Skip to main content

ပြိုင်ကားလား၊ ဟတ်စကီးလား Part 5

 

ဒီလိုနဲ့ပဲ သီရိတစ်ယောက် ဘဏ်လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းလေး မတ်ဟဲထူးနဲ့ လက်ထပ်ဖြစ်သည်။

မတ်ဟဲထူးက ကရင်လူမျိုး ။ ကရင်လူမျိုးဆိုပေမဲ့ သီရိတွေဖူးတဲ့ ကရင်လူမျိုးတွေလိုမျိုး ဂင်တိုတိုတောင့်တောင့်မဟုတ်။

အသားဖြူဖြူ ပိန်ပိန်သွယ်သွယ်နဲ့ ဗလံလေး။

သီရိ မတ်ဟဲထူးကိုပထမဆုံးစတွေ့တော့ ဒီလိုပုံစံမျိုးလေးနဲ့ ဘဏ်လုံခြုံရေးဖြစ်နေတာကိုတောင် စဉ်းစားလို့မရ။

မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဘဏ်ကိုဓားပြတိုက်တာမရှိလို့တော်သေးသည်။

သူမယောက်ျားစောင့်တဲ့ဘဏ်ကိုသာတိုက်လို့တော့ တော်တော်လွယ်မှာပဲလို့တွေးပြီးရယ်မိသေးသည်။

မတ်ဟဲထူးနဲ့ မင်္ဂလာဦးညတွေ့ကြုံရမဲ့အရေးကိုတွေးပြီး သီရိရင်လေးခဲ့သေးသည်။ သီရိကအပျိုမဟုတ်တော့လို့။

အပျိုစင်အမှေးပါးလေးမရှိတော့လို့။

.........................................

မင်္ဂလာဦးညက မတ်ဟဲထူးကို သူ့သူငယ်ချင်းတွေက ဘက်ချလာနိုက်ဆိုပြီး အရက်လိုက်တိုက်ခိုင်းသည်။

အရက်တိုက်ခိုင်းရင်း မတ်ဟဲထူးကိုလည်း အတင်းဇွတ်သောက်ခိုင်းသည်။

မတ်ဟဲထူးက မသောက်တတ်လို့မသောက်ချင်ဘူးဆိုတော့လဲမရဘူး။

သူမသောက်ရင် ပြန်မလွှတ်ဘူးဆိုပြီး အတင်းဆွဲထားကြသည်။

မတ်ဟဲထူးလည်း တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် ဇနီးလေးနဲ့ အရမ်းကိုအိပ်ချင်နေတာနဲ့ သူတို့တိုက်တဲ့ အရက်ကို နှာခေါင်းပိတ်ပြီးမော့သောက်လိုက်သည်။

တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက်တိုက်တာ သုံးခွက်မြောက်တော့ မတ်ဟဲထူးတော်တော်လေးမူးနေပြီ။

ဒါတောင် မတ်ဟဲထူးကို နောက်ထပ် အရက်ထပ်တိုက်သေးသည်။

သူ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ဒီကောင် မူးပြီးအိပ်ပျော်သွားလို့ သတို့သမီးလေးငိုနေမယ် ဆိုပြီး တားလို့ ကံကောင်းသွားတာ။

နို့မို့ဆိုရင်တော့ အိမ်တောင်ပြန်ရောက်မည်မထင်ပေ။

မတ်ဟဲထူးအိမ်ပြန်ရောက်တော့ တစ်အိမ်သားလုံးအိပ်ကုန်ပြီ။

စိထားတဲ့ အိမ်တံခါးကို အသာတွန်းဖွင့်ရင်း သီရိအခန်းထဲဝင်ခဲ့သည်။

သူ့မိန်းမသီရိက ကုတင်စောင်းမှာ အောက်ကိုခြေဆင်းထိုင်ရင်းသူ့ကို စောင့်နေသည်။

မတ်ဟဲထူး မျက်လုံးထဲမှာ အရမ်းလှနေတဲ့ ဇနီးလေးသီရိကို ဖက်ပြီး ကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်တာပဲမှတ်မိလိုက်သည်။

နောက်ဘာဆက်ဖြစ်လဲဆိုတာမမှတ်မိတော့။

......................................

မင်္ဂလာဦးညက...

သီရီ ကုတင်စောင်းလေးမှာ ခြေဆင်းထိုင်ရင်းယောက်ျားဖြစ်သူပြန်လာမဲ့ အချိန်ကို စောင့်နေမိသည်။

သူ့သူငယ်ချင်းတွေကလည်း တော်တော်နဲ့ ပြန်မလွှတ်ကြသေးဘူး။

သီရိ ယောက်ျားဖြစ်သူကိုစောင့်ရင်း အဖုတ်လေးထဲက အရည်လေးတွေစိမ့်ထွက်လာသည်။

ပေါင်ကြားထဲမှာ စိုစိစိလေးဖြစ်လာသည်။ မကြာခင် ကာမစပ်ရှက်ရမယ်ဆိုတဲ့ အသိက သီရိ ကို အတွေ့အကြုံတစ်ခါမှ မရှိဖူးသေးတဲ့ အပျိုစင်လေးတစ်ယောက်လိုရင်ခုန်စေသည်။

သီရိအဖုတ်လေးထဲကို ယောက်ျားဖြစ်သူပြန်ရောက်လာရင် သူ့အတန်ကြီးနဲ့ထိုးမည်ဆိုတာကို တွေးပြီးရင်တွေတုန်နေသည်။

ကျွိ....။ အိမ်ရှေ့က အသံကြားရသည်။

ခြေသံတစ်ဖျတ်ဖျတ်ကြားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အခန်းထဲဝင်လာတဲ့ မတ်ဟဲထူးကိုတွေ့သည်။

မတ်ဟဲထူးပုံစံက ဒယိမ်းဒယိုင်နဲ့ ။

ဖြေးဖြေးချင်းသီရိအနားကပ်လာသည်။ အနားကပ်လာမှ မတ်ဟဲထူးဆီက အရက်နဲ့တထောင်းထောင်းရနေသည်။

သီရိက အရက်အရောင်းမြှင့်တင်ရေးဆိုတော့ အရက်သမားတွေကို နေ့တိုင်းတွေ့ရသည်။

ဒီအရက်နံ့ကြီးကိုသီရိ အမုန်းဆုံးပဲ။ မတ်ဟဲထူး သီရိအနားကိုကပ်လာပြီး ကုတင်ပေါ်ကို ဆွဲချပစ်သည်။

သီရိကုတင်ပေါ်မှောက်ကျသွားတော့ မတ်ဟဲထူးက သီရိကိုယ်လုံးပေါ်ခွတက်ပြီး သီရိနှုတ်ခမ်းကိုနမ်းဖို့ကြိုးစားသည်။

မတ်ဟဲထူးဆီက အရက်နံ့တွေရနေတာနဲ့ သီရိခေါင်းကိုဘယ်ညာယိမ်းရင်း မတ်ဟဲထူးရဲ့ ပါးစပ်နဲ့ မထိအောင်ရှောင်သည်။

မတ်ဟဲထူးကတော့ မူးမူးနဲ့ သီရိ နားရွက်တွေရော၊ ပါးတွေရော၊ လည်တိုင်ကျော့ကျော့လေးနဲ့ နားသယ်စပ်တွေကို တပြွတ်ပြွတ်နမ်းတော့သည်။

သီရိထမိန်လေးကတော့ မတ်ဟဲထူးတက်ဖိတာနဲ့ ပေါင်လည်လောက်ထိကျွတ်နေပြီ။

မတ်ဟဲထူးလက်တစ်ဖက်နဲ့ သူ့ပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်ပြီး ဖြောင်းကနဲထွက်လာတဲ့ သူ့အတန်ကြီးကို သီရိပေါင်ကြားထဲထိုးထည့်သည်။

မတ်ဟဲထူးမူးနေတာကြောင့်ရော၊ သီရိကပေါင်ကို သေချာမကားပဲစိထားတာကြောင့်ရော မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးက အဖုတ်ထဲမဝင်ပဲ သီရိပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲဝင်လာသည်။

မတ်ဟဲထူးရဲ့အတန်နဲ့ သီရိရဲ့ အစိလေးကို ထိထိမိမိတစ်ချက်ပွတ်ဆွဲသွားတော့

သီရိ ဆီက '' အ... ''ကနဲမြည်သံလေးပေါ်လာပြီး ပေါင်လေးကားသွားသည်။

မတ်ဟဲထူးကတော့ မူးမူးနဲ့ ပေါင်နှစ်လုံးကြားကိုပဲ ဆက်တိုက်ဆောင့်နေသည်။

တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း သီရိ အစိလေးကို ပွတ်ပွတ်ဆွဲသွားသလို ဖြစ်နေတော့ သီရိ စိတ်တွေပိုပြီး ထကြွလာသည်။

မတ်ဟဲထူးကိုယ်လုံးနဲ့ အပေါ်ကတက်ဖိထားတာကြောင့် လက်နဲ့ကိုင်ပြီးသွင်းလိုက်လို့လဲ မလွယ်ဘူးဖြစ်နေသည်။

သီရိ မတ်ဟဲထူးရဲ့ အတန်ကြီးအဖုတ်လေးထဲဝင်လာအောင် အဖုတ်လေးကိုကော့ကောင့်တင်ပေးနေမိသည်။

သီရိအဖုတ်ကလေးက ထွက်တဲ့အရည်တွေကလည်း ရွှဲရွှဲစိုနေပြီ။

မတ်ဟဲထူးရဲ့လီးတန်ကြီးလည်း သီရိအဖုတ်က ထွက်တဲ့အရည်တွေနဲ့ လူးပြီး ပြောင်ချောနေပြီ။

သီရိပေါင်ကိုအစွမ်းကုန်ကားရင်း အပေါ်ကနေမူးမူးနဲ့ ဆောင့်နေတဲ့ မတ်ဟဲထူးလီးတန်ကြီး အဖုတ်လေးထဲဝင်လာအောင် လုပ်နေသည်။

တစ်ချက် မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးက သီရိအဖုတ်လေးထဲကို စွပ်ကနဲဝင်လာသည်။

သီရိအဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေက အတန်ကြီးနဲ့ အတူ အထဲကိုလိပ်ပြီးဝင်သွားသည်။

သီရိဆီက ထွက်တဲ့အရည်ကြည်တွေကြောင့် အဝင်မခက်ပဲ မတ်ဟဲထူးရဲ့ လိင်တန်ကပေးတဲ့အရသာကို ထိထိမိမိခံစားရသည်။

'' အ....။ ကျွတ်..... ''သီရိခပ်တိုးတိုးလေးညည်းရင်း မတ်ဟဲထူးရဲ့ ကျောပြင်ကို ဖက်ထားမိသည်။

မတ်ဟဲထူးကတော့ မူးမူးနဲ့ အပေါ်ကနေ ဖိဖိပြီးဆောင့်ချနေသည်။

တစ်ချက်တစ်ချက်သားအိမ်ခေါင်းကို သွားသွားဆောင့်မိလို့ သီရိ အောင့်သလိုလိုခံစားရသည်။

အဝင် မနက်အောင် တင်ပါးကို အောက်ဖက်ကို ကော့လိုက်တော့ မတ်ဟဲထူးအတန်က အဖုတ်အတွင်းနံရံတွေကို ဟိုထိုးဒီထိုးဖြစ်ပြီး ပိုပြီးတော့ခံလို့ကောင်းသည်။

အဲဒါနဲ့ သီရိလည်း တင်ပါးကို ဘယ်ညာယိမ်းရင်း မတ်ဟဲထူးရဲ့ဆောင့်ချက်တွေကို အောက်ကနေခံနေမိသည်။

မတ်ဟဲထူးရဲ့ဆောင့်ချက်တွေကြောင့် သီရိအဖုတ်လေးထဲမှာ တစ်ချက်ထက်တစ်ချက်ပိုပြီး ခံလို့ကောင်းလာသည်။

သီရိ အသံထွက်မှာစိုးလို့ အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ရင်း မတ်ဟဲထူးဆောင့်တာကို ခံနေသည်။

ခဏနေတော့ မတ်ဟဲထူးရဲ့ ကိုယ်လုံးက သီရိအပေါ်ကို ပြုတ်ကျလာသည်။

အတန်ကြီးကတော့ သီရိအဖုတ်လေးထဲမှာ ထည့်ရက်တန်းလန်း....။

''အာကွာ.....။ '' ခံလို့ကောင်းနေရာကနေ ရုတ်တရက်ရပ်သွားတော့ သီရိ ရင်ထဲမှာဟာသွားပြီး အားမလိုအားမရလေးငြီးမိသည်။

သီရိအဖုတ်ထဲထည့်ထားတဲ့ မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးကို သီရိအဖုတ်အတွင်းသားနံရံလေးတွေနဲ့ ညှစ်ပေးသည်။

''မတ်.... မတ်.....'' မတ်ဟဲထူးပါးကို ခပ်သာသာလေးပုတ်ရင်း ခေါ်ကြည့်တော့ထူးသံမကြား။

မတ်ဟဲထူးမူးပြီးမှောက်သွားပြီ။


=====================================================================


သီရိ စိတ်မရှည်သလိုနဲ့ မတ်ဟဲထူးကိုယ်လုံးကို ဘေးကိုအသာတွန်းချပြီး ထလိုက်တော့

မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးက အဖုတ်လေးထဲက ကျွတ်ထွက်သွားသည်။

သီရိ ရင်ထဲမှာဟာသွားသလိုပဲ။

သီရိ ရင်ထဲမှာ ကာမမီးတွေတောက်လောင်နေပြီ။

ပက်လက်ကြီးအိပ်ပျော်နေတဲ့ မတ်ဟဲထူးပေါင်ကြားမှာ အတန်ကြီးက ထောင်ပြီး တယမ်းယမ်းဖြစ်သည်။

သီရိ မတ်ဟဲထူးဘေးမှာ ပေါင်ကြားထဲမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ပြီး အရည်တွေနဲ့ ရွှဲပြီးစိုလက်နေတဲ့ အတန်ကြီးကို လက်နဲ့ကိုင်ကြည့်မိသည်။

မတ်ဟဲထူးအတန်က သီရိအရင်တွေ့ဖူးတဲ့ နှစ်ယောက်လို မဟားဒယားကြီးမဟုတ်ဘူး။

သီရိလက်နဲ့ အရင်းကဆုပ်ပြီးကိုင်လိုက်ရင် ထိပ်ဖူးနီနီရဲရဲက အပြင်ကိုထွက်နေသည်။

သီရိ မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးကိုကြည့်ရင်းစိတ်တွေကြွလာတာနဲ့ မတ်ဟဲထူးအတန်ပေါ်ကို အဖုတ်လေးနဲ့ တေ့ပြီး ခွထိုင်လိုက်သည်။

သီရိ တင်ပါးလေးကို နိမ့်ကာမြင့်ကာနဲ့ လီးကို အဖုတ်ထဲဝင်အောင် တစ်ရစ်ချင်းသွင်းသည်။

အရည်တွေ ရွှဲနေတာကြောင့် မတ်ဟဲထူးလီးတန်က သီရိအဖုတ်လေးထဲကို ရှောရှောရှုရှုပဲဝင်သွားသည်။

သီရိ မတ်ဟဲထူးရင်ဘတ်ကို လက်နဲ့ထောက်ပြီး ကိုယ်လုံးလေးကို ကြွကြွပြီးဆောင့်သည်။

ဆောင့်ရင်းဆောင့်ရင်း အရှိန်လွန်ပြီး သားအိမ်ခေါင်းကို တစ်ချက်တစ်ချက်သွားသွားထိလို့ ကိုယ်ကိုအမြန်ဖော့လိုက်ရသေးသည်။

သီရိ မျက်လုံးလေးမှေးပြီး မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးကပေးတဲ့ အရသာကို ခံစားနေသည်။

ကိုယ်လုံးလေးကို တွန့်တွန့်ပြီးတော့လည်း မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးပေါ်မှာ စကောဝိုင်းမွှေ့မွှေ့ပြီးဆောင့်သည်။

တအောင့်လောက်ကြာတော့ သီရိ အဖုတ်လေးထဲက အရမ်းကောင်းလာတာနဲ့ တဖုန်းဖုန်းမြည်အောင် ဆောင့်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံးပေါ့သွားသလိုခံစားလိုက်ရသည်။

'' အား.... မတ်ရယ်....။ ''

သီရိ မတ်ဟဲထူးကိုယ်လုံးပေါ်ကိုမှောက်ချလိုက်ပြီး မတ်ဟဲထူးရဲ့ အရက်နံ့ထွက်နေတဲ့ နှုတ်ခမ်းအစုံကို မွတ်သိပ်စွာနမ်းလိုက်သည်။

သီရိဖင်ကတော့ မတ်ဟဲထူးပေါင်ကြားထဲမှာ တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်တုန်း....။

အဖုတ်အတွင်းသားတွေကလည်း မတ်ဟဲထူး အတန်ကြီးကို တရွရွှညှစ်နေကြသည်။

သီရိ ကလေးလေးတစ်ယောက်လို အိပ်မောကျနေတဲ့ မတ်ဟဲထူးမျက်နှာကိုကြည့်ရင်း

မတ်ဟဲထူးကိုစွဲလမ်းသွားသလိုခံစားရသည်။

ကိုယ့်ယောက်ျားဖြစ်လာပြီဆိုတဲ့ သံယောဇဉ်ကြောင့်လား။

သီရိအဖုတ်ထဲဝင်နေတဲ့ အချောင်းဆီကပေးတဲ့အရသာကြောင့်လားဆိုတာတော့ သီရိဝေခွဲလို့မရ...။

သီရိ မတ်ဟဲထူးမျက်နှာကိုကြည့်ရင်းစိတ်တွေ ပြန်ကြွလာတာနဲ့ မတ်ဟဲထူးနှုတ်ခမ်းကို အားရပါးရနမ်းရင်း

အောက်ကလည်း ပြန်ပြီးဆောင့်နေသည်။

ဆီးခုံချင်းထိတဲ့အသံတစ်ဖန်းဖန်းက အခန်းလေးထဲမှာ ခပ်မှန်မှန်ထွက်နေသည်။

သီရိခေါင်းလေးကိုဘယ်ညာရမ်းပြီး အားရပါးရဆောင့်ချနေသည်။

အချက်ငါးဆယ်လောက်ဆောင့်ပြီးတော့ မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးဆတ်ခနဲဖြစ်သွားပြီး

ပူပူနွေးနွေးအရည်တွေသီရိ အဖုတ်လေးထဲ ဒလဟောဝင်လာသည်။

သီရိ တစ်ကိုယ်လုံး ကျင်တက်သွားပြီး နည်းနည်းပျော့ချင်လာတဲ့ မတ်ဟဲထူးလီးတန်ပေါ်မှာ

ခပ်သွက်သွက်ဆောင့်ချလိုက်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံးတွန့်လိမ်ပြီး ဒုတိယတစ်ကြိမ်ပြီးသွားတော့သည်။

'' အား....။ ကောင်းလိုက်တာ မတ်ရယ်.....။''

သီရိ ခပ်တိုးတိုးလေးညည်းရင်း မတ်ဟဲထူးကိုယ်လုံးပေါ်မှာအိပ်ရင်းအမောဖြေလိုက်သည်။

တအောင့်လောက်ကြာလို့အမောပြေတော့မှ သီရိမတ်ဟဲထူးကိုယ်ပေါ်ကနေလှိမ့်ပြီးဆင်းလိုက်သည်။

သီရိ အဝတ်တစ်ခုနဲ့ နှစ်ယောက်လုံးမှာပေပွနေတာတွေရှင်းလင်းပြီးတော့ မတ်ဟဲထူးကို

အဝတ်အစားသေချာပြန်ဝတ်ပေးပြီး အိပ်ယာဝင်လိုက်သည်။

' ဒီလိုကျတော့လည်း ယောက်ျားယူရတာ တော်တော်ကောင်းတာပဲ။ '

သီရိ အိပ်မပျော်ခင် တွေးဖြစ်အောင်တွေးမိလိုက်သေးသည်။

မနက်ကျတော့ကိုယ်တော်ချောကနေမြင့်မှနိုးလာသည်။

အမေတို့က စောစောထဲက ထမင်းစားပြီးသွားတာနဲ့ ကိုယ်တော်ချောကို တစ်ယောက်ထဲထမင်းပြင်ကျွေးလိုက်သည်။

ထမင်းစားရင်း မတ်ဟဲထူးက အားနာသလိုကြည့်ရင်းပြောသည်။

ညက မူးသွားလို့ ဘာမှမသိဘူးဖြစ်သွားတယ်။ တောင်းပန်ပါတယ် တဲ့....။

ဘာမှမသိတာပါကောင်းပါတယ်။

သိသာသိရင် သီရိ သောင်းကျန်းတာတွေ့ပြီး သူ့မိန်းမတော်တော်နှာထတာပဲ လို့ ထင်သွားလောက်သည်။

သီရိလည်း '' ရပါတယ် မတ်ရယ်'' လို့ပဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

စိတ်ထဲမှာတော့ ညရောက်ရင် မတ်ဟဲထူးအတန်ကြီးကပေးမဲ့ အရသာကိုထပ်ပြီးခံစားချင်နေသေးသည်။

Popular posts from this blog

စပွန်ဆာအန်တီကြီး Part-1

 

ရမက်ပြင်းပြင်း Part-1

 

သိုးအရေခြုံထားတဲ့ ဝံပုလွေ Part 1

 

ရမက်ပြင်းပြင်း Part-2

 

နှလုံးသားတည့်တည့်ကို Part 1

 

စပွန်ဆာအန်တီကြီး (ဇာတ်သိမ်း)

 

ဗီဇ Part 1

  လှိုင်သာယာ တနေရာ ။ ရန်ကုန်မြို့ ။ ည၁ဝနာရီခွဲ ။ ဦးဘိုဘိုအောင်သည် ဖေါ့ဘူးနဲ့ထည့်ထားတဲ့ ခေါက်ဆွဲကြော် ပါတဲ့ ကျွတ်ကျွတ်အိတ်ကို ဆွဲလို့ သူနေတဲ့ ဝေဘာကီလမ်းသွယ်လေးထဲကို ဒယိမ်းဒယိုင် ခြေလှမ်းတွေနဲ့ လှမ်းဝင်လိုက်တဲ့ အချိန် လမ်းထိပ်ကင်းတဲမှာ ထိုင်နေတဲ့ ဘယ်ကျော်ဆိုတဲ့ အသက် ၁၅နှစ်ခန့် ကောင်လေးက " ဦးဘိုကြီး....နောက်ကျလိုက်တာ..မသိန်းညွန့်ဆိုင် ကို ဝင်ခဲ့ပြီနဲ့ တူတယ်..." လို့ လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည် ။ မသိန်းညွန့်ဆိုင် ဆိုတာက သူတို့နေတဲ့ အပိုင်းက အရက်နဲ့ အစားအသောက် ရောင်းတဲ့ ဆိုင် ။ ဦးဘိုဘိုအောင်က " ဟားဟား....တော်တော်လည်း ခန့်မှန်းတာ တော်တဲ့ ချာတိတ်....ဟီး....မှန်တာပေါ့ကွာ...."လို့ ပြန်အော်ပြောရင်း သူ့အိမ်ရှိတဲ့ လမ်းရဲ့ အဆုံးအစွန်ဖက်ကို ဆက်လျှောက်သွားလိုက်သည် ။ အမှန်က ဒီနေ့ည ဦးဘိုဘိုအောင် စက်ရုံမှာ အိုဗာတိုင် ဆင်းရမှာ ။ အိမ်က မိန်းမကို ဒီည ထမင်းစား မစောင့်နဲ့..ငါ အိုဗာတိုင်ဆင်းမှာ မနက်မှ ပြန်ခဲ့မယ်..လို့ မှာခဲ့ပြီး စက်ရုံရောက်တော့ အာမက်ဆိုတဲ့ကောင်က သူငွေလိုနေလို့ အိုဗာတိုင်ကို သူလုပ်ပါရစေလို့ အထပ်ထပ် တောင်းလို့ သူ့အိုဗာတိုင်ကို အဲ့ကောင်ကို ပေးလိုက်ပြီး သူက စိုးကျော်ဆန်းတို့အုပ်စုနဲ...

ဆရာကောင်း တပည့် Part 1

     

စပွန်ဆာအန်တီကြီး Part-3

 

နန်းမြတ်စံ Part 1