" ကဲ ..စူးမ ..စားကြသောက်ကြမယ် .."
ဦးဒေဝမင်းထက် က တပည့်များ ခင်းကျင်း ပြင်ဆင်ပေးသော အစားအသောက်တွေကို စူးမ နဲ့ ပင်စီ နဲ့ အတူ စားသောက်ရင်း စောစော က စူးမ က လူအင်အား မရှိဘူးဆိုပြီး ရယ်မောတဲ့ ဟာကို ရှင်းပြ သည် ..။
" ငါ က စီးပွားရေးလုပ်တဲ့ ကုန်သည်ကြီး တယောက် လို့ ဘန်းပြထားတာ ..ဂိုဏ်းစတား တယောက်လို တပည့်တွေ အများကြီး နဲ့ နေလို့ ဘယ် ဖြစ်ပါ့မလဲ ..ခု ရှိတဲ့ မြတ်ထိန်လင်း နဲ့ ဝေမိုးက လဲ ၂ယောက်ထဲပေမဲ့ လူ ၂ဝရှိသလိုဘဲ
သတ်ရဲသေရဲ တဲ့ တကယ့် လူကောင်းတွေ ဘဲ .." လို့ ရှင်းပြလေ သည် ..။
မူမူ သည် စူးမ နဲ့ ဦးဒေဝမင်းထက် တို့ ကို အဝေးမှ မှန်ပြောင်း နဲ့ ကြည့်နေသလို သူတို့ ပြောတာတွေကိုလဲ နားထောင်နေ သည် ..။ စူးမ ကို ဦးဒေဝမင်းထက် ကို ထောင်ဖမ်းဖို့ ကူညီရင် လွှတ်ပေးမည် လို့ မက်လုံးပေးထား သည် ။ မူမူ နဲ့ ဟန်ထူးမောင်တို့ စူးမ ရောက်နေသော ဦးဒေဝမင်းထက် ရဲ့ ကျောက်တုံးတိုက်ကြီး ကို အဝေးတနေရာ
ကနေ စောင့်ကြည့်နေ သည် ..။
ပင်စီ.နဲ့ စူးမ သည် ဦးဒေဝမင်းထက် ထည့်ပေးသော တန်ဖိုးကြီး ဝိုင်အရက် ကို တခွက်ပြီး တခွက် သောက်ရင်းသောက်ရင်း ..မူးယစ်လာကြသည် ..။
ပင်စီ က သူမ လက်ပွေ့အိတ်ထဲက ဆေးခြောက် ပါသော စီးကရက် ကို ထုတ်ယူ မီးညှိပြီး သောက် သည် ..။ သူမ
ရှိုက်သောက်ရှူပြီးသောအခါ စူးမ ဆီကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက် သည် ..။ စူးမ က ရှိုက်သောက်လိုက်ပြီး ဦးဒေဝမင်း
ထက် ကို လှမ်းပေး သည် ..။
ဦးဒေဝမင်းထက် က အလယ်မှထိုင်ပြီး ပင်စီ နဲ့ စူးမ ကို ဘယ်ညာလက်နှစ်ဘက် နဲ့ ဖက်ထား သည် ..။နှစ်ယောက်စလုံး ရဲ့ လက်မောင်းသားတွေ ကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်နေ သည် ..။ မူးသထက် မူးလာတော့ သူတို့ ပေါင်
တန်တွေ ကို ပွတ်လာ သည် ..။
"ပျော်ရဲ့လား စူးမ .."
" အရမ်းပျော်တာဘဲ .."
" သီချင်းဖွင့်ပေးမယ် ..မင်းတို့ ကပြမလား ..."
ဦးဒေဝမင်းထက် က မြူးကြွတဲ့ အနောက်တိုင်း သီချင်းဖွင့်ပေးလိုက်သောအခါ..ထိုင်ရာမှ ထပြီး ..လှုပ်လှုပ်ရွရွ နဲ့ ခုန်ပေါက် ကခုန်ကြလေ သည် ..။ ဦးဒေဝမင်းထက် လဲသဘောကျ စွာ နဲ့ လက်ခုပ်တီးပေးနေ သည် ..။
တဆတ်ဆတ် ခါနေတဲ့ စူးမ ရဲ့ တင်သားတွေ ကို ဦးဒေဝမင်းထက် ကြည့်ပြီး စိတ်တွေ ဖေါက်လာ သည် ..။
ပင်စီ လဲ မူးနေပြီ..။ ပင်စီ လဲ စူးမလိုဘဲ လက်များ လေထဲကို..အပေါ်ကို မြှောက်ပြီး ခုန်ပေါက်နေ သည် ..။ စူးမ နဲ့ ပင်စီ
ကျောချင်းကပ်ပြီး တင်ပါးချင်း ပွတ်ပွတ်ပြီး ကသည် ..။ ဦးဒေဝမင်းထက် ဒီဆော်နှစ်ကောင် နဲ့ သုံးပွင့်ဆိုင် ချစ်တလင်း
ခေါ်လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လာ သည် ..။
သူ့ပေါင်ကြားက လိင်တန် က မတ်ထောင်လာ သည် ..။ ပင်စီ က စူးမ ကို ပြ သည် ..။ သူ့ဘော့စ် ရဲ့ လိင်တန်
မတ်မတ်တောင်နေတာကို ..။ စူးမ က တခစ်ခစ် ရယ် သည် ..။ ပင်စီ က ဦးဒေဝမင်းထက် ဘေးမှာ ကပ်ပြီးး ထိုင်လိုက်
ရင်း..ဦးဒေဝမင်းထက် ရဲ့ ဘောင်းဘီ ကို ဇစ်ဖြုတ် ခါ ချွတ် သည် ..။ စူးမ သည် ကခုန်နေရင်း က ဦဒေဝမင်းထက် ရဲ့
ပေါင်ကြား က မတ်မတ်တောင်နေတဲ့လိင်တန်ကြီး မတ်မတ်တောင်နေတဲ့ဘွားကနဲ ပေါ်လာတာကို စူးစိုက်ကြည့်နေ သည် . .။
ရဲလွန်း နဲ့ ယမုံလင်း သည် မူမူ နဲ့ ဟန်ထူးမောင်..စူးမ တို့ ပျောက်သွားလို့ အရမ်း စိတ်ပျက်နေကြ သည် ..။
နီးရာ စားသောက်ဆိုင် ထဲ ဝင်ကာ ခုထိ မစားရသေးတဲ့ နေ့လည်စာ ကို စားကြဖို့ ပြင် သည် ..။ ဆာလွန်းနေတာ
မို့ ဘာဆိုင်လဲ သေသေချာချာ မကြည့်မိကြ ..။ အရက် ရောင်းတဲ့ ဆိုင် ဖြစ်နေလို့ အရက်ထိုင်သောက်နေတဲ့လူ
တွေ အများကြီး ဘဲ ..။ ယမုံလင်း သည် ဆိုင်ထဲရောက်တော့ ဂျာကင်ကို ချွတ်လိုက် သည် ..။ အနက်ရောင် စပို့ရှပ်
က ယမုံ့ ကိုယ်လုံးတွေကို အရှိကို အရှိအတိုင်း ဖေါ်ပြသလို ဖြစ်နေ သည် ..။ အောက်ကလဲ အသားကပ် ဘောင်းဘီအနက် က သူမ တင်သားတွေကို ထင်းထင်းကွက်ကွက် ဖြစ်စေ သည် ..။
ရဲလွန်း နဲ့ ယမုံ အစားအသောက်များ မှာကြ သည် ..။ အရက်ထိုင်သောက်နေကြသူတွေ ရဲ့ မျက်လုံးတွေ က ယမုံ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ရောက်နေကြ သည် ကို ရဲလွန်း သိပေမဲ့ မသိချင်ယောင် ဆောင်နေလိုက် သည် ..။ ခုမှ ထပြီး နောက်တဆိုင် ကို မပြောင်းချင်တော့ . .။ ယမုံ လဲ စောစော က မူမူတို့ကို ဝင်ဖိုက်ဖို့ လုပ်တော့ သေနတ်တွေကို
ကိုင်တွယ်ခဲ့တော့ သူမ လက်မှာ ဆီတွေ ပေကျံနေ ခဲ့တော့ လက်ဆေးဖို့ အတွင်း မှာ ရှိတဲ့ အိမ်သာခန်း ဆီကို ထ
လျောက်သွား သည် ..။ ယမုံလဲ အတွင်းခန်းဘက် ဝင်သွားရော လူနှစ်ယောက် ထိုင်ရာက ဒယိမ်းဒယိုင် နဲ့ ထပြီး အ
နောက်က လိုက်ဝင်သွား သည် ..။ ရဲလွန်း တွေ့ပေမဲ့ မသိသလို နေနေ သည် ..။ စားပွဲထိုးလေး က အရင်ဆုံး မှာထားတဲ့ ဘီယာပုလင်း လာချ သည် ..။ မြီးဖို့က ငါးမုံ့ကြော် တပုဂံ ..။ ယမုံ က ရေသန့်တပုလင်း ဘဲ မှာထား သည် ..။ ရဲလွန်း ဘီယာစမော့လိုက်ချိန် အတွင်းခန်းမှ လဲပြိုသံတွေ..အော်ဟစ်တွန်းထိုးသံတွေ ကြားလိုက်ရ သည် ..။
ရဲလွန်းရော..ကျန်တဲ့ဝိုင်းက အရက်သောက်နေကြသူတွေရော အသံလာရာ ဆိုင်အတွင်းဘက်ကို လှမ်းကြည့်မိကြ
သည် ..။ ယမုံ ထွက်လာ သည် ..။ စားပွဲ မှာ ပြန်လာထိုင် သည် ..။
" ယမုံ့ကို လာဆွဲလို့ ပုံစံပေးလိုက်ရတယ် ..အကို .." လို့ ခပ်တိုးတိုး ပြော သည် ..။
ဒီလောက် နဲ့ ပြီးပြီ လို့ ရဲလွန်း ထင်ပေမဲ့ မပြီး ..။
ယမုံဆော်ထည့်လိုက်သော လူနှစ်ယောက် မျက်နှာတွေ ဖူးယောင်ပေါက်ပြဲလျက် သူတို့ဆီကို လျောက်လာနေ သည် ။ သူတို့ စားပွဲ နား ရောက်လာသောအခါ ..ဒီလူတွေ ခါးကြား က ဓါးမြှောင် တွေ ဖျတ်ကနဲ ဆွဲထုတ်လိုက်ကြ သည် ..။
" စောက်ကောင်မ..ငါတို့ကို ထိုင်ရှစ်ခိုးစမ်း ..နင့်မျက်နှာ ကို အလှီးမခံချင်ရင် ..လာ ..ထိုင်ရှစ်ခိုး .."
ရဲလွန်း လဲ မတ်တပ် ထရပ်လိုက် သည် ..။
"ဟေ့..မင်းတို့ နောက်ဆုတ်ကွာ..သွားကြ..လာမရှုပ် နဲ့ ..သွား.."
" အံမာ..မင်း က ဘာကောင်လဲ..မင်းသေချင်လား .."
ဓါးများ နဲ့ ရှေ့တိုးလာသော လူနှစ်ယောက် ကို ရဲလွန်း ရင်ဆိုင်လိုက် သည် ..။
"ဟိတ်..သေစမ်းကွာ..."
သူ့ရင်ဝကို အဖြောင့်ထိုးထည့်သော ဓါးကို ငဲ့စောင်းကာ ရှောင်လိုက်ပြီး..ဓါးကိုင်လက်ကို လိန်ချိုးလိုက် သည် ..။အားကနဲ အော်ပြီး ဓါးလွတ်ကျ သည် ..။ ဖြောင်းကနဲ ရဲလွန်း ရဲ့ လက်သီးဆုတ်ကြီး ဒီလူရဲ့ မျက်နှာတဲ့တဲ့ကို လက်ပြန်ထုထည့်လိုက် သည် ..။ဝုန်းကနဲ ကြမ်းပြင်ကို ပက်လက်လန်ကျသွား သည် ..။
သူ့အဖေါ်ရဲ့ အဖြစ်ကို တွေ့တော့ ကျန်တဲ့ တယောက် ကဓါး ကို ရဲလွန်း မျက်နှာကို ချိန်ရွယ်ပြီး ရှေ့တိုးလာပြီး ပါး
စပ်က မကြားဝန့်မနာသာတွေ ဆဲဆိုနေ သည် ..။ လူကောင်ကြီးသလောက် ရဲလွန်း ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ က မြန်ဆန်လွန်း သည် ..။ ဓါးကိုင်လက် ကို လိန်ချိုးလိုက်ပြီး ဒီလူရဲ့ ပေါင်ကြားကို ဒူးနဲ့တိုက်..လက်ဖနောင့် နဲ့မေးရိုးကိုပင့်ရိုက်ထည့်လိုက် သည် ..။ သွားပြန်ပြီ နောက်တယောက် ..။ ကြမ်းပြင်မှာ ပက်လက် ..။
ယမုံ က.." သွားကြစို့ အကို .."ဆိုပြီး ထရပ် သည် ..။ ဂျာကင်များ ပြန်ဝတ်ပြီး ဆိုင်ထဲက ထွက်မည် အလုပ် ..ကာကီ
ရောင် ဆွယ်တာ နဲ့ ကာကီဘောင်းဘီ ဝတ်ထားသူ အသားမဲမဲ ဂင်တိုတို လူတယောက် သူတို့ကို .." ဒီလို ထွက်သွားလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ ..မင်းမဲ့တိုင်းပြည် မှ မဟုတ်တာ .." ဆိုပြီး ရှေ့က ကာဆီးထား သည် ..။
" ဓါးတွေ နဲ့ လာထိုးတာကော..မင်းမဲ့စရိုက် မဟုတ်ဘူးလား ..မင်းက ဘာဝင်ရှုပ်တာလဲ .."
" ကျုပ် က ရဲ..ဒီမြို့က ရဲ ..."
ထိုအခိုက် ..ရဲလွန်းခါးမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ဖုန်း မြည်လာ သည် ..။ ရဲလွန်း ကြည့်လိုက်တော့ သူ့သူငယ်ချင်း စိန်ကြိုင်
ဖြစ်နေ သည် ..။
" ရဲလွန်း..ငါ ကလော က ပြောနေတာ..အမြန် ကလော ကို လိုက်လာကွာ..အရေးကြီးတယ် .."
"ဟေ..ဘာဖြစ်လဲ .."
" မင်းလိုက်နေတဲ့ စုံတွဲကို ဒီမှာ ငါတွေ့လို့.."
" ဟာ..."
...အရေးထဲ ..ရဲဆိုတဲ့ လူ က.ရဲစခန်း လိုက်ခဲ့ဖို့ ခေ ါ်နေ သည် ..။
"မလို်က်နိုင်ဘူး..အရေးကြီးနေတယ် ..."
"မလိုက်ရင် ဖမ်းချုပ်ရလိမ့်မယ် ..."
ရဲလွန်းလဲ သူ့ ထောက်လှမ်းရေး စိစစ်ရေးကပ်ပြားကို ထုတ်ပြရ သည် ..။
"အရေးကြီးတာဝန် ရှိလို့ဗျာ..ကျုပ်တို့ အမြန်သွားရမယ် ..."
" ဟုတ်..ဟုတ်ကဲ့..."
ရဲလွန်း နဲ့ ယမုံလင်း ..ကလောမြို့ကို အမြန်လိုက်သွား သည် ..။
ပင်စီ သည် ဦးဒေဝမင်းထက် ရဲ့ လိင်တန်ကြီး ကို စုတ်ပေးနေပြီ ..။ ငေးစိုက်ကြည့်နေသော စူးမ ကို ဦးဒေဝမင်းထက်
က လှမ်းခေါ်လိုက် သည် ..။ စူးမလဲ သူ့နဘေးကို လာထိုင်လိုက်ရော ဦးဒေဝမင်းထက် က စူးမ ခေါင်းလေး ကို နောက်
စေ့ကနေ အောက်ကို ဖိချ သည် ..။ စူးမ သဘောပေါက် သည် ..။ သူမကိုလဲ ပင်စီ့လိုဘဲ စုတ်စေချင်တယ် ဆိုတာ ..။
ပင်စီ သည် လိင်တန်ထိပ်ခေါင်း ကို လျာနဲ့ တပြတ်ပြတ် ယက်နေ သည် ..။ စူးမ လဲ ပင်စီ နဲ့ မျက်နှာချင်း ပူးကပ်ပြီး
လိင်တန်ကို ဝင်ယက် သည် ..။ မိန်းမနှစ်ယောက် တပြိုင်နက် ယက်ပေးနေတာကို ဦးဒေဝမင်းထက် ကျေနပ်စွာ ခံယူ
နေ သည် ..။ စူးမ သည် ပင်စီ့ကို အားကျမခံ ဘဲ ပင်စီ ယက်သလို ယက်တော့ ဦးဒေဝမင်းထက်အဖို့ အရသာထူးကဲ
လွန်းလို့ တအင်းအင်း ညည်း နေရသည် ...။
" အား.....အား......ကောင်းလိုက်တာ ..အိုး...ရှီး ....."
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ပင်စီ နဲ့စူးမ တယောက်တလှဲ့ ဦးဒေဝမင်းထက် ရဲ့ လိင်တန် ကို စုတ်နေကြ သည် ..။
သူတို့ သည် အနောက်နိုင်ငံ က အပြာဇာတ်ထုပ်တခုထဲကလို ဖြစ်နေကြပါလား လို့ စူးမ တွေးမိလိုက် သည် ..။
ဦးဒေဝမင်းထက် သည် တချိန်ထဲ မှာ ပင်စီ နဲ့ စူးမ ရဲ့ ရင်သားစိုင်တွေ ကို ဆုတ်နယ်နေ သည် ..။ ပင်စီ နဲ့ စူးမတို့လဲ
စိတ်တွေ နိုးကြွ ထရွနေကြပြီ ..။
ဦးဒေဝမင်းထက် က သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ကို အိပ်ခန်းထဲ ကို ခေါ်သွားလိုက် သည် ..။ အိပ်ခန်းအတွင်း ရောက်သောအခါ သူတို့ သုံးဦးစလုံး ရဲ့ ကိုယ်တွေက အဝတ်အစားတွေ ကို မတိုင်ပင်ထားရဘဲ အသီးသီး ချွတ်ပစ်
လိုက်ကြ သည် ..။ ပထမဆုံး ဦးဒေဝမင်းထက် သည် စူးမ ကို ပက်လက်အိပ်စေပြီး စူးမ ပေါင်ကြား ကို ခေါင်းအပ်ပြီး
စူးမ အဖုတ်ကြီး ကို စပြီး ယက်လေ သည် ..။
စူးမ ကို စိတ်တိုင်းကျ ပုံစံတွေ နဲ့ တဝကြီး လုပ်အပြီး ဦးဒေဝမင်းထက် ကို ပင်စီ က အပေါ်က တက် လုပ်ပေး သည် ။
ပင်စီ ရဲ့ တင်ပါးကြီးတွေကို ဆုတ်ကိုင်မပြီး ပင်စီ ဆောင့်ပေးသမျှ ခံနေပြီး..သူပြီးချင်လာတော့မှ ပင်စီ့ကို သူ အပေါ်က တအားတက်ဆောင့်ပြီး..အရေတွေ တအား ပန်းထုတ်ပြီး လမ်းဆုံး ကို တက်လှမ်းလိုက် သည် ..။
ပင်စီ နဲ့ စူးမ ဖင်အပြောင်သားတွေ နဲ့ ကုတင်ပေါ် အိပ်နေတုံး ဦးဒေဝမင်းထက် ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်ပြီး ..ရေချိုး ဆေးကြော သည် ..။ အင်း ..စူးမ ကို သူ စိတ်တိုင်းကျ လုပ်လိုက်ရလို့ တော်တော် ကျေနပ် သည် ..။
မျက်နှာသုတ်ပုဝါ ခါးမှာ ပတ်ပြီး ဦးဒေဝမင်းထက် ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်လာ သည် ..။ ရုတ်တရက် အခန်းထောင့်က
ကုလားထိုင်မှာ ထိုင်နေပြီး သူ့ကို သေနတ်တလက် နဲ့ ချိန်ရွယ်ထားတဲ့ မိန်းမတယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည် ..။
သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ချလုံခြုံလှပြီ လို့ ထင်မိသော ဦးဒေဝမင်းထက် တုန်လှုပ်သွား သည် ..။ သူ့တပည့် မြတ်ထိန်လင်း နဲ့ဝေမိုးတို့ ဘယ်မှာလဲ ..။ သူ့သေနတ် သည် သူနဲ့ ဝေးနေသည် ..။ ပင်စီ သည် ဖင်ကြီးပြောင်ကာ ကွေးကွေးလေး
အိပ်နေသည် ..။ ဒါ မူမူ ဆိုတာ ဖြစ်မည် ..။
"ရှင့်တပည့်တွေ ဘယ်ရောက်နေလဲ ရှာမနေနဲ့ ..သေကုန်ပြီ ..ကျမ ရှင်းပစ်လိုက်ပြီ ...ရှင့်ကို ကျမ မသတ်ဘဲ ရဲလက်
အပ်မလားလို့ တွေးနေတာ ...အပေးအယူ လုပ်မလို့ ..ရှင့်လို ဒုစရိုက် အဖွဲ့ကြီးတခုရဲ့ ခေါင်းဆောင်ကြီး တယောက်
ကို အပ်ရင် ကျမလိုချင်တဲ့ဆုငွေ ရလိမ့်မယ် ..ဒီငွေ နဲ့ တဖက်နိုင်ငံကို ပြေးရမယ် . ."
ဒီအချိန်မှာ ဘဲ ခြံအပြင် က သေနတ်သံတွေ ကြားရ သည် ..။ တဒိန်းဒိန်း နဲ့ အတွဲလိုက် ပစ်ခတ်လိုက်သော မောင်းပြန်
ရိုင်ဖယ် အသံတွေ . . ။
မူမူ ဟန်ထူးမောင် ကို အပြင်မှာ စောင့်ခိုင်းထားခဲ့ သည် ..။ မူမူ ပြူတင်းပေါက် က အပြင်ကို လှမ်းအကြည့် ဦးဒေဝ
မင်းထက် သူ့ကုတင်ဘေး မှာ တင်ထားတဲ့ သူ့သေနတ် ကို ပြေးဆွဲ သည် ..။ မူမူ က သေနတ် နဲ့ လှမ်းချိန်ပြီး..." မ
လုပ်နဲ့လေ ..မလုပ်နဲ့..." လို့တားပေမဲ့ ဦးဒေဝမင်းထက် က မရ ..။သေနတ်ကို ကောက်ကိုင်လိုက် သည် ..။ မူမူ
ပစ်ထည့် သည် ..။ ဦးဒေဝမင်းထက် ကုတင်ပေါ်မှောက်ရက်ကျသွား သည် ..။ ပင်စီ သည် စောစောထဲက အိပ်ပျော်နေတာ မဟုတ် ..။ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတာ ..။ဦးဒေဝမင်းထက် လက်ထဲက လွတ်ကျနေတဲ့ သေနတ်
နဲ့ မူမူ့ကို ပစ် သည် ..။ မူမူကလဲ ပင်စီ့ကို ပစ် သည် ..။ ပင်စီ ကို ထိမှန် သည် ..။ စူးမ မရှိတော့ ..။ ထွက်ပြေးပြီ ..။
အပြင် မှာ အသံတိတ် သွား သည် ..။ ပင်စီ ပစ်တာက မူမူ့ပုခုံးကို ထိ သည် ..။ ဒါဏ်ရာ ကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး မူမူ အပြင်ကို ချောင်းကြည့်ပြီး ဘယ်သူမှ မတွေ့လို့ ပြေးထွက်လိုက် သည် ..။
အပြင်မှာ ပစ်ထားတဲ့ ကျည်ဆံအခွံတွေ အများကြီး ပြန့်ကျဲနေ သည် ..။
ဟာ ..ဟန်ထူးမောင် သေနတ်ထိထားပြီး လဲနေ သည် ..။
တုပ်တုပ် မလှုပ်တော့ ..။ သေနေပြီ ..။သွေးများက မြင်မကောင်းအောင် အိုင်ထွန်းနေ သည် ..။
တိုက်ကြီး ရဲ့ အပြင်ကို ရောက်သောအခါ မူမူ သူမကို သေနတ် နဲ့ ချိန်ထားတဲ့ လူထွားကြီး တယောက် ကိုတွေ့ သည် ..။
အို..တဇောက်ကန်း ဆိုတဲ့ ကောင်ကြီး ဘဲ ..။
တဇောက်ကန်းရဲလွန်း သည် မူမူ့ကို သေနတ်နဲ့ ချိန်ထား သည် ..။
" လက်နက် ချလိုက် ..မူမူ..မင်းကို ငါ မသတ်ချင်ဘူး .."
မူမူ အဖမ်းမခံချင် ..။ သေရမှာ မကြောက်ဘဲ လုပ်ချင်ရာ လုပ်ခဲ့သည် ..။ မိုက်မိုက်မဲမဲ လုပ်လိုက် သည် ..။ တဇောက်ကန်း ကို သေနတ်နဲ့ စပစ်သည် ..။ မူမူ သေနတ်ခလုပ်ကို မဆွဲလိုက်ခင် တဇောက်ကန်း က လက်ဦးသွား
သည် ..။ ဒိန်းကနဲ ပစ်ထည့်လိုက် သည် ..။ မူမူ့ကို ထိသည် ..။ မူမူ လန်ကျပြီး မြေကြီးပေါ်ခွေခွေလေး လဲကျသွား
သည် ..။
တဇောက်ကန်း ရဲလွန်း ..မူမူရှိရာကို သေနတ် နဲ့ ချိန်ရွယ်ပြီး တိုးကပ်လာ သည် ..။ မူမူ သေနေပြီ ..။
ခြေသံကြားလို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ယမုံလင်း သည် စူးမ ကို မိလာ သည် ..။ စူးမ ရဲ့ မျက်နှာတွေ ဖူးယောင်နေ
သည် ..။ ယမုံ့ရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်မည် လို့ ရဲလွန်း သိလိုက် သည် ..။
ရဲလွန်း နဲ့ ယမုံလင်း စိန်ကြိုင် ရဲ့ ထင်းရှူးတောဟိုတယ် မှာ ရောက်နေ သည် ..။
ဌာနချုပ် က မူမူနဲ့ ဟန်ထူးမောင် ကို အသေမိပြီး ..စူးမ ကို အရှင် လက်ရ ဖမ်းဆီးနိုင်တာကြောင့် ချီးကျူးကြောင်း
ပြော သည် ..။ စိန်ကြိုင် က ဟိုတယ် အခန်းတွေ မအားမလွတ်လို့ ကုတင်နှစ်လုံး နဲ့ အခန်း တခန်းထဲမှာ
ရဲလွန်း နဲ့ ယမုံလင်းကို နေရာချထားပေး သည် ..။
ရဲလွန်း က .." ဟာ..ကျနော် ဧည့်ခန်း က ဆိုဖါမှာဘဲ သွားအိပ်ပါမယ် .."လို့ ပြောပြီး အခန်းထဲက ထွက်ဖို့လုပ်
သည် ..။ ယမုံလင်း က ရဲလွန်း လက်မောင်း ကို ဖမ်းဆွဲထား သည် ..။
" အကို..မသွားနဲ့..ဒီအခန်းမှာဘဲနေ .."
" ဖြစ်ပါ့မလား..ယမုံ...."
" ဖြစ်တယ် .."
" ကိုယ် စိတ်မထိန်းနိုင်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ .."
" ဟာ...အကိုကလဲ ..."
" ဟုတ်တယ် ..ဟိုအိမ်လေးထဲ တညလုံး ယမုံနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ရှိနေခဲ့တာ ကိုယ်လေ .ဝေဒနာ ခံစားရတယ်..သိလား "
" ဘာ..ဘာဝေဒနာလဲ..ခိခိ....ခိခိ...."
" အရမ်းချစ်မိတဲ့ အချစ် ဝေဒနာပေါ့ .."
" ဟာ..အကိုနော် ..ဘာမှန်းလဲ မသိဘူး ..."
" သေနတ်ပစ်လက်ဖြောင့်စနိုက်ပါ မလေး ကို အရမ်းအရမ်း ချစ်မိနေပြီကွာ..."
" လွှတ်..လွှတ် ..ဘာလုပ်တာလဲ..."
" ချစ်တာ..ချစ်တာ ..."
" အို့...."
တဇောက်ကန်း ဘာ.ကြမ်းသလဲ မမေးနဲ့ ...။
ယမုံလင်း ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေး ကို ဖမ်းငုံစုတ်လိုက် သည် ..။
ရုတ်တရက် ဆိုတော့ ယမုံလင်း ..သူနမ်းတာကို ခံလိုက်ရ သည် ..။ ရဲလွန်း က သူမခါးလေးကနေ ဆွဲသိမ်းကာ ဖက်ပြီး နမ်းတာဖြစ် သည် ..။
သတိဝင်လာပြီး ရဲလွန်းရဲ့ ရင်ဘတ် ကို တွန်းပစ်ပေမဲ့ ဗလကောင်ကြီးရဲလွန်း ရဲ့ အားကို မယှဉ်သာဘူး ..။
သူ့ရင်ဘတ်ကြီး ကိုဘဲ လက်သီးဆုတ်လေးတွေ နဲ့ တဘုန်းဘုန်းနဲ့ ထု သည် ..။
" လူဆိုးကြီး ..သူများကို တအား နမ်းတယ် .လွှတ်ပါ..လွှတ်..လွှတ် ...."
" ချစ်တာကိုး..ယမုံ..ချစ်နေတာ ကြာပြီ ..မလွှတ်နိုင်ဘူး ...."
" အံမယ် ..တွေ့တာမှ မကြာသေးဘဲ ....."
" နိုးနိုး ...ဟိုးတခါ မန်းလေးလေဆိပ် မှာ ဆွပ်တင်းမ်း နဲ့ ပါလာကထဲက မြင်မြင်ချင်း ချစ်မိခဲ့တာ ..."
" အိုး ..မှတ်မိပါတယ် ..မျက်နှာကို က ပြောင်စပ်စပ် နဲ့ ...အဲဒီတုံးက လေဆိပ် မှာ ပစ္စည်း သယ်တဲ့ အလုပ်သမား မှတ်လို့ . .နောက်မှ ခါးမှာ ထိုးထားတဲ့ သေနတ်တွေ့မှ "
ရဲလွန်း က ယမုံ့ နှုတ်ခမ်းလေး ကို ထပ် စုတ်နမ်းပြန် သည် ..။
ဒီတခါတော့ အရင်တခါထက် ပို ကြာသွား သည် ..။ ယမုံလဲ သူ့အနမ်းတွေထဲ နစ်မျောသွား သည် ..။ သူ့ကို ပြန်နမ်းစုတ်မိလိုက်လေသလား မသိဘူး ..။
သူ့လက်ဖဝါး ကြမ်းကြမ်းကြီးတွေ က ယမုံ့ လက်မောင်း နဲ့ ရင်ညွန့် တွေကို ပွတ်စမ်းနေ သည် ..။
ကိုယ်ချင်း က မျက်နှာချင်းဆိုင် ပူးကပ်နေကြ သည် ..။
" လက်ရောက်မှုတွေ ဖြစ်နေပြီနော် ..အမှုကြီးသွားမှာ ..."
" ယမုံပို့လို့က ထောင်ထဲမက ကြိုးစင်တောင် တက်ပစ်လိုက်မှာ .."
"တယ်စာတဲ့ ဆို ..အဲလေ..တယ်ဆိုတဲ့စာပါလား ..ကိုရွှေဘ ရယ် ..."
" ဘာ..ရွှေဘ ..ဟုတ်လား ..."
" ဟိဟိ..ယူ က ရွှေဘ နဲ့တူတယ်လို့ ယူတို့လောက မှာ ပြောနေကြတာ ..."
" အာ ..ယမုံ့ကိုဘဲ ဘော်ဘီဆော့စ်ဆာ နဲ့တူတယ်...လို့ ပြောနေကြတာဘဲ ..."
" ကဲ လွှတ်ပါ ...ဖက်ညှစ်ထားတာ..စပါးကြီးမြွေကြီး အပတ်ခံထားရတာ ကြနေတာဘဲ ..."
"ချစ်တာကိုး . .."
" တဖက်သပ် အချစ်နော် ..သူ့ကို ဘယ်သူ က ပြန်ချစ်လို့လဲ ..."
ရဲလွန်း က ယမုံ့ကို အနီးက ဆိုဖါအရှည်ကြီးပေါ်ကို ခေါ်ဆောင်သွား သည် ..။
အနမ်းတွေ ပြန်စ ပြန် သည် ..။ ဒီတခါမှာတော့ ဂျစ်တူး လို့ သိကြတဲ့ စွာတူးလန်လေး ယမုံလင်း သည် လူထွားကြီး ရဲလွန်း ရဲ့ ရွှေဘ နဲ့တူသော နှုတ်ခမ်းထူထူကြီး ကို စိတ်ပါလက်ပါ
ပြန်စုတ်နမ်း လို့ အနမ်းတွေက ရှည်ကြာသွား သည် ..။ သိမ်မွေ့ညင်သာစွာ နဲ့ စတဲ့ အနမ်းတွေ သည် တဖြေးဖြေး နဲ့ ပြင်းထန် လာ..ကြမ်းလာ သည် ..။
အသက်ရှုသံတွေ ပြင်းထန်လာ ပြီး ..သွေးသားတွေ ဆူဝေလာကြ သည် ..။ ရဲလွန်း ရဲ့ လက်တွေက ယမုံ့ တင်ပါးအိအိ တွေကို ဆုတ်နယ် နေ သည် ..။
ယမုံလင်း ရဲ့ လက်တွေက ရဲလွန်း ကျောပြင်ကို ဖက်တွယ်ထားနေပြီ ..။
" သူ တကယ် ချစ်တာလား .."
" အင်း..တကယ်ချစ်တာ..အရမ်းလဲ ချစ်တာ ...ယမုံရော...ဒို့ကို ချစ်လား .."
" မချစ်ဘဲ သူ တကိုယ်လုံး ကို ဂျုံ နယ်သလို နယ်နေတာ..ခံပါ့မလား ..."
"ဒါဆို ချစ်တယ်ပေါ့ ..."
" အင်း .."
" ကိုယ့်ကိုလဲ ဂျုုံ နယ်သလို ပြန်နယ်လေ ..တကိုယ်လုံး .."
" ဟင်း..နစ်နာနေပါ့မယ် ..ဆရာရယ် ..."