တာပါ ။
မောင်မြို့က သူ့မေးစိက မုတ်ဆိတ်မွှေးတိုတိုလေးတွေကို လက်နဲ့ ပွတ်နေရင်း..." အိုကေပါတယ်...မညွန့်.."လို့ ထောက်ခံပြောဆိုလိုက်သည် ။
မညွန့်က " နင်လိုးချင်လိုးလေ.....ကျန်တဲ့ကောင်တွေပါ လိုးချင်ရင် လိုးခိုင်း....ကွင်းဖွင့်ပွဲပေါ့ ..." လို့ ခပ်တည်
တည်နဲ့ ပြောလိုက်ရင်း အိပဲ့အိပဲ့နဲ့ အခန်းထဲက ထွက်သွားလေသည် ။
မောင်မြို့လည်း အခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကို ချွတ်ချလိုက်သည် ။
မိသုန်သည် မောင်မြို့ရဲ့ ပေါင်ကြားက ထိုးထွက်နေတဲ့ လီးညိုညိုကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသည် ။
အားပါး..သူ့ထက်သူ လူစွမ်းကောင်းတွေဘဲ ။ တိုးလုံရှိန်ရဲ့ လီးကို ကြီးလှပြီ ထင်ထားတာ ။ ဖါခေါင်းမောင်မြို့ကလည်း တော်တော် ကြီးသည် ။ ရှည်လည်း ရှည်သည် ။
" ကောင်မ...လာ..လီး လာစုတ်....."
မောင်မြို့က လေသံက မာလှသည် ။ မောက်မာပါသည် ဆိုတဲ့ ပုလိပ်တွေထက်တောင် သူ့လေသံက မာကြောနေသည် ။
မိသုန်သည် သူခိုင်းတဲ့အတိုင်း လီးကို မစုတ်လို့ရှိရင် မညွန့် ဆော်သလိုဘဲ သူ့ကို ဒီလူကြီးကလည်း ဆော်မှာ
သေချာနေတာကြောင့် သူ့ပါးစပ်နားကို တိုးကပ်ပေးလာတဲ့ လီးညိုညိုကြီးကို ငုံပစ်လိုက်သည် ။
မောင်မြို့သည် မိသုန် လီးစုတ်ပေးနေတာကို ခါးကော့ပြီး အရသာခံနေသည် ။
မိသုန်လည်း မိုက်ကယ် နဲ့ တိုးလုံရှိန်တို့ကို စုတ်ပေးဖူးခဲ့လို့ လီးကောင်းကောင်း စုတ်တတ်နေပြီ ။ မောင်မြို့ကို ကျကျနန စုတ်ပေးလိုက်သည် ။
မေင်မြို့သည် တော်တော်နဲ့ စုတ်တာကို ရပ်လိုက်လို့ မပြောဘဲ မျက်လုံးတွေ မှိတ်လို့ ခံယူနေသည် ။
ပါးစပ်တွေလည်း ညောင်းလှပြီ ။ ကိုယ့်ဖါသာ ရပ်လိုက်လို့ ရှိရင်လည်း ပါးကို တဖျန်းဖျန်းနဲ့ ပိတ်ပိတ် ရိုက်လိမ့်မည် ။ မိသုန်လည်း သူ မပြောမချင်း လီးကြီးကို စုတ်ပေးနေလိုက်သည် ။
" တော်တော့စောက်ကောင်မ..စုတ်နေတာ စိတ်မပါသလို နဲ့..ငါထကန်လိုက်လို့ နင် နာမယ်....ကဲ..ဖင်ကုန်းစမ်း.....
နင့်ကို ခွေးလိုးလိုးမယ်...."
ရင့်သီးတဲ့ စကားလုံးတွေကို မကြိုက်ပေမယ့် သူတို့ လက်ထဲ ရောက်နေရတဲ့ ဘဝကြောင့် မိသုန်လည်း ဘာ
မှ ပြန်မပြောနိုင်..မလုပ်နိုင်ဘဲ သူခိုင်းတဲ့အတိုင်း ဖင်ကုန်းပေးလိုက်ရသည် ။
မောင်မြို့လည်း ဖင်တုန်းတွေကြားထဲက ပြူးဖေါင်းထွက်နေတဲ့ မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို သူ့လီးကြီးကို တေ့ကာ
ဖိသွင်းလိုက်သည် ။ မညှာမတာ တအား ထိုးသွင်းလိုက်တာ ။
" အိုး......အမလေး....."
မောင်မြို့က လီးတဆုံး ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး ဖင်တုံးတွေကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်ရင်း တဇွတ်ဖွတ်နဲ့ လိုးသည် ။
" အား......အား......အား......."
ကောင်မလေး လီးကြုံဖူးပေမယ့် အခုမှ စကြုံဖူးတာ လို့ စခန်းမှူးက ပြောပြသွားသည် ။ ဟုတ်သည် ။
ကောင်မလေးရဲ့ စောက်ဖုတ်သည် တော်တော့်ကို ကြပ်ဆဲ ကောင်းဆဲ ဆိုတာကို မောင်မြို့ လက်တွေ့ သိလိုက်ရပြီ ။ ဈေးတင်ပြီး အစွံထုတ်ရမည် လို့ တွေးရင်း မိသုန်ကို တအား ဆောင့်ဆောင့် လိုးလေတော့သည် ။
မောင်မြို့အဖို့ သူတို့ လက်ထဲမှာ ထိန်းကိုင်ထားတဲ့ ကောင်မလေးတွေကို အမြဲလိုးနေလို့ ရိုးအီနေပြီ ။အခု မိသုန်လို အသစ်ကလေးတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ လိုးစမ်းရတာကို မောင်မြို့ ကြိုက်သည် ။ မောင်မြို့ရဲ့တပည့် နှစ်ယောက်ကလည်း မောင်မြို့ လိုးအပြီးမှာ တန်းစီဖို့ စောင့်နေကြသည် ။
အချောင်း ဝါသနာပါတဲ့ မောင်မြို့ရဲ့ တပည့် မဲကြုတ်ကတော့ မောင်မြို့ မိသုန်ကို လိုးနေတာကို ချောင်းကြည့်
နေသည် ။ မိသုန်ရဲ့ ပေါင်တန်တွေကို ဖြဲကားပြီး အပေါ်ကနေ ခွရင်း မြေစိုက်လိုးနည်းနဲ့ ဖိဖိလိုးနေတာက အားရစရာ ကောင်းလှသည် ။
မဲကြုတ်သည် ဖင်ကြိုက်သည် ။ ဖင်ပေါက်ကို လိုးရတာ ကြိုက်သည် ။ ဒါကြောင့် သူ့ဘော်ဒါအရင်းအခြာတွေက" မတ်ကြီး " လို့ ခေါ်ကြသည် ။ မဲကြုတ်က ကောင်မတွေကို ဖင်လိုးပြီးရင် အပေါင်းအသင်းတွေကို " ငါ မတ်စ် ဖွင့်ခဲ့တယ်ကွ..." လို့ အမြဲ ပြောတတ် ကြွားတတ်လို့ ကြာတော့ သူ့ကို မတ်ကြီးလို့ ခေါ်ကြတာ ။
အလိုးကြမ်းတဲ့ သူ့ဆရာ မောင်မြို့ လိုးနေတာကို မဲကြုတ် အရမ်း သဘောကျနေသည် ။ အလိုးသန်တဲ့ ဆရာ
မောင်မြို့ကိုလည်း စိတ်ထဲက အားကျ ချီးကျူးနေသည် ။ ဟီး..ဆရာသမားက တော်တော် အလိုးကောင်းတာဘဲ..ငါ တနေ့ သူ့အသက်အရွယ် ကို ရောက်သွားရင် သူ့လောက် လိုးနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး.....လို့ စဉ်းစားနေသည် ။
မိသုန် အတော် ခံလိုက်ရသည် ။ ကြုံဖူးတဲ့ လိုးသူတွေထဲ မောင်မြို့ လိုးတာက အကြမ်းဆုံး ။ နည်းနည်းမှ မသက်ညှာဘဲ တအား ကြမ်းလွန်းသည် ။
မောင်မြို့ ပြီးတာကလည်း တိုးလုံရှိန်ထက် ပိုဆိုးသည် ။ တိုးလုံရှိန်က သူ့သုတ်ရည်တွေကို မိသုန်ရဲ့ ဘိုက်သားအပေါ်မှာ ထုတ်လွှတ်သွားခဲ့သည် ။ မောင်မြို့ကတော့ နိုင်ငံခြား အပြာ ဇာတ်ကား ဆန်ဆန် သူ့သုတ်ရည်တွေကို မိသုန်ပါးစပ်ကို ဟခိုင်းထားပြီး ပန်းထည့်သည် ။ သုတ်ရည်တွေကို မြိုချခိုင်းသည် ။
မောင်မြို့ ထွက်သွားပြီးတာနဲ့ သူ့တပည့် တင်ကြိုင် ဝင်လာသည် ။ တင်ကြိုင်သည် အမူးသမား ။ တချိန်လုံး ကို အရက်မူးနေတဲ့ကောင် ။ ဖါအိမ်က လူမိုက်မို့ ဖါမတွေကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆက်ဆံတာက သူ့အကျင့် ။
တင်ကြိုင်က မိသုန်ကို လီးစုတ်ခိုင်းတာက မိသုန်ရဲ့ ဆံပင်တွေကို လက်တဖက်နဲ့ စုကိုင်ပြီး လီးနဲ့ ပါးစပ်ထဲကို ကော့ကော့ လိုးထည့်တာ ။
" အွတ်..ပြွတ်.......ပြွတ် . . အု....အု......"
မိသုန် ပါးစပ်ပေါက်ထဲ သူ့လီးရှည်လမျောကြီးကို တဆုံး ထိုးသွင်းပြီး တအားပိတ်ဆောင့်လို့ မိသုန် အတော် ခံ
လိုက်ရသည် ။ သေချင်းဆိုးတွေ..မသေခင် ဝဋ်လည်ကြပါစေ....မအေ....တွေ....လို့ မိသုန် မျက်ရည်တောက်တောက်
ကျရင်း စိတ်ထဲက ဆဲနေမိသည် ။
တင်ကြိုင်က ပုံစံ မျိုးစုံ ပြောင်းပြီး စိတ်ကြိုက် လိုးသည် ။ စိမ်ပြေနပြေ လိုးသည် ။ မိသုန် အတော် ခံလိုက်ရသည် ။ မောင်မြို့နဲ့ တိုးလုံရှိန်ကလည်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးသွားခဲ့ကြသည်လေ ။
အဆိုးဆုံးကတော့ တင်ကြိုင် ပြီးသွားပြီးတဲ့နောက် ဝင်လာတဲ့ မဲကြုတ်ပါဘဲ ။
မိသုန်သည် မဲကြုတ်ကို တအား စိတ်နာ မုန်းတီးသွားသည် ။
အခါအခွင့်သင့်ရင် မဲကြုတ်ကို တနည်းနည်းနဲ့ လက်စားပြန်ခြေမည် လို့လည်း စိတ်ထဲမှာ တေးထား မှတ်ထား
လိုက်သည် ။ မဲကြုတ်သည် လိုးတာကလည်း စောက်ဖုတ် တင် မက ဖင်ကိုပါ တအား လိုးသည် ။ လူကိုလည်း
ရိုက်နှက် နှိပ်စက်သည် ။ မိသုန်ရဲ့ နို့သီးခေါင်းလေးတွေကို တအားဆွဲလိန်သလို တခြားနေရာတွေကိုလည်း လူ
မဆန်ဘဲ ရိုက်နှက်သည် ။
မဲကြုတ်လိုးလိုက်လို့ မိသုန်သည် ဖင်ပေါက်က တအား နာကျင်ပြီး လမ်းတောင် ကောင်းကောင်း မလျောက်နိုင် ။
ဖါခေါင်းမကြီး မညွန့်သည် မဲကြုတ်ကို ဆဲသည် ။ " လိုးရင်လည်း ပုံမှန် မလိုးဘူး...နင်လုပ်တာနဲ့ သူ အနာ
ပျောက်တဲ့အထိ ါ စောင့်ရအုံးမယ်...ငါက ဟို သူဌေးသားကို ထည့်ပေးမလို့..နင် စောက်ကျင့်မကောင်းဘူး...
မဲကြုတ်..ဖင်ဘဲ လိုက်လိုးနေတာဘဲ..." လို့ တဗျစ်တောက်တောက် နဲ့ ဆဲနေသည် ။
ဆယ်အိမ်မှူးကိုတင့်ဆွေသည် ဒေါ်ဝေဝေမာ နဲ့ သူ့မောင် မိုက်ကယ်တို့ နှိပ်စက်ညှင်းပန်းနေတဲ့ အိမ်အကူ
ကောင်မလေး မိသုန်ကို သူ ကယ်တင်လိုက်နိုင်သည် လို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည် ။ သူ သတင်းပို့လိုက်လို့ ရဲစ
ခန်းက စခန်းမှူးကိုယ်တိုင် ကားနဲ့ ရောက်လာပြီး ဒေါ်ဝေဝေမာ နဲ့ မိုက်ကယ်တို့ကို ဖမ်းခေါ်သွားခဲ့သလို မိသုန်ကိုလည်း ကယ်ဆယ်ရေး လူမှုရေး အဖွဲ့တခုခုဆီကို ပို့လိုက်ပြီ လို့ ယူဆခဲ့သည် ။ ထူးဆန်းတာက ဒီ
အမှုနဲ့ ပတ်သက်လို့ ရဲစခန်းကရော တရားရုံး သို့မဟုတ် အဖွဲ့တခုခုက သူ့ကို ခေါ်မမေးဘူး ။
သို့ပေမယ့် နှစ်လလောက် ကြာတဲ့အခါ ဆယ်အိမ်မှူးကိုတင့်ဆွေသည် သူထင်ထားခဲ့တာတွေမှာ အကုန်လွဲနေ
သည် ဆိုတာကို သဘောပေါက် သိရှိသွားသည် ။ သူ့ရဲ့ ငယ်သူငယ်ချင်း စိန်ဝင်းမောင် နိုင်ငံခြား သဘေ်ာလိုက်
ရာက ပြန်လာတော့ သူ့ကို အရက်တိုက် ထမင်းကျွေးပြီး ပြုစုသည် ။ စိန်ဝင်းမောင်နဲ့ သူက တကယ့် သူငယ်ချင်း အရင်းတွေ ဆိုတော့ သူကြီးပွားတဲ့အခါ သူငယ်ချင်းကို ပြန်ပြုစု ကျွေးမွေးတာပါ ။ စိန်ဝင်းမောင်က
အရက်နဲ့ အစားအသောက် တင် မကသေးဘဲကတ ကေတီဗီကိုလည်း ကိုတင့်ဆွေကို ခေါ်သွားသည် ။
ကေတီဗီမှာ သီချင်းတွေ အော်ဆိုကြရင်း ဧည့်ခံတဲ့ ကောင်မလေးတွေကို ဟိုပွတ်ဒီပွတ် လုပ်ကြသည် ။ ကောင်မလေးတွေက သူတို့ကို ကောင်းကောင်း အကိုင် မခံကြဘူး
။ ကိုင်ချင်လို့ ရှိရင် ပိုက်ဆံ တထောကြီး ပေးရမည် လို့ တောင်းဆိုကြတဲ့အခါ စိန်ဝင်းမောင်က " ဈေးကြီးလွန်းတယ်....ကိုင်ဖို့အတွက် ဒီလောက်တောင်
ပေးမယ့်အစား အပြတ် ခေါ်ချလိုက်တာက ကောင်းမယ်....ငါ ဘိ သိတယ်....ဖါဘဲ သွားချရအောင် " လို့ ပြောပြီး ကိုတင့်ဆွေကို သူသိတဲ့ ဘိတခုကို ခေါ်သွားသည် ။
ဒီဘိက စော်ငယ်လေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်..အသစ်တွေလည်း အမြဲ ထပ်ရောက်တယ် လို့ စိန်ဝင်းမောင်က လမ်းမှာ ပြောပြလာသည် ။
ဘိက ခြံဝင်းကျယ်ထဲမှာ မို့ လူမမြင်နိုင်ဘူး ။
ဖါခေါင်းမကြီးက သူထိန်းထားတဲ့ ကောင်မလေးတွေကို ခေါ်ပြသည် ။
( ဟင်.......မိသုန်......)
အခန်း ( ၉ )
ဆယ်အိမ်မှူးကိုတင့်ဆွေသည် တအား အံ့ဩသွားသည် ။
အဆင်ပြေသွားခဲ့ပြီလို့ ထင်ခဲ့တဲ့ မိသုန်သည် ဖါအိမ်မှာ ရောက်နေသည် ။
ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ ။
ဖါခေါင်းမကြီး အထဲ ဝင်သွားတုံး မိသုန်ကို ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီဘဝရောက်သွားတာလဲ လို့ သူမေးကြည့်သည် ။ မိသုန်က ဖြစ်ပျက်တာတွေကို ပြောပြသည် ။
အဓိက က ရဲစခန်းမှူး တိုးလုံရှိန်ပါဘဲ ။ သူက ဖါခေါင်း လက်ထဲကို ထည့်ပေးသွားတာ ။ ရောင်းစားလိုက်တာကို ခံလိုက်ရသည် လို့ မိသုန်က ပြောသည် ။ ဆယ်အိမ်မှူးကိုတင့်ဆွေသည် မိသုန် အဖြစ်ကို စိတ်မကောင်း ဖြစ်ပြီး မတရား အလုပ်ခံရတာကို တိုင်တန်းပေးမည် လို့ မိသုန်ကို ဂတိပေးပြီး ပြန်သွားသည် ။
နောက်တနေ့ မနက်မှာ ဆယ်အိမ်မှူးကိုတင့်ဆွေသည် ရဲစခန်းကို သွားပြီး စခန်းမှူးတိုးလုံရှိန်နဲ့ တွေ့ဖို့ ကြိုးစားသည် ။ သို့သော် စခန်းမှူး မရှိဘူး...လို့ဘဲ ရဲတွေက သူ့ကို ပြောကြသည် ။ သူ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပေမယ့် စခန်းမှူးနဲ့ တွေ့ဖို့ အခွင့်မသာခဲ့ဘူး ။ ဖုန်းလည်း ဆက်လို့ မရဘူး ။
မိသားစုရဲ့ ချို့တဲ့ဆင်းရဲတဲ့ အခက်အခဲကို ကူညီဖြေရှင်းပေးဖို့ ရန်ကုန်မြို့ကို တက်လာပြီး အိမ်အကူ လုပ်ခဲ့တဲ့ မိသုန်သည် လူယုတ်မာတချို့ကြောင့် ပြည့်တန်ဆာ ဘဝကို သက်ဆင်းသွားရပြီးနောက် သူ့ကို မတရား နှိပ်စက်ပြီး ဒီဘဝကို ရောက်အောင် တွန်းပို့ခဲ့တဲ့လူတွေနဲ့ သူမကို လူမဆန်အောင် ရက်စက်ခဲ့တဲ့ ပြည့်တန်ဆာခေါင်း
ဒေါ်ညွန့် မောင်မြို့နဲ့ မဲကြုတ်တို့လို လူစားတွေကို စိတ်နာမုန်းတီးပြီး လက်စားခြေ တုံ့ပြန်ချင်တဲ့စိတ်တွေဟာ တနေ့တခြား များပြားနေသည် ။
မိုးသည်းတဲ့ ညတညမှာ မိသုန်ကို တယောက်ထဲ ဆက်ဆံပါမည် လို့ပြောပြီး ခေါ်လာခဲ့တဲ့ ကောင်လေး တယောက်က သင်းချိုင်းကုန်းကြီးထဲကို ခေါ်လာခဲ့သည် ။ တကယ်တော့ ဒီလိုနေရာမျိုးကို မိသုန် မလိုက်လိုပါ ။
တဝီးဝီးတိုက်ခတ်နေတဲ့ လေတွေကြောင့် ထီးဆောင်းထားပေမယ့် မိသုန်ရဲ့ ကိုယ်တွေ မိုးတွေ စိုရွှဲနေသည် ။
" အကို.....ကျမ သင်းချိုင်းကုန်းထဲမှာတော့ အလုပ် မလုပ်ချင်ဘူး.....တခြားကို သွားပါလား...." လို့ ခေါ်လာသူ လူငယ်လေးကို မိသုန်က ပြောလိုက်သည် ။
" ဟာ..နေရာ အခက်အခဲ ရှိလို့ပါဗျာ...ခင်ဗျားကလည်း ဂျီးများ မနေပါနဲ့.....လာစမ်းပါ......"
ကောင်လေးက မိသုန်ကို အတင်း ဇွတ်ကြီး ဆွဲခေါ်သည် ။
မိသုန်လည်း ရုန်းကန်ပေမယ့် ကောင်လေးက အားသန်သည် ။ အတင်းကို ဆွဲနေသည် ။
မိုးကလည်း သည်းနေတုံးဘဲ ။
သင်းချိုင်းကုန်းထဲကို ရောက်လာသည် ။
" ပြန်ပို့ပါကွာ....ငါ သဘောမတူဘူး......"
မိသုန် ငိုချလိုက်သည် ။ မိုးထဲလေထဲ မိသုန်ငိုတာကို ဘယ်သူမှ မကြား ။မသိ ။ မဲမဲမှောင်နေတဲ့ သင်းချိုင်းကုန်းကြီးထဲမှာ ။
ထီးထီးကြီး ရှိနေတဲ့ မီးဩဂိုလ်စက်ကြီး နဘေးက တဲလေးတလုံးထဲက မီးရောင်လဲ့လဲ့လေး တွေ့ရသည်။
သင်းချိုင်းကုန်းထဲမှာ နေတဲ့ သုဘရာဇာရဲ့ တဲအိမ်လေး ဖြစ်မည် လို့ မိသုန် ထင်သည် ။ ပြိုပျက်ဟောင်းနွမ်းတဲ့ အုတ်ဂူတွေ က နေရာတိုင်းမှာ ။
" အား......"
ရုတ်တရက် အုတ်ဂူတွေ ကြားထဲက မဲမဲ မဲမဲနဲ့ လူတွေကို မိသုန် တွေ့လိုက်ရလို့ လန့်ပြီး အော်လိုက်တာ ။
သူ့ကို အတင်း ခေါ်လာတဲ့ကောင်လေးရဲ့ လူတွေ ဖြစ်နေသည် ။ ဘော်ဒါတွေ...ရောင်းရင်းတွေ....။
" ဗိုလ်တော.....ပိုင်တယ်ကွာ.....ရအောင် ခေါ်လာနိုင်တယ်......ဟားဟားဟား...."
ကောင်လေး တယောက် ...။ မီးသွေးခဲလို မဲနက်တဲ့ အသား...သွားတွေကလည်း ကျိုးလို့ ။ သူ့လက်ထဲက လက်နှိပ်မီးရဲ့မီးရောင်ကြောင့် သူ့မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရတာ ။
ပါးတဖက်မှာလည်း ဓါးခုတ်ရာ အမာရွတ်ကြီးနဲ့ ။ ဆံပင်တွေက စုတ်ဖွားဖွား ။
" သူက မလိုက်ဘူး....ရုန်းကန်နေလို့အတင်းဆွဲခေါ်ခဲ့ရတယ်....မဲလုံး.........ကဲ...ဖြုတ်ကြတော့ကွာ....တန်းစီ.....တန်းစီ........"
" ဟင်....ကျမ ဘယ်လို လုပ်ပြီး ဒီလူအုပ်ကြီးကို ခံနိုင်မလဲ..မဖြစ်နိုင်ဘူး......ကျမ မခံနိုင်ဘူး......"
မိသုန် ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားလိုက်သည် ။
မဲလုံး ဆိုတဲ့ ရုပ်ဆိုးဆိုးကောင်က အရှေ့ကနေ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းထားရင်း " မပြေးနဲ့လေ...လွတ်လမ်းမရှိဘူး .... မင်းကို သတ်လိုက်ပြီး မီးရှို့ပစ်လိုက်လို့လဲ ရတယ်.....မြေထဲ မြုပ်လိုက်လို့လဲ ရတယ်....ဟဲဟဲ...." လို့ ပြောလိ်ုက်သည် ။
မိသုန်ကို ဟေးဟေးဟားဟား နဲ့ အော်ဟစ်နေကြတဲ့ ကောင်လေးတွေက တဲလေးထဲကို အတင်းဆွဲခေါ်သွားကြသည် ။
တကယ့်ကိုဘဲ မိသုန်ဟာ ကံဆိုးလွန်းတဲ့ မိန်းမ တယောက် ။ ကံသည် ပြန်ကောင်းမလာဘဲ ဆိုးသထက် ဆိုးနေသည် ။ မိသုန်သည် လောကကြီးကို အရမ်း စိတ်နာသည် ။ ဆင်းရဲတွင်း နက်ရတဲ့အထဲ ဖိထောင်း အနိုင်ကျင့် တဲ့လူတွေက များပြားလွန်းနေသည် ။
တဲထဲမှာ ဖယောင်းတိုင်လေးတွေ အများကြီး ထွန်းထားသည် ။ ကုတင်စုတ်လေး တလုံး ရှိနေသည် ။ အလောင်းတင်တဲ့စင်ကလေး ဖြစ်ဖို့ များသည် ။ မဲလုံးက မိသုန်ကို " ဟဲ့...ကောင်မ..နင့် အဝတ်တွေကို တခုမကျန် အကုန်လုံး ချွတ်လိုက်....." လို့ ခပ်ငေါက်ငေါက် ပြောလိုက်သည် ။
မိသုန်လည်း..." ငါ မချွတ်ချင်ဘူး....." လို့ ပြန်ပြောလိုက်တဲ့အခါ မဲလုံးက သူ့လက်ဝါးနဲ့ မိသုန်ပါးကို ဖျန်းကနဲ ရိုက်ထည့်လိုက်သည် ။
" ချွတ်ဆို ချွတ်....."
" ဖျန်း......ဖျန်း......ဖျန်း......."
ဆက်တိုက် အရိုက်ခံရသည် ။ ပြေးကန်တဲ့ကောင်လည်း ရှိသည် ။
" အား.....မရိုက်နဲ့......ချွတ်...မယ်.....ချွတ်မယ်...."
မိသုန် အဝတ်တွေကို ချွတ်နေတဲ့အချိန် မဲလုံးက လက်နှိပ်မီးနဲ့ ထိုးထားသည် ။
သူ့အသံကြီးက အက်ကွဲကွဲနဲ့ ကြောက်စရာကောင်းသည် ။
အမှောင်ထဲမှာ မဲလုံးသည် ပရလောကသား နာနာဘာဝ တကောင် နဲ့ တူလွန်းနေသည် ။
ပြုံးစိစိနဲ့ လူတအုပ်သည် သူတို့ ကိုယ်ပေါ်က အဝတ်တွေကို အကုန် ချွတ်လိုက်ကြသည် ။ လီးကြီးတွေ တောင်မတ်နေတဲ့ မဲလုံးတို့ လူတအုပ်နဲ့ မိသုန်က တယောက်ထဲ ။ ဘဲအုပ်က တရာနှစ်ရာ..ဗေဒါက တပင်ထဲ....ဆိုတာလေးကို မိသုန် အမှတ်ရလိုက်သည် ။
မိသုန်ကို ခေါ်လာပေးတဲ့ ဗိုလ်တော ဆိုတဲ့ကောင်လေးကို အားလုံးက ဦးစားပေး အနေနဲ့ စလိုးခိုင်းသည် ။
ဗိုလ်တောက မိသုန်ကို ကုတင်စုတ်လေးပါ်မှာ ပက်လက်အိပ် ပေါင်ဖြဲခိုင်းပြီး ကုတင်အောက်ကနေ မတ်တပ်ရပ်ရင်း လိုးဖို့ လုပ်သည် ။ မဲလုံးတို့ လူစုက ကုတင်စုတ်လေးဘေးမှာ ဝိုင်း ထားသည် ။
" ဗိုလ်တော..ဗိုလ်တော...ဗိုလ်တော......" လို့ သူ့လူတွေက ပတ်ပတ်လည်ကနေ ဝိုင်းအော်ကြသည် ။
ဗိုလ်တောသည် လူနံပိန် ကျွဲချိုလိန် ဖြစ်သည် ။ လူက ပိန်ပိန်ကျစ်ကျစ် ဖြစ်ပေမယ့် သူ့ပေါင်ကြားက ဒုတ်က မသေးလှ ။ မိသုန်က လီး အမျိုးမျိုးနဲ့ နေ့စဉ် ကြုံနေရတဲ့ မိန်းမ ။ သူ့လီးက အကြီးတန်းထဲမှာ ပါနေသည် ။
လူတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတဲ့ရှေ့ ပက်လက်လှန် ပေါင်ဖြဲကားပြထားရတာလည်း တော်တော် ဆိုးတဲ့ ဒုက္ခ...။
ဗိုလ်တောသည် မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ကို သူ့လက်ညှိုးနဲ့ စုန်ချီ ဆန်ချီ ပွတ်သပ်လိုက်သည် ။ ဒါကို သူ့လူတွေ
က တဝါးဝါး တဟားဟား သဘောကျကြသည် ။ ဗိုလ်တောသည် လူရွှင်တော် တယောက်လို လုပ်နေတာပါလား ။
မိသုန်လည်း ဖြစ်နေရတဲ့ ဘဝကို စိတ်ပျက် ရွံရှာမိသည် ။
တတ်နိုင်ရင် ဒီကောင်တွေ အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ချင်သည် ။ သတ်ပစ်လိုက်နိုင်တဲ့ ဘဝ ပေးသနားပါ လို့ ဆုတောင်းလိုက်သည် ။
ဗိုလ်တောသည် မိသုန်ရဲ့ စောက်စိကို လက်ညှိုးထိပ်လေးနဲ့ ပွတ်နေသည် ။ ကျန်တဲ့ လက်တဖက်နဲ့လည်း သူ့လိင်ချောင်းကြီးကို ပွတ်ဆွနေသည် ။ လိင်တန်ကြီးသည် မတ်မတ်ထောင်နေသည် ။ လုံးပတ် တော်တော် တုတ်ပြီး ရှည်လည်း ရှည်သည် ။ လိင်တန်ထိပ်ဖူး ဒစ်လုံးကြီးက ထူးခြားသည် ။ အထစ်ကြီးက အသဲယားစရာ
ကြီး ။ ထိပ်က အပေါက်လေးထဲက အရည်ကြည်လေးတွေ စိမ့်ကျနေသည် ။
ဗိုလ်တောက ဖွတ်ကနဲ သူ့လိင်တန်အပေါ်ကို တံတွေး ထွေးချလိုက်သည် ။ တံတွေးတွေကို လက်တဖက်နဲ့ လိင်တန်ထိပ်ဖူး တခုလုံးကို ပွတ်လူး လိမ်းကျံလိုက်သည် ။ အဖွဲ့သားတွေက တဝါးဝါး တဟားဟား ပွဲကျ အော်ဟစ် ကြသည် ။
မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ပေါ်ကိုလည်း ဖွတ်ကနဲ တံတွေး ထွေးချလိုက်သည် ။
" ထည့်...ထည့်...ထည့်...ထည့်........."
ဘေးက ဝိုင်း အော်ကြတာတွေက နားကြားပြင်း ကပ်စရာကြီး ။
ဗိုလ်တောက မိသုန်ရဲ့ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို လက်နဲ့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည် ။
" ဟေး...ဟေး.......ဟေး.....ဗိုလ်တောကွ......."
ထိပ်ဖူးလုံးကြီးသည် မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ပေါက်ဝကို လာတေ့လိုက်တဲ့အခါ လက်ခုပ်သံတွေ တဖြောင်းဖြောင်း
ထွက်လာသည် ။ ပြိကနဲ ထိုးသွင်းလိုက်တာကို ခံရသည် ။
ဒီအချိန်မှာ တဲအပြင်ဖက်က ခွေးတကောင်ရဲ့ မာန်ဖီသံလိုလို အသံကြီးတသံကို အားလုံး ကြားလိုက်ကြရသည် ။
" ဂရီး....ဂရီး.......ဂရီး....ဂါးဂါး......."
" ဟင်...ဘာလဲ........."
မိသုန် ကြက်သီးတွေ ဖျန်းကနဲ ထသွားသည် ။
ရောက်နေတာက သင်းချိုင်းထဲ ။ အလိုးခံနေရတာက အလောင်းစင်လား ဘာလား မသိတဲ့ ကုတင်စုတ်လေး အပေါ်မှာ ။
ဗိုလ်တောသည် မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲ လီး တပ်ရက် တန်းလန်းကြီးနဲ့ နောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည် ။ မဲလုံးက..နံရံမှာထောင်ထားတဲ့ဓါးရှည်ကိုလှမ်းယူလိုက်ပြီး..."ဗိုလ်တော...ဆက်လိုးကွာ.....ငါ့တာဝန်ထား...ဆက်လုပ်..." လို့ ပြောလိုက်ပြီး ဓါးရှည်ကို ကိုင်ပြီး တဲထဲက ထွက်လိုက်သည် ။
ကျန်တဲ့ ကောင်တွေလည်း မဲလုံးရဲ့ အနောက်ကနေ လိုက်သွားကြသည် ။ ဗိုလ်တောကတော့ လီးကြီး တပ်ရက်
နဲ့ လှည့်ကြည့်နေသည် ။ သူလည်း ခြောက်ခြားနေတဲ့ ပုံ ။
ဘာသံကြီးလဲ......။
မဲလုံးသည် ဘယ်ဖက်လက်က လက်နှိပ်မီး ညာဖက်လက်က ဓါးရှည်ကို ဆုပ်လျက် တဲကလေးထဲက ထွက်လိုက်သည် ။
မိုး တိတ်သွားပြီ ...။
အညှိုးကြီးကြီးနဲ့ ရွာနေခဲ့တဲ့ မိုးသည် အခုတော့လည်း တိတ်သွားပါလား ။ ထူးဆန်းသား ။
ဟင်.....။
မလှမ်းမကမ်းက အုတ်ဂူဟောင်းကြီးတလုံးပေါ်မှာ မာန်ဖီနေတဲ့ ခွေးဘီလူးကြီး တကောင် နဲ့
လူကြီးတယောက်ကို တွေ့လိုက်ရလို့ မဲလုံး အနောက်ကို ခြေတလှမ်း ဆုတ်သွားသည် ။ ကျန်တဲ့ကောင်တွေ လည်း ပါးစပ် အဟောင်းသားနဲ့ ။
ခွေးကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေက တောက်ပနေသည် ။ အစွယ်ကြီးတွေကလည်း ဖွေးနေသည် ။
လူကြီးသည် မျက်နှာ ရှည်ရှည် မျက်ခုံးမွေးထူထူနဲ့ ဖြူရော်ရော် ဆံပင်က ပုခုံးအထိ ရှည်လျားကျနေသည် ။
မျက်လုံးတွေက တောကောင်တကောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေလို အစိမ်းရောင် တောက်တောက်ကြီး ။
သူ့ပုံစံက ဟောင်ကောင်သိုင်း ရုပ်ရှင်ကားတွေထဲက သိုင်းသမား ဆရာကြီး တယောက်ရဲ့ ပုံစံ ။
ဘယ်သူလဲ...ဘာလဲ......ဘယ်ကလဲ.......။
ဒီ...သင်းချိုင်းထဲမှာ တခါမှ မမြင်ဖူးဘူး . . ။
မဲလုံးလည်း ဓါးကို ဝင့်ပြီး " ဟေ့လူကြီး..ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ..ဘာလာလုပ်တာလဲ......" လို့ အော်မေးလိုက်သည် ။
လူကြီးက အုတ်ဂူပေါ်က လွှားကနဲ ခုန်ဆင်းလိုက်သည် ။ သူ့ခွေးကြီးကလည်း သူ့နည်းတူ ခုန်ဆင်းလိုက်သည် ။
" ဟေး...သတိထား....."
မဲလုံးနဲ့ အပေါင်းအပါတွေ အနောက်ကို ဆုတ်သွားကြသည် ။
တဲလေးထဲမှာ......ဗိုလ်တောလည်း မိသုန်ရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲက သူ့လီးကို ဆွဲနုတ်လိုက်သည် ။
ပွပ်ကနဲ လီးရှည်တုတ်တုတ်ကြီး စောက်ဖုတ်ထဲက ထွက်သွားသည် ။ ဗိုလ်တောသည် သူ့ဘောင်းဘီလေးကို ဆွဲစွပ် ဝတ်လိုက်သည် ။ သူ့လက်တွေသည် တုန်ခါနေသည် ။
မိသုန်လည်း ထမိန်ကို လိုက်ရှာပြီး ကောက် ဝတ်လိုက်သည် ။ ဘရာစီယာလေးက မြေကြီးပေါ်မှာ ကျနေသည် ။
ပင်တီလေးကတော့ ကုတင်ခြေရင်းမှာ ။
တဲအပြင်က တင်းမာမှုကို ဗိုလ်တောရော မိသုန်ပါ ခံစားလိုက်မိကြသည် ။ မဲလုံးရဲ့ တုန်ခါနေတဲ့ အသံကို ကြားကြ တာနဲ့ အခြေအနေ မဟန်မှန်း သိလိုက်ကြသည် ။
သူတို့လူတွေက အများကြီး....။
ဗိုလ်တောက တဲပေါက်ဝကနေ အပြင်ကို ကြည့်လိုက်သည် ။
မဲလုံးသည် လက်နှိပ်မီးကို သူ့ဘော်ဒါတယောက်ကို ပေးထားလိုက်ပြီး ဓါးရှည်ကို ဝင့်ပြီး လူကြီးဆီကို ပြေးသွား
လိုက်သည် ။ လူကြီးက မဲလုံးကို လက်နှစ်ဖက် ကားပြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည် ။
" သေစမ်း..အဖိုးကြီး....."
ဝှစ်...ဝှစ်........ဝှစ်...ဝှိ......
မဲလုံးရဲ့ ငှက်ကြီးတောင်က ဘယ်ညာ အပင့် အဆွဲတွေနဲ့ လူကြီးကို ခုတ်သည် ။ ပိုင်းသည် ။ ထိုးသည် ။
လူကြီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ ရှောင်ထွက်နေသည် ။ မဲလုံးရဲ့ ခုတ်ချက်...ဆွဲချက်တွေက လေထဲမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်
နေသည် ။
ဟား....တယ်တော်ပါလား..သိုင်းသမားကြီး ဖြစ်မည် ။
မဲလုံးရဲ့ လူတွေက မဲလုံး တယောက်ထဲနဲ့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ဆိုတာ သိသွားပြီ ။
ဟေး..ဟိုင်း ဆိုပြီး ပြေးဝင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်ကြသည် ။ လူကြီးက တစုံတခု ပါးစပ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည် ။
သူ့ခွေးကြီးသည် ရှေ့ဆုံးက ပြေးဝင်လာပြီး အုတ်နီခဲနဲ့ ထုဖို့ ကြိုးစားတဲ့ မဲလုံးရဲ့ ဘော်ဒါအရင်းအခြာ ကြွက်နီ
ကို ခုန်အုပ်လိုက်သည် ။
ခွေးကြီးသည် ကြွက်နီရဲ့ လည်မြိုကို ငုံခဲလိုက်သည် ။ ကြွက်နီသည် မြေကြီးပေါ်ကို ပက်လက်လန်ကျသွားတဲ့အ
ခါ ခွေးကြီးသည် ခဲထားတဲ့ လည်မြိုကို ဒေါသတကြီး ဆွဲရမ်းခါလိုက်တာကို မဲလုံးက တွေ့လိုက်လို့ ခွေးကြီးကို
ဓါးနဲ့ ထိုးဖို့ ပြေးသွားတဲ့အချိန် လူကြီးက မဲလုံးရဲ့ ကျောပြင်ကို ဆောင့်ကန်ထည့်လိုက်သည် ။ မဲလုံးသည်
ကြွက်နီနဲ့ ခွေးကြီးတို့ ဘေး ကပ်ရက်ကို မှောက်ထိုး လဲကျသွားရသည် ။ ခွေးကြီးသည် ကြွက်နီကို လွှတ်လိုက်
ပြီး မဲလုံးရဲ့ လည်မြိုကို ငုံခဲလိုက်သည် ။ ကြွက်နီရဲ့ လည်ပင်းက သွေးတွေ တအား ပန်းထွက်နေသည် ။
မဲလုံးရဲ့ ကျန်တဲ့ ဘော်ဒါတွေဆီကို လူကြီး ဦးလှည့်လိုက်သည် ။
" ကျား...."
" ယား....."
" ဟေး....."
တခဲနက် ဟစ်ကြွေးသံတွေနဲ့ လူကြီးကို ဝိုင်းပြီး တိုက်ခိုက်ကြသည် ။
"ဖြောင်း..ဂျွတ်....ဖေါက်......"
" အား.......အူး.......အီး..........အိုး.........."
အရိုးကြိုးသံတွေ နာကျည်းလို့ အော်ဟစ်သံတွေ ဆူညံသွားသည် ။ မဲလုုံးရဲ့ ဘော်ဒါတွေ အတုံးအရုံး ဘဲ ။
လူကြီးသည် မြန်လွန်းသည် ။ ဝင်ခုတ်တဲ့ ဓါးကိုင် လက်ကို ချိုးပစ်သလို ခုတ်သူရဲ့ မျက်ခွက်ကို သူ့လက်သီးဆုပ်ကြီးနဲ့ ထုချပစ်သည် ။ လည်မြိုကို သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ထိုးဖေါက်ပစ်သည် ။ တယောက်ပြီး တယောက် ။
သွေးတွေက မြင်လို့မကောင်း ။ မြင်ကွင်းက မလှပတော့ ။ သွေးညှီနံ့တွေ ဖုံးလွှမ်းသွားသည် ။
မကြာခင် အသံတွေ ပျောက်သွား ငြိမ်သက်သွားသည် ။ တိတ်ဆိတ်မှုက လွှမ်းမိုးသွားသည် ။
တဲထဲမှာ ဗိုလ်တောနဲ့ မိသုန် သည် အပြင်ဖက်က အသံတွေ တိတ်သွား ငြိမ်သွားလို့ နားစွင့်ထောင်နေကြသည် ။
ဘာဖြစ်သွားလဲ....။
လူတအုပ်တမကြီး ...ဘယ်ရောက်သွားသလဲ....။ မရှိတော့ဘူးလား.....။
ခြေသံ....။
တဲပေါက်ဝကို လာနေသည် ။
ဗိုလ်တောသည် လက်ထဲမှာ မောင်းပြန်ဓါးတချောင်းကို ဆုပ်ကိုင် ချိန်ရွယ်ရင်း တဲပေါက်ဝကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။
မိသုန်သည် ကုတင်အောက် မြေကြီးပေါ်ကို ဒူးတုပ် ထိုင်ချရင်း မျက်လုံး အဝိုင်းသားနဲ့ တဲပေါက်ဝကို ကြည့်နေ
သည် ။
တကိုယ်လုံး နီးပါး သွေးတွေ ပေစိုလူးနေတဲ့ လူကြီး တဲထဲကို ဝင်လာသည် ။
သူ့မျက်လုံးကြီးတွေက တောက်ပနေသည် ။ အစိမ်းရောင် မျက်လုံးကြီးတွေ....။
ဗိုလ်တောက " ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ......ထွက်သွား....ထွက်သွား...မလာနဲ့..." လို့ အော်လိုက်သည် ။ သူ့အသံက
တိမ်ဝင်သွားသည် ။ အသံက တုန်ခါနေသည် ။
လူကြီးက " မင့် ရောင်းရင်းတွေတော့ ဘဝတပါးကို ကူးပြောင်းသွားကြပြီကွ...အခု မင်း အလှည့်ဘဲ........" လို့
ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်သည် ။ ဗိုလ်တော တုန်ခါနေသည် ။ ကြောက်လွန်းလို့ လက်တွေ ခါရမ်းနေသည် ။ သူ
တို့ လူစုက တော်တော်များတာ သူသိသည် ။ အကုန်လုံး သေကုန်ပြီ တဲ့ ။ ဒီအတိုင်း ဆိုရင် သူလည်း သေရ
တော့မည် လို့ သူသိလိုက်လို့ တအား ကြောက်နေပြီ ။
" မ....မသတ်ပါနဲ့ဗျာ.....ကျုပ်အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ......"
လူကြီးရဲ့ အရှေ့မှာ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ဓါးကို မြေကြီးပေါ်ကို ပစ်ချလိုက်သည် ။
" မရတော့ဘူးကွ...သိပ် နောက်ကျသွားပြီ..." လို့ လူကြီးက ပြောလိုက်တဲ့အချိန် တဲထဲကို သူ့ခွေးကြီး ဝင်လာ
သည် ။
ခွေးဘီလူးကြီးသည် တုတ်တစ် ထွားကြိုင်းလှသည် ။ အစွယ်ကြီးတွေကလည်း သွေးတွေ ပေစိုနေသည် ။
မျက်လုံးနီနီကြီးတွေနဲ့ ဗိုလ်တောကို စိုက်ကြည့်နေသည် ။
လူကြီးက " ရောယုဝ ရေ.....လုပ်လိုက်စမ်းကွာ......" လို့ ခပ်တိုးတိုး ပြောလိုက်တဲ့အခါ ခွေးဘီလူးကြီးသည် ဗိုလ်တောကို ခုန်အုပ်လိုက်ပြီး လည်မြိုကို ကိုက်ခဲ ခါရမ်းလိုက်လေသည် ။
မိသုန်သည် ဗိုလ်တောရဲ့ အဖြစ်ကို မကြည့်ရဲလို့ မျက်နှာကို လက်ဝါးနဲ့ အုပ်ထားသည် ။ ကြောက်လွန်းလို့ သေး
တွေတောင် တဗျန်းဗျန်း ထွက်ကျနေပြီ ။ သူ့အလှည့်ကို ရောက်တော့မည် မဟုတ်လား ။
ဗိုလ်တောရဲ့ အော်သံ ညည်းသံနဲ့ ခွေးကြီးရဲ့ မာန်ဖီသံတွေ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ရပ်သွားသည် ။ ငြိမ်သက်သွားသည် ။ တိတ်ဆိတ်သွားသည် ။ မိသုန်လည်း မျက်စိ မဖွင့်ရဲ ။ ဘာသံမှ မကြားရတော့လို့ နားစွင့်ထားသည် ။ ဘယ်တော့ ခွေးဘီလူးကြီး သူမကိုယ်ပေါ်ကို ခုန်အုပ်လိုက်မလဲ ဆိုတာကို စောင့်ဆိုင်းနေသည် ။
တဲအပြင်က ရေသံလိုလိုတွေ ကြားရသည် ။
လူတယောက် ရေသုံးနေတဲ့ အသံတွေ .... ။
မိသုန် မျက်လုံးတွေ ပွင့်သွားသည် ။ တဲထဲမှာ လူကြီးရော ခွေးဘီလူးကြီးရော မရှိတော့ပါလား ။
တဲအပြင်မှာ ဘယ်သူလဲ....။
မိသုန် တုန်တုန်ရီရီနဲ့ တဲအပြင်ကို ချောင်းကြည့်လိုက်သည် ။
အို ..... ။ ရေစည်ပိုင်းဘေးမှာ လူကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည် ။ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဘာ အဝတ်မှ ရှိမနေတော့ ။
ကိုယ်တုံးလုံးကြီး နဲ့ သူ့ကိုယ်မှာ လက်မှာ မျက်နှာမှာ ပေကျံနေတဲ့ သွေးတွေကို ဆေးကြောနေသည် ။
အိုး....သူ့ပေါင်တန်တုတ်တုတ်ကြီးတွေရဲ့ ကြားက ဧရာမ လိင်အင်္ဂါတန်ကြီးက တရမ်းရမ်းနဲ့ ...။
ဒီလောက် တုတ်တဲ့ ရှည်တဲ့ လိင်တန်ကို မိသုန် မတွေ့ဖူးခဲ့ ။ အိုး....လူမှ ဟုတ်ရဲ့လား ။ မြင်းလားသတ္တဝါ တ
ကောင်ရဲ့ လိင်တန်လိုကြီး....။
သူ့ဘေးနားမှာ ခွေးဘီလူးကြီးသည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသည် ။ လျာကြီးတန်းလန်းနဲ့ ။ အစွယ်ကြီးတွေကလည်း သွေးတွေ ပေကျံနေဆဲ ။
လူကြီးသည် မိသုန်ကို ကျောခိုင်းထားပေမယ့် မိသုန်က သူ့ကို ကြည့်နေသည် ဆိုတာကို သိနေသည် ။
" ကောင်မလေး...."
သူခေါ်လိုက်လို့ မိသုန် တုန်သွားသည် ။
" နင့်ကို ငါ ပြောစရာ ရှိတယ်...လာစမ်း...ဒီအနားကို..."
" ဟုတ်.......ဟို....ဟို.......ခွေး........ခွေးကြီးကို ....ကျမ......ကြောက်..........."
" မပူနဲ့..သူက ငါခိုင်းမှ ကိုက်တာ....ကိုက်သတ်တာ.....ငါမခိုင်းရင် တုပ်တုပ်တောင် မလှုပ်ဘူး....."
မိသုန်လည်း သူ့အနားကို တိုးကပ်သွားသည် ။
သူ့လိင်တန်ကြီးကို တွေကနေရတာ မိသုန်ရဲ့ စိတ်ထဲ တမျိုးကြီးဘဲ ။ အူး..ဒါကြီးနဲ့သာ အထိုးခံလိုက်ရလို့ကတော့
မိသုန် စောက်ပတ် ကွဲသွား ပြဲသွားမှာ သေချာသည် ။
" ကောင်မလေး ...."
" ဟုတ်..ဟုတ်....ဘကြီး......ပြောပါ....."
" မင်းကို ငါ ပြောချင်တာက...မင်း ဆုတောင်းပြည့်တော့မယ်....မင်း စောစောက တဲထဲမှာ ဆုတောင်းလိုက်တာ
လေ...မင်းကို နှိပ်စက်တဲ့လူတွေ အားလုံးကို ပြန်သတ်နိုင်တဲ့ဘဝ ရောက်ပါစေ ဆိုတဲ့ ဆုတောင်း....."
ဟင်...သူ..သူ......သူ...ဘယ်လိုသိနေပါလိမ့်..မိသုန် ဆုတောင်းလိုက်တာက စိတ်ထဲက.....။
" တခု မင်းကို သင်ပေးလိုက်အုံးမယ်...ဆုတောင်းတယ် ဆိုရင် ..မင်းဖြစ်ချင်တာကို တောင်းတဲ့အရှေ့ကနေ..ဘယ်သူ့ကို မင်း တောင်းတယ် ဆိုတာ ပါရမယ်.....ထည့်ရမယ်......စောစောက မင်း ဆုတောင်းလိုက်တာက .... ဘာမှ မပါဘူး......ဒီတော့ ကြားချင်တဲ့သူက ကြား....မင်းအလိုကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်သွား
ပြီး....ငါ့ကို စေလွှတ်လိုက်တာဘဲ.......တခုကောင်းသွားမှာက မင်းရဲ့ ရန်သူတွေ မှန်သမျှကို ငါက ချေမှုန်း ရှင်းလင်းပေးသွားမှာကြောင့် အရင်ကလို မင်းလေးဟာ ကံဆိုးမ သွားလေရာ မိုးလိုက်လို့ ရွာတာကို ခံရတဲ့ ကံဆိုးမလေး မဟုတ်တော့ဖူး.....မင်း ဘဝ ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မယ်.......မင်းအပေါ် ဆိုးဝါးခဲ့သူတွေကို ငါ ရှင်းလင်းမယ်..
တွေကတယ် မဟုတ်လား..မင်းကို မတရားကြံတဲ့ ကောင်တွေ အတုံးအရုံး သေနေကြတာ....ဒါ နမူနာဘဲ....."
" ဘ...ဘ.....ဘကြီး..မိသုန် တခု ပြောလို့ ရမလားဟင်..."
" အေး..ဘာတုံး......ပြော....."
" မိသုန်ကို နှိပ်စက်ခဲ့ကြပေမယ့် မိသုန်..မိသုန်...သူတို့ကို ဒီလူတွေလို အသေဆိုးနဲ့ သေစေချင်တဲ့ စိတ်မရှိတော့ပါဘူး...ဘကြီးရယ်......သူ..သူတို့ကို..."
" အေးလေ..ခုမှတော့ ပြန်နောက်မဆုတ်ချင်နေနဲ့တော့...နင် ဆုတောင်းပြီးနေပြီ....ငါကတော့ နင့်ကို ဒုက္ခပေးခဲ့
တဲ့ လူယုတ်မာတွေကို ရှင်းလင်းပစ်ရမှာဘဲ..ကဲ....သွားစို့...ကောင်မလေး......"
လူကြီး အဝတ်တွေ ပြန်ဝတ်လို့ ပြီးသွားပြီ ။
" ဘ...ဘ.....ဘကြီး နံမည်က....ဘာ...ဘာ.....ဘာလဲဟင်........"
" ငါ့နံမည်က မရဏ.......ငါ့ခွေးကြီးက ရောယုဝ "
" ရှင် ..."
မိသုန် ကြက်သီးမွေးညင်းတွေ ထသွားသည် ။
အို.. မရဏ....တဲ့.....။
မ....မ.....မရဏ.....ဆိုတာ....သေခြင်း.......အို.......